Лукашэнка тэрмінова «звяраў гадзіннікі» з Крэмлём
1- Сяргей Кавальчук
- 30.08.2026, 19:57
- 3,008
Галоўнай тэмай магла стаць сітуацыя вакол краін Балтыі.
Акрамя ўжо сталых гасцей расійскай сталіцы — украінскіх далёкабойных дронаў, у Маскву прыбылі адразу два візіцёры, пасля прыезду якіх засталося больш пытанняў, чым адказаў.
Нечаканая пасадка амерыканскага Boeing C-17A ў падмаскоўным Внукаве, а асабліва няўклюжыя спробы прэс-сакратара Крэмля сказаць, што ён не ў курсе, хто там прыляцеў, толькі дадалі інтрыгі візіту.
Як пазней высветлілася, на борце быў Джон Рэткліф — дырэктар ЦРУ. Чыноўнікі такога ўзроўню ў Расію прыязджаюць не часта. Папярэдні візіт адбыўся незадоўга да пачатку паўнамаштабнай вайны Расіі супраць Украіны.
Палітолагі і аналітыкі ўсіх масцей пачалі актыўна вылучаць здагадкі пра тое, якія пытанні прымусілі амерыканскага сілавіка першага рангу ўзняцца на крыло і асабіста прыехаць для іх абмеркавання. Асабліва з улікам прахалоднасці сённяшніх адносінаў паміж ЗША і РФ, у якіх апошняя відавочна разлічвала на павышэнне канцэнтрацыі «духу Анкорыджа», але не склалася.
Адна з асноўных версій таго, што менавіта абмяркоўвалі на перамовах, вымалёўваецца з інсайдэрскіх зліваў і наступных падзей. На думку аналітыкаў, адной з ключавых задач візіту была дэманстрацыя падтрымкі балтыйскім краінам — сябрам НАТА, і папярэджанне РФ пра недапушчальнасць эскалацыі ў рэгіёне.
На карысць такой версіі сведчыць той факт, што Джон Рэткліф затрымаўся ў Рызе перад палётам у Маскву. Падобна, што гэта была не проста пасадка для дазапраўкі. Яшчэ крыху больш святла на сітуацыю праліў літоўскі прэзідэнт Гітанас Наўседа, які заявіў, што літоўцы ведалі пра паездку дырэктара ЦРУ.
Падобна на тое, што, нягледзячы на адсутнасць афіцыйных заяваў пра сустрэчу Рэткліфа з прадстаўнікамі балтыйскіх краін, хутчэй за ўсё, яны адбыліся. Мяркую, што на такіх сустрэчах балтыйскія калегі маглі прысвяціць амерыканца ў падрабязнасці сітуацыі з бяспекай, каб размова апошняга ў Маскве была больш прадметнай.
А абстаноўка працягвае пагаршацца. Інструменталізацыя міграцыі, залёты дронаў, работа РЭБ з тэрыторыі Калінінграда, што ўносіць хаос у працу грамадзянскай авіяцыі, парушэнні паветранай прасторы краін Балтыі расійскай ваеннай авіяцыяй.
Акрамя таго, да краін Балтыі цягнуцца ніткі некаторых дыверсій, у якіх абвінавачваюць расійскае ГРУ. Балтыйскія дзяржавы разглядаюцца расіянамі як пункт уваходу ў Еўрасаюз у сувязі з тым, што ў Літве, Латвіі і Эстоніі хапае прыхільнікаў расійскай імперскай палітыкі, гатовых за грошы або з ідэалагічных пабуджэнняў выконваць заданні маскоўскіх гаспадароў.
Акрамя таго, у грамадстве і экспертнай прасторы ў апошні час вельмі часта гучаць словы пра пашырэнне практык правакацый з боку РФ супраць краін Балтыі. І ўзгадваецца самы розны інструментар: ад аперацый пад чужым сцягам да прамых спробаў прашчупвання абараназдольнасці балтыйскіх членаў НАТА.
Безумоўна, рэалізацыя стратэгіі пашырэння імперыі ажыццяўляецца з выкарыстаннем рэсурсаў вернага саюзніка ў выглядзе мінскага рэжыму.
Гэта і гібрыдныя атакі мігрантамі, апошнім часам з выкарыстаннем падземных тунэляў, і кантрабандныя мецеазонды і дроны з тэрыторыі Беларусі, і трансгранічныя рэпрэсіі супраць беларускіх грамадзянскіх актывістаў, якія ўключаюць спробы іх вербавання і спробы ўплываць на грамадскую думку праз раскрутку розных спрэчных грамадскіх наратываў, што выкарыстоўваюцца для дэстабілізацыі грамадства балтыйскіх краін: тут і «літвінізм», і пытанні зносу савецкіх помнікаў, і многае іншае. У гэтых актыўнасцях задзейнічаныя не толькі расійскія, але і беларускія сілавікі.
Пасля — не значыць у выніку, але візіт Лукашэнкі ў Маскву пасля прыезду Рэткліфа выглядае як звярка гадзіннікаў па асабліва важных пытаннях паміж саюзнікамі. Безумоўна, візіт мог планавацца раней і не з’яўляецца хуткім адказам на прыезд дырэктара ЦРУ, але цалкам дакладна можна быць упэўненым, што з Лукашэнкам у Крэмлі абмяркоўвалі пытанні, якія падняў Рэткліф.
Абсалютна бяззубае камюніке, якое апісвае тэмы, што абмяркоўваў Лукашэнка ў Расіі, толькі ўзмацняе ўражанне, што саюзныя дыктатуры на гэтай сустрэчы ўдакладнялі сваю стратэгію адносна пашырэння і ўзмацнення ціску на краіны Балтыі.
Справядлівасць гэтых здагадкаў пацвярджае агульная тэндэнцыя пагаршэння сітуацыі з бяспекай у рэгіёне, якая бачная няўзброеным вокам.
Сяргей Кавальчук, «Салідарнасць»