19 кастрычнiка 2026, панядзелак, 6:55
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Гэта нейкі сорам

Гэта нейкі сорам
Валерый Герасімаў

А Пуцін працягвае слухаць даклады.

16 кастрычніка начальнік Генштаба Валерый Герасімаў урачыста паведаміў прыстарэламу Вождзю аб «вызваленні» Добрапілля — важнага лагістычнага вузла ўкраінскай абароны ў Данецкай вобласці.

Паводле слоў генерала, расійскія акупацыйныя войскі ўжо цалкам кантралююць горад і займаюцца пошукам апошніх украінскіх вайскоўцаў, што хаваюцца па падвалах.

Пуцін застаўся задаволены і назваў тое, што адбываецца, «значнай падзеяй».

Праўда, узнікла «нявялікая» тэхнічная праблема: ніякіх пераканаўчых пацвярджэнняў расійскага кантролю над Добрапіллем няма.

Пры гэтым першымі абурацца пачалі нават не Украінскі Генштаб, а ўласныя Z-ваенкары.

Канал «Военный осведомитель» адкрыта высмеяў даклад Герасімава. Аўтары звярнулі ўвагу на падазроны відэаролік Мінабароны з расійскім сцягам, выказаўшы здагадку, што яго маглі зрабіць з дапамогай нейрасеткі.

А Z-блогер Alex Parker Returns ахарактарызаваў тое, што адбываецца, яшчэ лаканічней:

«Гэта нейкі сорам!»

Украінскі Генштаб таксама абверг заяву пра захоп горада. Згодна з мапай аналітычнага праекта DeepState, Добрапілля застаецца пад украінскім кантролем.

І самае цікавае, што на Добрапіллі справа не абмяжоўваецца.

Герасімаў адрапартаваў пра захоп 92 населеных пунктаў і больш як 1800 квадратных кіламетраў тэрыторыі з пачатку верасня.

Аналітыкі Амерыканскага Інстытута вывучэння вайны (ISW) атрымалі значна менш уражлівы вынік: паводле іх ацэнак, за той жа перыяд расійскія акупацыйныя войскі ўвогуле страцілі па тэрытарыяльным балансе каля 122 квадратных кіламетраў.

Тым часам Пуцін абвясціў, што з пачатку года армія заняла 6500 квадратных кіламетраў.

Паводле пацверджаных геалакацыйных дадзеных расійскія набыцці ацэньваюцца ISW прыкладна ў 100 квадратных кіламетраў.

Атрымліваецца, што расійскі Генштаб ваюе на адной мапе, незалежныя аналітыкі — на другой, а Пуцін, відаць, увогуле — на глобусе ўласных уяўленняў пра рэчаіснасць.

Але тут узнікае пытанне значна цікавейшае за звычайнае перабольшванне ваенных поспехаў.

Навошта ўвогуле трэба дакладваць пра ўзяцце гарадоў, калі нават уласныя ваенкары здольныя за некалькі хвілін паставіць інфармацыю пад сумнеў?

Адказ варта шукаць у самой канструкцыі расійскай улады.

Калі ўся дзяржаўная сістэма існуе дзеля задавальнення аднаго чалавека, дрэнныя навіны паступова перастаюць даходзіць да яго кабінета.

У нейкі момант даклад пра «перамогу» становіцца важнейшым за саму перамогу.

Асабліва калі гаворка ідзе пра вайну, якая цягнецца ўжо амаль пяць гадоў, паглынула каласальныя рэсурсы і дагэтуль не дазволіла Крамлю дасягнуць заяўленых тэрытарыяльных мэтаў.

Пэўна, самая выразная дэталь усёй гісторыі палягае ў тым, што расійскія ваенкары, якія гадамі патрабавалі працягваць вайну да пераможнага канца, цяпер вымушаныя тлумачыць уласнаму Генштабу, што перамогі пажадана хаця б час ад часу здабываць у рэчаіснасці.

А Пуцін працягвае слухаць даклады.

Такімі тэмпамі Генштаб неўзабаве зможа адрапартаваць пра поўнае ўзяцце Украіны.

Застанецца толькі адна нязначная фармальнасць — паведаміць пра гэта ўкраінскай арміі.

Тэлеграм-канал «Забароненае меркаванне»

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках

▲