КДБ супраць бормашыны
14- Ірына Халіп
- 1.05.2026, 12:07
- 18,590
Страшней за палітвязня звера няма.
Нядаўна сустрэла даўняга прыяцеля. У яго ўсё, як ва ўсіх: арышт, прысуд, тэрмін. Праўда, на мяжу не вывозілі і з краіны не выдворылі — выйшаў сам, адседзеўшы «ад званка да званка». І з’ехаў сам. Дакладней, спачатку радаваўся, што застаўся дома, з пашпартам замест даведкі. Але жыць дома аказалася немагчыма.
Справа ў тым, што мой прыяцель, як і многія палітвязні, пасля суда быў уключаны ў спіс тэрарыстаў. А жыццё з такой «ознакай пашаны» — задачка не проста са зорачкай, а з усімі мір’ядамі зорак на бясконцым небасхіле.
Яго тэлефон, вядома, канфіскавалі. Аформіць новую SIM-карту — нельга: мабільным аператарам забаронена прадаваць SIM-карты тым, хто ў спісе. Старую SIM-карту, што існавала задоўга да арышту і ўключэння ў спіс, таксама аднавіць нельга. «Прабачце, мы б рады, але вы ж самі ўсё разумееце».
Пра адкрыццё рахунку ў банку, думаю, і казаць не варта — забаронена. У тэрарыста не можа быць рахунку і банкаўскай карткі. Спрабуючы сабраць жыццё па кавалачках, прыяцель урэшце пайшоў у той банк, дзе ў яго з незапамятных часоў быў рахунак. І з тых часоў там заставалася нешта каля двухсот долараў. Нельга мець рахунак — добра, няхай проста вернуць грошы. Але ў банку замахалі рукамі: «Ды што вы, мы ніяк не можам вярнуць вам грошы, нам з вашым рахункам нельга ўвогуле ніякіх аперацый праводзіць, ён заблакаваны і ў такім выглядзе павінен заставацца заўсёды!» Ну, увогуле фармальна — не назаўжды, а да выключэння чалавека са спісу тэрарыстаў, але стомленыя банкаўскія работнікі разумеюць, што гэта здарыцца толькі пасля падзення рэжыму, а такое вымаўляць на працоўным месцы нельга: можна адпраўіцца туды, адкуль прыяцель нядаўна вярнуўся.
Дарэчы, яшчэ адна «зорачка» для аматараў галаваломак. За былымі палітвязнямі, натуральна, устанаўліваецца нагляд. Паводле ўмоў нагляду яны абавязаныя ўладкавацца на працу. Інакш — рапарт аб адміністрацыйным правапарушэнні. Два рапарты — артыкул 421 КК аб парушэнні патрабаванняў нагляду і новы тэрмін. І так можа быць бясконца. А цяпер давайце ўявім, як «тэрарыст» шукае працу. Можам нават выключыць галоўную перашкоду — знаходжанне соіскальніка ў тым самым спісе. Прыпусцім, насіць мяшкі ці двор мецці яго б і ўзялі. Але разам з ім на працу давядзецца прымаць яшчэ і бухгалтара-касіра спецыяльна для працы з наяўнымі. Бо нідзе ў Беларусі касіры ўжо не выдаюць купюры пад распіску ў ведамасці. Заробкі налічваюцца на банкаўскія рахункі. Няма рахунку — няма працы. Няма працы — парушэнне. Парушэнне — турма. І так па коле.
Мой прыяцель зразумеў, што мара вярнуцца з лагераў дадому і жыць у Беларусі, на жаль, невыканальная: жыць не дадуць. Ён нават зайшоў да натарыюса і пацікавіўся складаннем запавету. Высветлілася, што чалавек са спісу тэрарыстаў не можа складаць запавет: любыя натарыяльныя дзеянні з ім незаконныя. Не тое што запавет — звычайную даверанасць таксама забаронена афармляць, не кажучы ўжо пра засведчанне якіх-кольвек здзелак ці дакументаў. Калі чалавек у спісе тэрарыстаў — ён існуе ў Беларусі толькі як фізічная абалонка, але не як грамадзянін з базавымі правамі.
Што ж, прыяцель пачаў рыхтавацца да ад’езду. І атрымаў адмову ў візе суседняй краіны ЕС па фармальнай прыкмеце: у яго не было страхоўкі. Бо ні адна кампанія не змагла выпісаць яму страхоўку з той самай прычыны. Тэрарыстаў не страхуюць. З другой спробы візу далі — пасля доўгіх тлумачэнняў і апеляцыі. Праўда, спрабавалі адправіць у банк аплаціць кансульскія паслугі, але ў тэрарыстаў нават квітанцыі ў банку не прымаюць. Адзінае месца, дзе ў змучанага экс-палітвязня не ўзнікла праблем, — мяжа. Яе ён прасвіснуў кулёй. Як быццам памежнікі толькі таго і чакалі.
Урэшце, без усялякіх «быццам» — навошта траціць казённае паліва і вазіць людзей да мяжы? Можна стварыць ім такія ўмовы пасля выхаду з турмы, што яны самі купяць квіткі і паедуць, нават калі больш за ўсё на свеце марылі б застацца дома. Унесці ў спіс тэрарыстаў — гэта значыць паставіць чалавека цалкам па-за законам. Ён хіба што ў гастраном па кефір з наяўнымі можа схадзіць — і больш нічога. Праўда, дзе яму браць наяўныя? Дык што сам з’едзе, без усялякіх пагрозаў і правакацый.
Паводле звестак «Вясны», 744 чалавекі з асуджаных па палітычных справах унесены ў спіс тэрарыстаў. Сярод іх, напрыклад, — былы ўладальнік крамы з нацыянальнай сімволікай Павел Белавус, шматдзетная маці Алена Лазарчык, адвакатка Анастасія Лазарэнка, кіраўніца незалежнага прафсаюза «Нафтана» Вольга Брыцікава, праваслаўны святар Сяргей Рэзановіч, хірург-стаматолаг Андрэй Любецкі. Ну проста чыстая «Аль-Каіда», з якой, не шкадуючы сіл і рызыкуючы жыццём, змагаюцца невінныя зайчыкі-пабягайчыкі з КДБ і ГУБАЗіКа. І святар Рэзановіч у ролі Біна Ладэна. Не, лепш усё ж Любецкі — у яго хоць бормашына ёсць.
Ірына Халіп, спецыяльна для Charter97.org