А хто гэта зрабіў?

Лукашэнка выйшаў на самога сябе.

У Беларусі панабудавалі занадта шмат хакейных палацаў. У выніку людзі туды не ідуць, а з гэтых палацаў чамусьці не выходзяць вялікія хакеісты. Праз два дзясяткі гадоў пасля таго, як у краіне скончылася хакейная ліхаманка, Лукашэнка выявіў, што ягоныя палацы былі лішнія.

«Колькі вы таленавітых хакеістаў перадалі ў свой хакейны клуб у Магілёве, які гуляе ў чэмпіянаце Беларусі? Колькі вы адсюль выдалі на-гора? І колькі мы паднялі ўверх, губернатар сказаць не можа. Упэўнены, і старшыня райвыканкама не скажа», — абураўся Лукашэнка ў панядзелак падчас нарады ў Шклоўскім раёне.

Вялікіх хакеістаў насамрэч ніякі губернатар палічыць не можа. Бо вялікі хакей у Беларусі скончыўся ў 2002 годзе. Тады дзякуючы кідку Уладзіміра Копаця у вароты зборнай Швецыі беларуская каманда выйшла ў паўфінал Алімпійскіх гульняў.

Затое прыкладна тады ў Беларусі пачалася вялікая хакейная ліхаманка. За паўтара дзясятка гадоў, якія яна цягнулася, у краіне пабудавалі больш за паўтара дзясятка хакейных палацаў. Найбольш грандыёзным помнікам гэтай эпохі стаў комплекс «Мінск-Арэна». Яго афіцыйнае адкрыццё адбылося ў 2010 годзе, а будаўніцтва абышлося ў 350 мільёнаў долараў.

У выніку захапленне Лукашэнкі хакеем абышлося краіне ў 1,1 мільярда долараў. Хоць, хутчэй за ўсё, гэтая сума не з’яўляецца поўнай. Бо кожны беларускі чыноўнік ведаў, што няма лепшага спосабу дагадзіць шэфу, чым пабудаваць для яго лядовы палац.

Пытанне: «а навошта?», пры гэтым, вядома, ніхто не задаваў. Так, тагачасны кіраўнік Нацбанка Пётр Пракоповіч пабудаваў лядовы палац умяшчальнасцю на тысячу чалавек у сваіх родных Пружанах. Горадзе з насельніцтвам у 18 тысяч.

«Усялякія намёкі, што прэзідэнт занадта шмат пабудаваў гэтых лядовых палацаў, — нікчэмныя, мы будавалі іх для людзей», — казаў Лукашэнка яшчэ ў 2017 годзе.

Пры такой канцэнтрацыі палацаў на душу насельніцтва ўсе беларусы павінны былі суцэльна стаць хакеістамі. Але не сталі. Грандыёзныя збудаванні стаяць пустыя, і плошчы даводзіцца здаваць у арэнду, каб адбіць хоць нейкія выдаткі. Што і нядзіўна. Як сказаў у панядзелак Лукашэнка, каб апраўдаць сваё існаванне, «хакейная пляцоўка павінна працаваць дзень і ноч».

Толькі дзе знайсці ахвотных. За чвэрць стагоддзя ні адзін з палацаў не акупіўся. Два ці тры, тыя, што больш сціплыя, здольныя адбіваць хаця б аперацыйныя выдаткі. Прыбыткі ўсіх астатніх пакрываюць ад 10 да, у лепшым выпадку, 40 працэнтаў бягучых выдаткаў.

Таму ў панядзелак Лукашэнка пагразіў перавесці палацы на частковую самаакупнасць. І ў якасці прыкладу прывёў тэатры, якія ўжо мусяць пакрываць 50 працэнтаў сваіх выдаткаў.

«Прадавайце квіткі і зарабляйце грошы. Навошта вы тады патрэбныя, калі людзі да вас не ідуць?», — сказаў ён.

Хаця пытанне «навошта» — рытарычнае. Куды больш актуальнае — «а хто гэта зрабіў?».

Андрэй Бранішэўскі, planbmedia.io

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]