Гопніцтва

Узровень нахабства ў Крэмлі проста зашкальны.

Дзве навіны са свету перамоў Расіі, Украіны і ЗША: як звычайна, добрая і дрэнная.

Добрая: Расія пагадзілася на ўдзел еўрапейцаў у перамовах. У наступным раўндзе еўрапейцы павінны сядзець ужо не ў асобным пакоі, а за агульным сталом з правам голасу. Пуцінскія міньёны, Мядзінскі і Лаўроў, удосталь пакпіліся з таго, што еўрапейцы не змаглі патрапіць у перамоўную залу ў Абу-Дабі, хоць і прыехалі («турысты… хай у лобі-барэ сядзяць» і г.д.). Але, відаць, нават Крэмль разумее, што калі ён ужо захацеў гаварыць пра еўрапейскую архітэктуру бяспекі, то без Еўропы такая размова немагчыма. Гэтая навіна, на мой погляд, добрая таму, што ўрэшце размова пра заканчэнне вайны без еўрапейцаў немагчымая, і калі яны ўдзельнічаюць, гэта ўсё ж такі стварае хоць нейкія шанцы на мір.

Дрэнная навіна: адначасова Крэмль, відаць, моцна пашырыў свае патрабаванні адносна гэтай самай «архітэктуры еўрапейскай бяспекі». Нагадаю, першапачатковымі патрабаваннямі Крамля ўзору 2021 года (той самы ўльтыматум) былі адкат ваеннай інфраструктуры НАТА да 1997 года і забарона на далейшае пашырэнне НАТА на ўсход. Цяпер апетыты падраслі. Як сцвярджае Bild, Крэмль таксама запатрабаваў выхаду з НАТА Фінляндыі, якая ўступіла туды ў 2023 годзе, і ператварэння Малдовы ў федэрацыю з трох суб’ектаў — уласна Малдовы, Прыднястроўя і Гагаузіі.

Узамен Крэмль шчодра згадзіўся прыбраць ядзерную зброю з Беларусі (яна з’явілася там у 2023 годзе), адмовіцца ад размяшчэння там жа ракет сярэдняй далёкасці і вывесці войскі з Прыднястроўя.

Гэта, вядома, акрамя ранейшых «хачунак» адносна Украіны: аддаць увесь Данбас, адмовіцца ад уступлення ў НАТА, а таксама дэмілітарызаваць парты ў Адэсе і Мікалаеве.

Наколькі дакладна Bild апісаў новыя расійскія патрабаванні, невядома. Пяскоў, напрыклад, сказаў, што прапанова аб выхадзе Фінляндыі (і іншых краін) з НАТА не гучала. Але ўзрослыя апетыты пацвердзіў памочнік Пуціна па міжнародных справах Юрый Ушакоў, які без канкрэтыкі сказаў, што да ранейшага пераліку патрабаванняў Крэмль вырашыў прыплюсаваць некаторыя «свежыя меркаванні».

Шанцы, што гэта будзе прынята, невялікія. Шанцы, што гэта будзе прынята хутка, да сярэдзіны снежня, то-бок да саміту G20 у Маямі, яшчэ меншыя. Таму ўсё гэта выглядае хутчэй як спроба выставіць максімалісцкія патрабаванні, а атрымаўшы адмову, далей працягваць вайну.

Увогуле, калі паглядзець на сітуацыю ў цэлым, паводзіны Пуціна выглядаюць малаадэкватнымі. Выходзіць прыкладна такая карціна:

2021 год. Пуцін: Расія зноў вялікая! Амаль як СССР! Мы ўсталі з каленяў і таму хочам вярнуцца да таго раскладу сіл, што быў у Еўропе пасля 1945 года (калі савецкія войскі дайшлі да Берліна, між іншым).

Захад: не, так не падыдзе.

Пуцін: добра, тады мы пачынаем вайну ва Украіне. У нас другая армія ў свеце. Зараз захопім Кіеў за тры дні, і вы зразумееце, якія мы сталі моцныя і страшныя.

Мінаюць амаль пяць гадоў. Не ўзяты не тое што Кіеў — нават Славянск і Краматорск. Расія страціла армію, сабрала новую з наймітаў, загубіла сотні тысяч сваіх мужчын, перажыла ваенны мяцеж, разбурыла значную частку эканомікі, адчувае велізарныя фінансавыя праблемы і гэтак далей. Перамогі і блізка не відаць. І тут Пуцін кажа:

«Вы што, не зразумелі, што мы вялікія, як СССР у 1945 годзе? Яшчэ раз патрабуем таго самага! І нават больш».

Патрабаваць такое лагічна, калі ты выйграў вайну і ўсе ўбачылі, які ты моцны і небяспечны. У дадзеным выпадку свет убачыў хутчэй процілеглае. Расія не можа дайсці не тое што да Берліна — да Краматорска не можа. Адзінае, што здолеў даказаць Пуцін, — што Расія агрэсіўная, а яе грамадзяне гатовыя цярпець самыя вар’яцкія дзеянні свайго ўрада амаль бясконца доўга. Яго мэсэдж цяпер, думаю, прыблізна такі: «Нават калі мы не можам захапіць Украіну, мы будзем ствараць вам усім велізарныя праблемы. Вайна пад бокам, на якую вам трэба траціць грошы, гібрыдныя атакі, дыверсіі. Выбараў у нас няма, грамадства загналі пад плінтус, што хочам, тое і робім, улада наша моцная, і ніхто нам нічога не зробіць. Лепш згаджайцеся на нашы ўмовы, а то можам псаваць усім жыццё яшчэ доўга».

Вельмі сумняваюся, што такое пракаціць. Але ўзровень нахабства проста зашкальны, гопніцкі.

Дзмітрый Калезеў, «Тэлеграм»

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]