Лёгкі халадок прабег па спіне ў Пуціна
8- Вікторыя Івлева
- 21.04.2026, 21:06
- 23,340
Даўненька ніхто не быў так разгромлены такім простым і сумленным спосабам.
Віктар Орбан і Расія.
Мне здаецца, што ўплыў венгерскіх выбараў на далейшае жыццё ў Расіі будзе велізарны. Даўненька ніхто не быў так разгромлены такім простым і сумленным спосабам, як Віктар Орбан.
Я думаю, што пасля гэтага татальнага разгрома рэпрэсіі ў Расіі ўзмоцняцца, каб нікому і ў галаву не прыходзіла нават блізка, што выбары — гэта працоўны і цалкам дзейсны інструмент змены ўлады. Думаю, лёгкі халадок усё ж прабег па спіне ў Пуціна пры адной толькі думцы пра тое, як запроста можна страціць уладу. Для ўзмацнення рэпрэсій будуць прыдуманыя новыя ворагі — і знешнія, і ўнутраныя. Магчыма, будзе ўведзена смяротнае пакаранне хаця б для вайскоўцаў — проста створаць новыя або ўспомняць старыя ваенна-палявыя сталыпінскія суды. Увядуць дадатковыя падаткі — напрыклад, на барацьбу з іншадумствам.
Магчыма і новая ваенная авантура на фоне непрыстаннай вайны з Украінай — напрыклад, далучыць да адабранага ў Латвіі Пыталаўскага раёна (у Латвіі ён называецца Абрэне) яшчэ нейкі наступны...
Узровень хлусні дасягне нябёс і схаваецца ў воблаках.
Ворагі і шкоднікі будуць знойдзены ўсюды — ад «Газпрама» да кіёска з піражкамі.
Інтэрнэт цалкам закрыюць, і нават мэсэнджар Мах будзе прызнаны амерыканскай дыверсіяй.
Дзецям пачнуць з малодшай групы дзіцячага садка забіваць у галовы ідэалогію, вайну і радасную смерць за Радзіму.
Гісторыкі прынясуць даўгачаканую вестку — апошнія раскопкі ў Паўночным Ледавітым акіяне з усёй пераканаўчасцю дакажуць, што калісьці Расія займала ўсю планету, а ўсе астатнія краіны проста ад яе адпачкаваліся з-за сваёй дурноты.
Шмат што яшчэ можа быць — забарона на ўсе замежныя словы, на ўсе кнігі ўсіх пісьменнікаў з усіх недружалюбных краін, або вось — знішчэнне ўсіх сапраўдных патрыётаў іншымі сапраўднымі патрыётамі.
Любыя ўзрушэнні народа (нагоды: зачынілі Telegram, мор кароў і іншае) будуць тлумачыцца сусветнай закулісай, змовы будуць выяўляцца паўсюдна, і распраўляцца паступова пачнуць з абраных людзей з самага блізкага кола, каб падтрымліваць галоўную ідэю: цар добры, баяры — ну вы і самі разумееце...
Смяротнае пакаранне для грамадзянскіх асоб, думаю, не ўвядуць, як дзеянне беззваротнае, пад якое кожны з іх можа трапіць. Хоць грамадства, атручанае вайной і крывёю, да самай ідэі смяротнага пакарання, відаць, ужо гатовае...
І ўсё гэта будзе адбывацца толькі таму, што нікчэмнае і зласлівае крэмлёўскае нікчэмства панічна баіцца страціць уладу.
Не магу тут не згадаць прароцтва нашага Вільяма Шэкспіра ў перакладзе Барыса Пастарнака: «Перад кім увесь свет ляжаў у пыле, тырчыць затычкай у шчыліне»...
Вядома, так калі-небудзь і будзе — так заўсёды бывала ў гісторыі, часам пры жыцці пачвары, часам праз многія гады пасля яго смерці.
Нам важна зразумець цану пытання. Яна расце з кожнай новай ахвярай, з кожнай новай кропляй крыві, з кожным новым салдатам у засценку...
Вікторыя Івлева, Facebook