Лукашэнка ў шаленстве

Яшчэ адно сведчанне слабасці дыктатара.

Палітычны ландшафт Усходняй Еўропы нагадвае парахавы склеп, дзе Аляксандр Лукашэнка захоплена размахвае запаленымі запалкамі. Яго нядаўнія заявы аб гатоўнасці прымяніць тактычную ядзерную зброю (ТЯЗ) супраць Польшчы, Украіны і краін Балтыі гучаць не проста як чарговы віток прапаганды, а з’яўляюцца сімптомам глыбокай дэградацыі дзяржаўнага суверэнітэту Беларусі і небяспечным выклікам глабальнай бяспецы.

На працягу доўгага часу статус бяз'ядзернай дзяржавы быў краевугольным каменем знешняй палітыкі Мінска. Аднак рэферэндум 2022 года фактычна легалізаваў размяшчэнне расійскай ТЯЗ на беларускай зямлі.

Беларусь перастала быць бяз'ядзернай дзяржавай, добраахвотна адмовіўшыся ад міжнародных гарантый у абмен на сумнеўную ролю «ядзернага фарпоста» Крамля.

Гэтае рашэнне ператварае краіну з патэнцыйнага пасярэдніка, якім Мінск імкнуўся выглядаць у 2014–2015 гадах, у прамую ваенную мэту.

Відавочна, што агрэсіўнасць Лукашэнкі не з’яўляецца самастойнай ініцыятывай. Масква актыўна падсілкоўвае гэтую ваяўнічасць, выкарыстоўваючы беларускага лідара як «гаворачую галаву» для агучвання самых радыкальных пагроз, якія Крамлю пакуль нязручна трансляваць наўпрост. Перадача комплексаў «Іскандэр-М» і пераабсталяванне беларускіх самалётаў пад ядзерныя зарады — гэта менавіта тыя інструменты, якімі распараджаецца не Мінск, а Генштаб РФ. Лукашэнка тут толькі адміністратар «пляцоўкі».

Ваенная авантура Пуціна супраць Украіны з самага пачатку зрабіла беларускі бок паўнавартасным саўдзельнікам. Прадастаўленне тэрыторыі для наступу на Кіеў у 2022 годзе было толькі першым крокам. Цяпер, разыгрываючы «ядзерную карту» супраць Варшавы, Вільні і Таліна, Лукашэнка канчаткова прывязвае лёс свайго рэжыму да выніку расійскай агрэсіі. Для Польшчы гэта азначае неабходнасць паскоранага пераўзбраення.

Тады як для краін Балтыі — запыт на пастаянную прысутнасць ядзерных сіл НАТА ў рэгіёне.

Аўтарытарныя рэжымы РФ і РБ ствараюць небяспечны прэцэдэнт размывання рэжыму ядзернага нераспаўсюджвання. Калі ядзерная зброя выкарыстоўваецца як інструмент паўсядзённага шантажу суседзяў, уся архітэктура бяспекі, выбудаваная пасля Халоднай вайны, ляціць у тартарары. Гэта сігналізуе іншым дыктатурам: «Ядзерная дубіна — найлепшы спосаб прымусіць суседзяў баяцца».

Аднак найважнейшы аналітычны вывад: ядзерны шантаж Лукашэнкі сам па сабе з’яўляецца сведчаннем слабасці. Пасля больш як чатырох гадоў знясільвальнай пуцінскай вайны рэсурсы расійскай арміі не бязмежныя. Пагроза ТЯЗ узнікае менавіта тады, калі канвенцыйных сіл недастаткова, каб дыктаваць умовы.

Таксама Лукашэнка разумее, гледзячы на тое, як РФ загрузла ва Украіне, што яго ўласныя ўзброеныя сілы не здольныя на маштабную аперацыю супраць тэхналагічна пераўзыходзячых сіл НАТА або загартаванай у баях украінскай арміі.

Калі аргументы заканчваюцца, а эканоміка трымаецца на расійскіх датацыях, застаецца толькі палохаць свет «чырвонай кнопкай», якая яму нават не належыць.

Агрэсіўная рыторыка Мінска не робіць Беларусь мацнейшай. Наадварот, яна падкрэслівае яе ізаляцыю і ператварае ў закладніцу амбіцый Крамля. Польшча, Украіна і Балтыя ўспрымаюць гэтыя пагрозы сур’ёзна, але адказам на іх, відаць, стане не замірэнне агрэсара, а далейшая ізаляцыя рэжыму і ўмацаванне ўсходняга флангу НАТА.

Тэлеграм-канал «Сіта Сакрата»

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]