Пара цвяроза глядзець на рэаліі

Расія на парозе стратэгічнага правалу.

З асцярожна пазітыўнага. Паступова мы бачым, як змяняецца фармат перамоўнага працэсу.

Хаця расіяне зноў вылучылі Мядзінскага як кіраўніка расійскай перамоўнай групы, якога асацыююць выключна з прапагандысцкай і адначасова імітацыйна-перамоўнай пазіцыяй РФ, тым не менш сам пералік пытанняў крыху змяніўся, і так званыя расійскія «першапрычыны» цяпер не дамінуюць у парадку дня. І нават не пытанне тэрыторый.

Судзячы паводле публікацый у розных СМІ, адным з істотных пытанняў з’яўляецца бачанне архітэктуры бяспекі Еўропы, і гэта вялікі плюс. Нягледзячы на працяглы тэрор Расіі ў дачыненні да ўкраінскага грамадзянскага насельніцтва і пэўныя супярэчнасці паміж Еўропай/Украінай і ЗША ў гэтым пытанні (Еўропа настойвае на спыненні баявых дзеянняў і далейшым абмеркаванні комплексу пытанняў, у тым ліку архітэктуры бяспекі; ЗША лічаць, што гэтыя пытанні павінны разглядацца адначасова, уключаючы аднаўленне працы Савета Расія-НАТА).

Такое змяненне парадку дня з’яўляецца плюсам, бо насамрэч гэта значнае пытанне, у тым ліку для РФ, вяртаючы, лічу, Крэмль на зямлю, то бок да рэаліяў. З самага пачатку вайны (яшчэ з 2014 года, а пасля 2022 года — тым больш) расійскія ўлады гандлявалі шантажом.

Што яна захопіць яшчэ больш украінскіх тэрыторый, калі Украіна добраахвотна не саступіць канкрэтныя вобласці. Што ў выпадку далейшай дапамогі Украіне з боку Захаду прымяніць ядзерную зброю або, як мінімум, нарошчыць гібрыдныя дзеянні.

Такім чынам, Крэмль не толькі дэманстраваў сілавую складовую, але і спрабаваў зрушыць парадак дня перамоў так, каб на саступкі мусілі ісці ўсе, акрамя самой РФ, якая пачала вайну супраць Украіны, разарвала адносіны з Еўропай і разбурыла існую сістэму бяспекі.

А таксама, спрабуючы перакласці віну за вайну на іншых, маўляў, Расія не напала, а «абароняецца». Хоць чым даўжэй цягнецца вайна, тым больш жудасных фактаў, што даказваюць нянавісніцкую сутнасць Расіі ў дачыненні да Украіны.

Але ёсць і адваротныя наступствы. Расія сваімі дзеяннямі сама прывяла да фармавання новай стратэгіі стрымлівання, НАТА 3.0, і да таго, што Украіна дэ-факта з’яўляецца і будзе важнай складовай еўрапейскай бяспекі ў цэлым.

І тое, наколькі ізаляцыянісцкай (у дачыненні да РФ) будзе новая архітэктура стрымлівання, наўпрост залежыць ад таго, ці гатовая Расія, нарэшце, спыніць баявыя дзеянні (без бязглуздых «першапрычын») або будзе і далей працягваць ваенны курс, уключаючы прамыя пагрозы Еўропе (маю на ўвазе размяшчэнне балістычных установак на тэрыторыі Беларусі).

Крэмль прызвычаіўся да СВА замест рэальнай палітыкі ва ўсім — калі ўсё зводзіцца да гібрыднасці або да таго, хто каго перагуляе. Відаць, разлічваючы на тое, што рэальная сістэмная палітыка (асабліва ў дэмакратычных краінах, дзе існуе грамадская думка) патрабуе часу і не можа хутка перабудоўвацца.

Але калі гэтая палітыка ўсё ж перабудоўваецца (а Еўропа да гэтага ідзе), то гаворка пойдзе пра дзесяцігоддзі ўкаранення новых падыходаў. То бок, адназначна стратэгічны правал РФ.

Таму, калі Расія не хоча правесці наступныя дзесяцігоддзі ў абраным ёю фармаце ізаляцыянісцкай канцэпцыі «сцяны», то ўжо пара цвяроза глядзець на рэаліі. І сапраўдны парадак дня перамоў, які адпавядае рэаліям, павінен падштурхнуць да выніку.

Алеся Яхно, «Фэйсбук»

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]