Балотны дыктатар можа адкрываць купальны сезон
3- Юрый Федарэнка
- 29.04.2026, 12:43
- 10,464
Гэтыя далёкія агні — не проста пажары, а прадвестнікі перамогі.
Як толькі нафтавая пляма ў Чорным моры, што ўтварылася пасля папярэдняй атакі ўкраінскіх дронаў на нафтаперапрацоўчы завод у Туапсэ, пачала набліжацца да пляжаў рэзідэнцыі Пуціна на мысе Ідакопас каля Геленджыка, — нашы беспілотнікі зноў нанеслі ўдар па гэтым самым НПЗ.
Балотны дыктатар можа адкрываць купальны сезон.
Нагадаю: Туапсінскі нафтаперапрацоўчы завод вырабляе каля 12 мільёнаў тон нафтапрадуктаў у год. Яго ключавы прадукт — дызельнае паліва, аснова ваеннай лагістыкі агрэсара. А порт Туапсэ — гэта вароты для экспарту расійскіх нафтапрадуктаў і ключавы хаб кампаніі «Раснафта» на Чорным моры. Варта нагадаць, што гэтая структура знаходзіцца як пад заходнімі, так і пад нашымі «далёкабійнымі» санкцыямі. З кожным днём абыходзіць іх Расіі становіцца ўсё складаней.
Галоўнае ў гэтай апакаліптычнай карціне іншае: гэты працэс мае шчаслівы канец
Акрамя Туапсэ, пад нашым агнявым кантролем знаходзяцца балтыйскія парты Усць-Луга і Прыморск. Але гэта толькі вяршыня айсберга: нафтавыя кампаніі вымушаныя скарачаць здабычу «чорнага золата», бо ў выніку ўкраінскіх атак знішчаюцца рэзервуары для захоўвання сырой нафты, разбураюцца лагістычныя вузлы. Па папярэдніх ацэнках, у красавіку здабыча нафты ў Расіі можа скараціцца на 300–400 тысяч барэляў у суткі ў параўнанні з сакавіком — гэта стане найбуйнейшым скарачэннем з 2021 года.
Даволі нечакана нашы далёкабійныя санкцыі пачалі выконваць яшчэ адну, надзвычай важную функцыю — інфармацыйна-асветніцкую. Насельніцтва на балотах уласнымі вачыма ўбачыла, што расійскія ўлады пагарджаюць бяспекай людзей, якія церпяць ад экалагічных наступстваў катастроф.
Адна з мясцовых цётак апісвае сітуацыю так: «У школах заняткі не адменілі, дзеці ідуць пад гэтым чорным дажджом. На пытанне, ці будуць выдаваць маскі або рэспіратары, настаўніца толькі развяла рукамі. У аптэках чэргі, людзі купляюць сарбенты, таму што ў многіх пачалася млоснасць і рэзь у вачах. Мы тут як паддоследныя кролікі…»
Рэальнасць простая: «шараговыя расіяне» пачынаюць дыхаць паветрам уласнай вайны. Яны адчуваюць на сабе яе пах, яе таксічнасць і адначасова — неэфектыўнасць, крывадушша і цынізм сваёй улады. Чыноўнікі не адважваюцца абвясціць надзвычайнае становішча, закрыць школы або хаця б даць выразныя інструкцыі. Замест гэтага яны робяць выгляд, што нічога не адбываецца: замест рашэнняў — «святы вясны» і высадка дрэў.
Гэты стыль паводзінаў добра знаёмы — менавіта так дзейнічала савецкая ўлада падчас Чарнобыльскай катастрофы. Наступствы мы памятаем. Чорныя нафтавыя хмары і далей будуць накрываць Расію, пагружаючы яе ў цемру. НПЗ будуць гарэць. Экалагічны крызіс стане паўсядзённасцю. Эканамічная дэградацыя пяройдзе ў фазу калапсу. А графікі «звышсмяротнасці» будуць дасягаць новых рэкордаў.
Але галоўнае ў гэтай апакаліптычнай карціне іншае: гэты працэс мае шчаслівы канец. Крок за крокам мы набліжаем момант, калі няўклюжая канструкцыя пад назвай «расійская федэрацыя» (якая ніколі не была сапраўднай федэрацыяй) абрынецца пад цяжарам уласнага вар’яцтва.
Дык вось, фаер-шоў на балотах будуць працягвацца. Гэтыя далёкія агні — не проста пажары, гэта прадвестнікі нашай перамогі. Слава Украіне!
Юрый Федарэнка, «Фэйсбук»