Праблема ў самім Трампе

Сутнасць таго, што адбываецца ў ЗША, можна апісаць адной формулай.

Прынята лічыць, што рэспубліканцы прайгралі выбары з-за непапулярнай вайны ў Іране. Тут пераблытаныя прычына і следства. Вайна ад самага пачатку аказалася непапулярнай менавіта таму, што яе пачаў прэзідэнт, якому большасць амерыканцаў ужо не давярала.

Ліндан Джонсан, які пачаў маштабнае ваеннае ўмяшанне ў В'етнаме, абодва Бушы, што ў розныя моманты нападалі на садамскі Ірак, а пазней на Афганістан, маглі разлічваць на прэзумпцыю даверу ў момант пачатку сваіх войнаў, таму яны спачатку не выклікалі ў грамадстве масавага негатыву. Дональд Трамп такой прэзумпцыі быў пазбаўлены. Таму там, дзе іншыя прэзідэнты атрымлівалі патрыятычны крэдыт, ён атрымаў дадатковы рахунак да аплаты.

Даведачна:

На пачатку вайны ў В'етнаме амерыканскае ваеннае ўмяшанне падтрымлівалі каля 60 працэнтаў грамадзян, на пачатку вайны супраць Ірака ў 1991 годзе — больш за 70 працэнтаў, пры ўварванні ў Ірак у 2003-м — зноў больш за 70 працэнтаў, падчас уваходу ў Афганістан у 2001-м — 90 працэнтаў. Трамп жа сутыкнуўся з масавым непрыманнем вайны з першых дзён, яе падтрымала не больш як траціна амерыканцаў. Пры гэтым іранскія аяталы, якія толькі што патапілі ў крыві пратэст сваіх беззбройных грамадзян, дакладна не здаваліся амерыканцам больш сімпатычнымі, чым Хусейн або «Аль-Каіда» з «Талібанам». Апытанні паказвалі ад 70 да 80 працэнтаў негатыўнага стаўлення да іх.

Мой тэзіс пацвярджаецца тым, што прыкладна гэтак жа, як яны не ўхвалілі вайну ў Іране, амерыканцам не спадабалася і аперацыя ў Венесуэле — пры тым, што, у адрозненне ад іранскай, яна была праведзеная бліскуча: амерыканцы не страцілі ніводнага чалавека, а палітычны і эканамічны вынік быў відавочны. Але не, адабрэнне было супастаўнае з тым, што мы бачым у выпадку з Іранам, — траціна, у некаторых выпадках, у залежнасці ад фармулёўкі, крыху больш.

Праблема не ў вайне, а ў самім Трампе.

Калі зусім каротка, то сутнасць таго, што адбываецца ў ЗША, можна апісаць наступнай формулай:

Падпаўшы пад празмерны ўплыў прагрэсівісцкіх ідэй, Дэмпартыя пачала настолькі раздражняць сярэдняга амерыканца, што ён у свой час згадзіўся прагаласаваць за Трампа — чалавека, з пункту гледжання яго асабістых якасцяў, у найвышэйшай ступені непрыемнага.

Амерыканцы вырашылі, што калі добрыя хлопцы, кшталту Ромні або Маккейна, не здольныя пакласці мяжу распаўсюджанню воўкізму, пачуцця «белай віны» і гэтак далей, дык няхай гэта будзе бясчыннік Трамп. Лагіка як у таго, хто тоне: ты не будзеш глядзець, наколькі табе сімпатычны чалавек, гатовы выцягнуць цябе з вады; ты будзеш чапляцца за яго, кім бы ён ні быў, абы справіўся.

Атрымаўшы ў свае рукі бразды праўлення, Трамп, аднак, пайшоў уразнос і стаў выглядаць настолькі непрывабна, што на ягоным фоне нават дэмакраты ўжо пачалі здавацца лепшымі. Вось і ўсё. Гэта было спаборніцтва антырэйтынгаў, і Трамп яго выйграў. У тым сэнсе, што яго антырэйтынг аказаўся вышэйшы.

І хоць Трамп кажа, што калі б ён балатаваўся сам, то рэспубліканцы выступілі б значна лепей, але гэта, вядома, не так. Яны выступілі б яшчэ горш.

Будучыня Амерыкі цяпер залежыць перш за ўсё ад здольнасці рэспубліканцаў знайсці кагосьці, хто будзе такім жа яростным змагаром з левай ідэяй, як і Трамп, але пры гэтым не будзе настолькі карумпаваны, эгаістычны, самаўлюбёны і хамаваты.

Аббас Галлямов, Telegram

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]