6 лiстапада 2026, Пятніца, 21:04
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

У Вільнюсе пачалі пошукі астанкаў вялікага князя Вітаўта

1
У Вільнюсе пачалі пошукі астанкаў вялікага князя Вітаўта
Ілюстрацыйнае фота

Бюджэт, выдзелены на пошукі, можа дасягнуць €1,5 млн.

У Вільнюсе завяршыўся першы этап пошукаў астанкаў вялікага князя літоўскага Вітаўта. Правяралі замураваны калідор пад капліцай святога Казіміра, дзе, паводле адной з версій, маглі схаваць косткі князя.

Работы пачаліся 3 лістапада, а ўжо 4-га спецыялісты прасвідравалі сцяну звонку храма. Унутр запусцілі 3D-камеру і сканер. Вынік аказаўся прадказальным: ні астанкаў, ні прыкмет саркафага або труны там няма.

Начало работ в южной галерее Вильнюсской кафедры у стены часовни святого Казимира 3 ноября 2026 года. Фото: Институт истории Литвы

Камера зафіксавала на дне нішы толькі кучу камянёў і будаўнічага смецця. Аднак на гэтым гісторыя не скончылася.

У снежні 2024 года ў падзямеллях сабора знайшлі схованку з каралеўскімі пахавальнымі інсігніямі, схаваную на пачатку Другой сусветнай вайны. А вясной 2026-га рэстаўратар Саўлюс Падэрыс заявіў, што астанкі Вітаўта маглі быць знойдзеныя палякамі яшчэ пасля паводкі 1931 года разам з астанкамі іншых членаў каралеўскай сям'і.

Паводле яго меркавання, з палітычных прычын іх схавалі ад літоўцаў, а «чацвёрты шкілет» схавалі ў замураваным калідоры ля заходняй сцяны маўзалея.

Пазней Інстытут гісторыі Літвы ўдакладніў: гіпотэзу раней публічна вылучаў доктар Вітаўтас Урбанавічус, а Падэрыс яе паўтарыў.

Специалисты строительной компании снимают гранитные плиты и выбирают сыпучий грунт в мешки, чтобы добраться до чугунного люка старого колодца на межвоенном бетонном ростверке, откуда начнется бурение. Фото: Институт истории Литвы

Свідраваць вырашылі не знутры маўзалея, а звонку. Спецыялісты знялі гранітныя пліты ля сцяны сабора, раскопалі грунт і дабраліся да чыгуннага люка старога калодзежа. Адтуль пад вуглом прасвідравалі адтуліну дыяметрам да 10 сантыметраў праз міжваенную цагляную закладку, не закранаючы аўтэнтычную муроўку XVII стагоддзя.

Осторожное снятие каменного покрытия и извлечение песка являлись третьим и четвертым этапами из 19‑шагового плана исследования – после завершения бурения и заливки отверстия известковым раствором плиты вернули на место. Фото: Институт истории Литвы

Спачатку ў адтуліну запусцілі мікрабіёлагаў для ўзяцця пробаў паветра, затым камеру з аглядам 360 градусаў і лідарам для 3D-скану памяшкання. Пасля праверкі адтуліну кансервавалі вапнавым растворам, а пліты вярнулі на месца, піша «Точка».

Работы прафінансавала Канцылярыя ўрада Літвы, каштарыс склаў €33 673.

Шматлікія гісторыкі і археолагі паставіліся да версіі Падэрыса скептычна. На семінары Інстытута гісторыі Літвы мастацтвазнавец Бірутэ Рута Віткаўскене папракнула калег у тым, што яны ідуць на повадзе ў сумнеўных сенсацый.

Дырэктар інстытута Аурымас Шведас і саветніца прэзідэнта Ёланта Карпавічэне прызналі: рашэнне праверыць менавіта гэтую лакацыю было палітычным, бо грамадства ўзбудоражана заявамі пра «знойдзенага Вітаўта».

План комплекса королевского мавзолея под часовней святого Казимира с пятью замурованными пустотами, обозначенными красным цветом. Надпись слева указывает на участок бывшего дренажного коллектора, где по гипотезе Подериса могли лежать останки Витовта. Фото

Археолаг Гінтаўтас Стрышка нават жартам прапаноўваў выпісаць Падэрысу рахунак за дзяржаўныя выдаткі, калі за сцяной нічога не знойдуць. Так і сталася.

Калі ж у іншых памяшканнях капліцы ўсё ж удасца адшукаць нейкія астанкі, вучоныя падкрэсліваюць: гэта не стане канчатковым доказам.

«Нават калі там будзе ляжаць чарап і на ім будзе напісана «Вітаўт», мы ўсё адно ў гэта не паверым, бо апошнюю кропку павінны паставіць генетыкі», — падкрэсліваў кіраўнік работ Саўлюс Сарцявічус.

Результаты исследования западной стены королевского мавзолея. Вверху справа – межвоенный фотоснимок коридора до замуровывания, наложенный на 3D-скан трех арок мавзолея. Внизу – радарограммы стены на глубине 20, 40 и 70 сантиметров. Фото: Институт истории

Цяпер у Віленскім універсітэце гатуюць эталонны генетычны профіль роду Гедымінавічаў па астанках князёў Алелькавічоў з Кіева-Пячорскай лаўры. Яны былі прамымі нашчадкамі Альгерда, роднага брата бацькі Вітаўта, і мелі тую ж Y-храмасому.

Гэта дазволіць у будучыні дакладна правяраць любыя знаходкі.

Нягледзячы на пустату, вучоныя выканалі ўвесь пратакол: амаль дзве гадзіны збіралі мікрабіялагічныя пробы з муроўкі і паветра ізаляванай пустаты. Вынікі аналізаў стануць вядомыя не раней чым праз месяц.

Замурованная пустота под часовней святого Казимира с кучей камней внутри. Фото: UAB Geobaltic / Институт истории Литвы

Ужо 5 лістапада работнікі пачалі кансерваваць адтуліну і вяртаць пліты на месца.

Тым часам урад Літвы рыхтуе маштабную праграму даследавання кафедры. Навуковы савет фінансуе праект па вывучэнні найстарэйшай муроўкі сабора коштам €74,9 тыс.

Акрамя таго, абвешчаны мэтавы конкурс на комплексныя міждысцыплінарныя даследаванні з бюджэтам да €1,5 млн.

Прэм'ер-міністр Міндаўгас Сінкявічус разлічвае на поспех да 2030 года, калі будзе адзначацца 600-годдзе з дня смерці Вітаўта:

«Мы давяраем нашым прафесіяналам, якія выкарыстоўваюць абсталяванне. Набліжаюцца прыгожыя юбілеі, і спадзяюся, што да Года Вітаўта мы будзем гатовыя і знойдзем астанкі».

Напісаць каментар 1

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках

▲