Лукашэнка нёс лухту на парадзе 9 мая

Спічрайтэры дыктатара відавочна далі маху.

Беларускі кіраўнік працягвае ілюстраваць азбуку паліталогіі: дыктатурам, як паветра, патрэбны вобраз ворага, піша палітычны аналітык Аляксандр Класкоўскі на «Позірку»:

— Увечары 9 мая Аляксандр Лукашэнка на ўрачыстай цырымоніі ў Мінску акрэсліў сённяшніх ворагаў рэжыму. У гэтай прамове, што прагучала пасля вяртання «вождзя» з параду ў Маскве, выразна гучалі крэмлёўскія прапагандысцкія наратывы.

Праўда, адзін з пасажаў атрымаўся двухсэнсоўным: «І няхай у фашызму цяпер іншае аблічча — лакіраванае, гэта не змяняе сутнасці. Мы бачым гэтае аблічча. Ідэі звышдзяржаўнасці і ўласнай перавагі мацнеюць і наносяць свету новыя раны. Але ўжо побач з нашымі межамі».

Тут спічрайтэры далі маху. Побач з беларускімі межамі раны свету наносіць расійска-украінская вайна, і яе развязаў у вялікадзяржаўным угары Крэмль.

Але, вядома, Лукашэнка меціў не ў крэмлёўскі агарод. Пачулася ўдакладненне: «Наш вораг — рэваншысты, прамыя і ідэйныя нашчадкі эсэсаўцаў, бандэраўцаў і лясных братоў. Тыя, хто проста цяпер прыбірае парэшткі савецкіх салдат з літоўскага Шаўляя і называе подзвіг савецкага народа міфам».

Можа, Кіеў хацеў захапіць Кубань, а Вільня — заняць усе землі ВКЛ?

Такім чынам, камень кінута найперш у агарод украінцаў, палітыкаў краін Балтыі. Але якія там рэваншысты? Украіна не пакушалася на Кубань, Вільня не прэтэндуе на беларускія землі, якія калісьці ўваходзілі ў Вялікае Княства Літоўскае.

Гэта Уладзімір Пуцін абвясціў Украіну штучнай дзяржавай. Яе, маўляў, стварылі Ленін і яго паплечнікі, адарваўшы ад Расіі яе гістарычныя тэрыторыі.

Гэта Пуцін узняў на шчыт імперскі канцэпт «Наварасіі», адціснуў Крым, а цяпер патрабуе ўвесь Данбас (і не факт, што гатовы на гэтым уняць свой шавіністычны апетыт).

Так, і наконт Шаўляя. Там ніхто не знуляецца з костак загінулых салдат Чырвонай арміі. Ідзе гаворка пра перанос парэшткаў з цэнтра горада на могілкі Гінкунай, дзе ўжо ёсць мемарыял савецкім воінам. Эксгумацыю беражліва праводзілі археолагі.

Такім чынам выконваецца рашэнне Камісіі па дэсавітызацыі, якая прызнала, што пахаванне салдат каля сабора ў Шаўляі парушае забарону на прапаганду таталітарных, аўтарытарных рэжымаў і іх ідэалогій у грамадскіх месцах.

А рэжым Іосіфа Сталіна, аднаго з куміраў Лукашэнкі, быў менавіта таталітарным. І, дарэчы, грубыя пралікі гэтага крэмлёўскага вождзя, перадваенныя рэпрэсіі супраць каманднага складу Чырвонай арміі ў значнай ступені сталі прычынай яе каласальных страт і адступлення да самай Масквы ў 1941-м.

Вялікі змагар за «праўду пра вайну» маўчыць пра другі бок медаля

«Мы змагаемся на ўсіх франтах за праўду пра тую вайну», — гэты прапагандысцкі наратыў таксама прагучаў 9 мая ў прамове Лукашэнкі каля абеліска Перамогі ў Мінску. Але насамрэч рэжым прасоўвае выгодную яму паўпраўду, уперамешку з прапагандысцкімі вымысламі.

9 мая Лукашэнка зноў успомніў, што ў тую вайну загінуў кожны трэці беларус. Улады раз-пораз козыруюць гэтай лічбай, ледзь не ганарацца ёю. Але давайце памятаць і пра тое, што Беларусь была за лічаныя тыдні пакінута на раздарванне гітлераўцам.

А між тым Чырвоная армія, насуперак сцверджанням савецкай прапаганды, першапачаткова пераўзыходзіла групоўку «трэцяга рэйха» на ўсходнім фронце, у прыватнасці па колькасці самалётаў і танкаў. Танкаў у СССР на 22 чэрвеня 1941 года наогул было больш, чым ва ўсіх іншых дзяржавах свету разам узятых — каля 23 тыс., уключаючы найноўшыя, аналагаў якім у гітлераўцаў тады і блізка не было.

І з такой магутнасцю «геніяльны палкаводзец» Сталін і яго ордэнаноснае асяроддзе (малапісьменныя рубакі грамадзянскай вайны) бездарна прайгралі першы этап вайны.

А калі Чырвоная армія перайшла ў наступ, то паўсюдна практыкавалі «мясныя штурмы» (як цяпер у «СВА»), гарады імкнуліся браць любой цаной да чарговай чырвонай бальшавіцкай даты.

Дыктатарскі рэжым Сталіна са сваёй жорсткасцю і валюнтарызмам памножыў крывавую цану той перамогі. Але пра гэты бок медаля Лукашэнка, вялікі змагар за «гістарычную праўду», аддае перавагу маўчаць. Бо сам збудаваў рэжым, у якім пазнаюцца рысы сталінізму.

І яшчэ цытата з яго прамовы: «Наша калісьці вялікая савецкая Радзіма, знявечаная, змучаная, вызваліла Еўропу». І тут — паўпраўда.

Бо, па-першае, значную частку Старога Свету вызвалілі саюзнікі СССР. А па-другое, краінам, куды ўвайшлі савецкія войскі, былі навязаныя камуністычныя рэжымы, што душылі свабоду. Памкненне яе набыць душылася танкамі: Венгрыя — 1956 год, Чэхаславакія — 1968-ы.

Як Мінск «развязвае праблемныя вузлы» ў адносінах з ЕС

Так супала, што 9 мая дзяржаўныя СМІ распіярылі інтэрв’ю намесніка міністра замежных спраў Ігара Секрэты нямецкай Berliner Zeitung. Дыпламат заявіў, што Мінск гатовы «прыступіць да развязвання праблемных вузлоў не толькі ў двухбаковых адносінах [з ФРГ], але і з Еўрапейскім саюзам у цэлым».

Цудоўнае намерэнне, але пры гэтым спадар Секрэта ў ўнісон з Лукашэнкам абвінавачвае заходнія краіны, уключна з Германіяй, у тым, што там «уздымае галаву рэваншызм». Хаця сёння Кіеў бамбяць зусім не немцы, а тыя, каго Пуцін называе «героямі СВА» і чыу прысутнасць на маскоўскім парадзе ўшанаваў і Лукашэнка.

І ўвогуле, можа, для пачатку дыялогу з Еўропай варта было б спыніць тэрарызаваць суседнія краіны ЕС мігранцкімі штурмамі, кантрабанднымі шарамі, пагражаць ім «Арэшнікам»? А яшчэ — перастаць трымаць у турмах тых беларусаў, што адважыліся выступіць за еўрапейскія каштоўнасці, уключна з дэмакратычнымі выбарамі.

Але рэжым хоча будаваць адносіны з Еўропай па прынцыпе «палюбіце нас чорненькімі». Кідаецца ў яе камякамі бруду. Здзекуецца з яе прынцыпаў. Шантажуе.

Увогуле, беларускія ўлады ажно лезуць са скуры, каб «развязаць праблемныя вузлы». А еўрапейцы чамусьці адмаўляюцца раскрыць абдымкі. Ну што з іх возьмеш — «фашысты»!

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]