Падтрымка Украіны, якая перажыве Трампа

Яна трымаецца не на канкрэтнай персоне ў Авальным кабінеце.

Напярэдадні трыццаць пятай гадавіны ўкраінскай незалежнасці ў Кіеў прыбыла цэлая група вядучых амерыканскіх палітыкаў, сярод якіх можна было ўбачыць былога прадстаўніка прэзідэнта ЗША па пытаннях Украіны генерала Кіта Келога, сенатараў Джэймса Ланкфорда і Рычарда Блюменталя, былога віцэ-прэзідэнта ЗША Майка Пенса, былых кангрэсменаў і духоўных лідараў. Знаўца актуальнай амерыканскай палітыкі можа сказаць, што ў ўкраінскай сталіцы перадусім сабралі «вясельных генералаў». Большасць з іх не мае рэальнага ўплыву ў Рэспубліканскай партыі Дональда Трампа. Той жа Кіт Келог ужо распавядаў, як яго пасада аказалася хутчэй атрыбутам для міжнародных канферэнцый, чым рэальным інструментам уплыву на Дональда Трампа і іншых членаў адміністрацыі.

Але сам факт прыезду кансерватыўных палітыкаў у Кіеў дазваляе нагадаць пра мадэль двухпартыйнай падтрымкі, якая застаецца важнай часткай дапамогі Украіне з боку Злучаных Штатаў. Апошнім часам такая двухпартыйная падтрымка ўвогуле не ўласцівая амерыканскай палітыцы. І гэта, дарэчы, датычыць далёка не толькі Украіны. Мы бачым, як большасць дэмакратаў падтрымлівае нашу краіну і шукае галасы рэспубліканцаў. І мы бачым, як большасць рэспубліканцаў падтрымлівае Ізраіль, а пазіцыя Дэмакратычнай партыі пачынае істотна адрознівацца ў пытаннях Блізкага Усходу. Але гэта якраз павінна стаць дадатковым стымулам для дыялогу з тымі, сярод каго ў Украіны няма большасці.

Мы прызвычаіліся вымяраць сучасную кансерватыўную Амерыку адной велічынёй — што сказаў Трамп. Што напісаў Трамп. Каго прызначыў Трамп. Гэта зручна, гэта ўкладаецца ў навінавы цыкл, і гэта далёка не ўся праўда.

Кансерватыўная падтрымка Украіны старэйшая за Трампа і перажыве Трампа. Яна трымаецца не на канкрэтнай персоне ў Авальным кабінеце, а на каштоўнасцях і людзях. Малітоўныя сняданкі, эвангельскія сеткі, кааліцыі ў Кангрэсе, якія складваюцца дзесяцігоддзямі. Яны не трапляюць у загалоўкі менавіта таму, што працуюць пастаянна, а не эпізадычна. І, дарэчы, пра настойлівую працу ўкраінскай дыяспары з кангрэсменамі-рэспубліканцамі як на нацыянальным, так і на рэгіянальным узроўні таксама нямногія ведаюць ва Украіне. А дарэмна!

Амерыканская палітыка можа змяняцца — і змяняцца сур'ёзна, прэзідэнцтва Дональда Трампа гэта яскрава даказала. Але гэта не азначае, што змяншэнне падтрымкі Украіны сёння не можа ператварыцца ў павелічэнне дапамогі заўтра. Аднак гэта не можа адбывацца без пастаяннага і настойлівага дыялогу.

Крэмль замест дыялогу выкарыстоўвае грошы і абяцанні. Пуціну не патрэбныя сябры ў Злучаных Штатах — яму патрэбныя людзі, зацікаўленыя ў расійскіх грошах, у хуткім прыбытку, ва ўсіх тых паветраных замках, якія расійскія чыноўнікі будуюць сваім амерыканскім суразмоўцам. У Украіны такіх рэсурсных магчымасцяў няма. А калі ўзнікае ідэя сумеснага бізнесу, яна хутка абарачаецца сапраўдным палітычным скандалам. Варта нагадаць, што першы імпічмент Дональда Трампа быў звязаны менавіта з украінскай тэматыкай, з размовай амерыканскага прэзідэнта з яго ўкраінскім калегам. І самы буйны публічны скандал у гісторыі Белага дома — гэта таксама на фоне пагаднення аб украінскіх рэсурсах. Дык што з Украінай гэта так не працуе. Нам патрэбныя сябры, нам патрэбнае разуменне агульных каштоўнасцяў. Нам патрэбнае разуменне таго, што без бяспекі ў Еўропе Злучаным Штатам усё роўна будзе пагражаць рэальная небяспека, звязаная і з тым, што аслабленне ўплыву Злучаных Штатаў у Еўропе стварае спакусу для пасягання на амерыканскія нацыянальныя інтарэсы дзе заўгодна.

Менавіта таму прыезд амерыканскіх кансерватыўных палітыкаў у Кіеў — гэта не проста ўдзел у свяце, а працяг палітычнай традыцыі, ад якой нельга адмаўляцца. Гэта тое, да чаго я заклікаю пастаянна — і калі гаворка ідзе пра адносіны са Злучанымі Штатамі, і калі гаворка ідзе пра адносіны Украіны з еўрапейскімі дзяржавамі. Пераконваць сяброў нескладана. Паспрабуйце пераканаць тых, хто нас не падтрымлівае. І пачніце гэты дыялог з прадстаўнікамі іх уласнага палітычнага лагера, якія стаяць на праўкраінскіх пазіцыях і маюць аўтарытэт у няпростым для Украіны асяроддзі. Гэта няпростая задача, якая не абяцае хуткіх поспехаў і апладысментаў. Але, урэшце, гэта якраз тое, што і называецца двухпартыйнай падтрымкай.

Віталь Портнікаў, hromada.us

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]