Сяргей Беражной: ЗША зрабілі прыніжальную для Расіі прапанову

РФ звальваецца ў чорную варонку памылак.

Вайна Пуціна зайшла ў тупік. Адстаўны генерал-палкоўнік Леанід Івашоў адкрыта заявіў, што Пуцін прайграў, і заклікаў яго спыніць вайну.

Якія сігналы расійскія эліты і бліжэйшае асяроддзе падаюць Пуціну? Ці ёсць сярод іх тыя, хто гатовы адкрыта выступіць супраць яго і праводзімай ім палітыкі?

Пра гэта сайту Charter97.org удалося пагаварыць з вядомым украінскім журналістам Сяргеем Беражным.

— Цяжка сказаць, ці ёсць у расійскай палітыцы хоць якія дзеячы, здольныя ўплываць на сапраўды важныя рашэнні Крамля. Сігналы з пэўных колаў, вядома, ідуць. Але гэтыя колы вельмі рухомыя, змяняльныя і моцна залежаць ад расійскай прапаганды той або іншай накіраванасці. Фішка ў тым, што іхнія сігналы нікуды не даходзяць.

Крамлёўская механіка, як я яе сабе ўяўляю, наладжаная даволі герметычна. Сігналы звонку вельмі старанна фільтруюцца. Шэф не павінен атрымліваць інфармацыю, якую ён не можа расшыфраваць, якая не ўкладаецца ў яго сістэму і супярэчыць яго светапогляду. Калі Пуцін нават выпадкова атрымае такі сігнал, думаю, гэта ні да чаго не прывядзе. Для яго гэта будзе на ўзроўні белага шуму. Як разумная думка, выказаная па-кітайску, для чалавека, які не ведае кітайскай мовы, не з'яўляецца разумнай, бо ўвогуле не з'яўляецца думкай.Так і тут.

Мова Крамля даўно ўжо адарвалася і ад класічнай рускай мовы, і нават ад мовы нізавой Расіі. У лінгвістыцы гэта называецца прагматыкай: значэнні слоў і асобных лексічных адзінак пачынаюць змяняцца. Адно і тое ж слова можа мець некалькі розных сэнсаў. Зразумелы прыклад — слова «дэмакратыя», якое ў Расіі даўно стала абразлівым. У звычайнай рускай мове яно абразлівым не з'яўляецца па азначэнні, а проста абазначае палітычную ідэалогію або практыку. Тое ж адбылося з Рэвалюцыяй годнасці ва Украіне. У Расіі яе ўспрымалі як спробу сысці з расійскага рабства ў еўрапейскае, то бок проста змяніць аднаго гаспадара на іншага, хаця нічога падобнага яна не прадугледжвала.

— На прамежкавых выбарах у ЗША дэмакраты атрымалі кантроль над абедзвюма палатамі Кангрэса. Як цяпер можа змяніцца палітыка ЗША адносна Крамля? Ці можа перамога дэмакратаў і аслабленне Трампа прымусіць Пуціна пайсці на мірныя перамовы з Украінай?

— Па-першае, я думаю, што палітыка Трампа адносна Пуціна не зменіцца, нягледзячы на перастаноўкі ў Кангрэсе. Кангрэс не вельмі моцна ўплывае на знешнюю палітыку адміністрацыі. Знешняя палітыка з'яўляецца перарогатывай менавіта прэзідэнцкай адміністрацыі ЗША.

Хаця Кангрэс усё ж можа на яе ўздзейнічаць. Напрыклад, патрабаваць увядзення санкцый у адпаведнасці з законам Грэма — Блюменталя. Гэтыя санкцыі не былі своечасова ўведзеныя, як многія лічаць, па зусім надуманых прычынах. Паводле закона гэтыя прычыны павінны быць не проста пералічаныя, а ацэненыя Кангрэсам, які можа прыняць або адхіліць іх. Гэта зроблена не было. Магчыма, гэта адбудзецца пасля таго, як новы склад Кангрэса пачне працу ў студзені.

Да гэтага Трамп цалкам вольны дзейнічаць у ранейшых рамках. Паколькі ён наогул ніякіх рамак не любіць, а тыя, што існуюць, стараецца зламаць, думаю, ён працягне дзейнічаць у тым жа ключы. Таму ніякіх змяненняў я зусім не чакаю. Калі нешта здарыцца, буду вельмі здзіўлены. Абраныя кангрэсмены, зразумела, будуць рыхтаваць свае ініцыятывы да пачатку працы новага склікання, але да таго часу яны будуць заўважныя галоўным чынам у навіннай павестцы.

Што да перамоў, якія цяпер праходзяць у Абу-Дабі, то, наколькі я зразумеў з навін, там ёсць два істотныя моманты.

Першы — сумесная заява прадстаўнікоў ЗША, Еўропы і Украіны пра тое, на якіх падставах будуць будавацца перамовы і якія чырвоныя лініі не павінны перасякацца. Там, у агульным, усё класічна. Але сама трохбаковая заява, прынятая без удзелу Расіі, паказвае, што абазначыўся адзіны фронт ЗША, Еўропы і Украіны. Вось гэта ў пэўнай ступені можа быць новым.

Другі момант палягае ў тым, што па выніках першага дня перамоў з'явілася дамоўленасць аб абмене палоннымі. Гэтага, уласна, і чакалі: гуманітарныя пытанні і абмен палоннымі. Думаю, на гэтым усё чарговы раз і абмежуецца.

Што да паведамлення пра тое, што Украіне нібыта прапаноўвалі дзеля дасягнення дамоўленасці перакроіць адміністрацыйныя межы Данецкай вобласці, каб Пуцін мог сказаць, што захапіў яе цалкам, дык гэта смешная здагадка. Больш за тое, яна адверта прыніжальная для Расіі. Таму я не думаю, што гэта ідэя Крамля. Хутчэй, гэта ідэя амерыканскай перамоўнай групы, якая слаба ўяўляе як амбіцыі Пуціна, так і тое, наколькі неспрыяльная для яго сітуацыя на фронце.

Дарэчы, тэзіс пра тое, што вайна зайшла ў тупік, здаецца мне як мінімум нацягнутым. Стратэгічна сітуацыя рухаецца на карысць Украіны. Ёсць надзея, што гэтая тэндэнцыя захаваецца хаця б нейкі час. Гэта будзе азначаць, што перамоўныя пазіцыі Расіі працягнуць слабець. Над гэтым, уласна, цяпер ЗСУ і працуюць.

— Украіна аднавіла ўдары па расійскіх НПЗ і працягвае біць па лагістыцы і важных прадпрыемствах. На расійскіх запраўках зноў з'явіліся чэргі. Як гэтыя ўдары могуць адбіцца на эканоміцы РФ? Ці здольныя яны зламаць ход вайны і ў выніку прывесці Расію да паразы?

— Паколькі я не спецыяліст па эканоміцы, мне цяжка гэта прагназаваць. Як мне ўяўляецца, узяты курс на стратэгію знясілення. Гэтая стратэгія разлічаная на даволі доўгі тэрмін. Нельга сказаць, у які момант адбудзецца злом, таму што гэта практычна непрадказальна. Расія — вельмі буйная і своеасабліва ўладкаваная сістэма, у тым ліку з эканамічнага пункту гледжання.

Было б прасцей, калі б мы маглі абапірацца на наяўнасць там нейкай жорсткай сістэмы, напрыклад прыватнай уласнасці. Але яе няма. Элементы прыватнай уласнасці там злучаныя з элементамі дзяржаўнай. Атрымліваецца нешта кшталту сацыялістычнай гаспадаркі, да якой дадаюцца элементы сур'ёзнай крымінальнай уласнасці. Гэта розныя абшчакі, прычым як крамлёўскія, так і рэгіянальныя. Усе гэтыя сістэмы перацякаюць адна ў адну і ствараюць вельмі цікавую дынаміку, якая дазваляе Расіі манеўраваць у эканамічнай сферы. Гэта не адзіны падобны механізм, а толькі адзін з іх.

Я лічу, што гэта будзе працягвацца даволі доўга. Разлажэнне гэтай сістэмы, якое, несумненна, ужо ідзе, таксама будзе працяглым. Задача Украіны — вытрымаць увесь гэты час, бо ў нас таксама адбываюцца даволі цяжкія працэсы, у тым ліку эканамічныя.

Мне здаецца, стратэгічны разлік складаецца не столькі ў тым, што Украіна сама ўскладняе Расіі эканамічныя ўмовы. Яны пагаршаюцца з-за працэсаў, якія запусціў сам Крэмль, а мы толькі дапамагаем ім развівацца. Асноўная прычына эканамічных праблем Расіі — палітыка Пуціна. Ён прымае важныя стратэгічныя рашэнні: працягваць вайну, прадпрымаць тыя або іншыя дыпламатычныя крокі, змяняць асноўных міжнародных партнёраў, рухацца на ўсход, у бок Кітая. Гэта памылковыя рашэнні, дыктуемыя яго светапоглядам, тым, як ён бачыць свет. Паколькі яго светапогляд у значнай ступені неадэкватны, то і рашэнні ён прымае дрэнныя, якія вядуць да пагаршэння сітуацыі.

Але прызнаць гэта Пуцін не ў стане. Ён не проста не хоча, а не разумее, як можа памыляцца, калі ўсё навокал пацвярджае яго рацыю. Дрэнныя рашэнні паступова назапашваюцца і адбіваюцца на рэальнай сітуацыі, перадусім у эканоміцы. Усё гэта ператвараецца ў чорную варонку памылак, у якую Расія ўпарта звальваецца. Выцягнуць яе адтуль, пакуль Пуцін знаходзіцца пры ўладзе, не ўдасца. Украіна толькі дапамагае гэтаму працэсу, спрабуе яго паскорыць і стварае дадатковыя крызісы ў расійскай эканоміцы. І пакуль гэта атрымліваецца. Але я разглядаю гэта хутчэй як дапаможны працэс. Галоўныя сілы, што разбураюць Расію, сядзяць у Крамлі.

Ёсць нават такая ератычная думка: няхай яны там падоўгу пасядзяць у Крамлі, нарабяць як мага больш памылак і як мага глыбей загоняць Расію пад дыван.

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]