Пуціну далі даволі адчувальную аплявуху
10- Пётр Алешчук
- 19.11.2026, 7:09
- 10,894
У Шэньчжэне дыктатару РФ чарговы раз далі зразумець, якое месца яму адводзяць.
Расійскія прапагандысты прадстаўлялі саміт у Шэньчжэне як «новую Ялту», якая павінна вызначыць сусветны парадак на гады, а то і на дзесяцігоддзі наперад. Судзячы з першых вынікаў, казаць пра правал Пуціна, мабыць, рана, але ў Кітаі яму далі даволі адчувальную аплявуху. У аэрапорце яго сустракаў прадстаўнік Палітбюро, хаця прэзідэнта ЗША Дональда Трампа да гэтага асабіста сустрэў Сі Цзіньпін. Падчас агульных пратакольных мерапрыемстваў Пуціна нават не паставілі побач з лідарамі ЗША і Кітая, а на ўрачыстай вячэры яго пасадзілі за асобны стол.
Судзячы па ўсім, у Пекіне без асаблівага энтузіязму паставіліся да прапановы Масквы пра ўсё дамовіцца і падзяліць свет на траіх. У Сі Цзіньпіна, падаецца, іншыя планы. Яго перадусім цікавіць гандлёвая вайна паміж Кітаем і Злучанымі Штатамі. Яе адклалі да наступнага года, але пытанне застаецца адкрытым. Таму Сі Цзіньпін так старанна абыходзіў Трампа.
У Пекіне, відаць, зыходзяць з таго, што пасля паразы на выбарах у Кангрэс у Трампа стала менш палітычных магчымасцяў, і цяпер ён будзе больш згодлівы. А значыць, з ім можна паспрабаваць дамовіцца па прынцыповых пытаннях, перадусім гандлёвых. Сам Трамп таксама зацікаўлены ў дамоўленасцях з Кітаем. Яму патрэбныя хоць нейкія знешнепалітычныя перамогі, і адной з іх ён лічыць магчымае пагадненне аб абмежаванні ядзерных арсеналаў. Наўрад ці ён тут шмат чаго даб'ецца, бо Кітай відавочна мае намер дасягнуць парытэту з Расіяй і ЗША ў сферы ядзернага стрымлівання. Хаця нейкія пратакольныя заявы на гэты конт, магчыма, прагучаць.
Пуцін у гэтай размове выглядае лішнім. У Шэньчжэне яго прынялі як васала кітайскага кіраўніка і пасадзілі разам з іншымі лідарамі дзяржаў, што ўваходзяць у сферу ўплыву Кітая. Гэты статус за ім прызнаюць, але дзяліць з ім свет ніхто не збіраецца. На выніковыя трохбаковыя перамовы выдзелілі ўсяго гадзіну. За гадзіну свет не падзеліш.
У Маскве разглядалі гэтую сустрэчу перадусім як спосаб умацаваць легітымнасць расійскага кіраўніка. Хацелі паказаць, што Пуцін па-ранейшаму адзін з самых уплывовых сусветных лідараў і што з ім вырашаюць усе найважнейшыя пытанні. Аднак уражанне атрымалася змазаным. У Пекіне, верагодна, не ацанілі спробу Масквы выкарыстаць саміт для ўмацавання аўтарытэту Пуціна.
Наўрад ці ўсё гэта істотна зменіць расійска-кітайскія адносіны ў бліжэйшы час. Кітаю патрэбны рэжым Пуціна, пры якім залежнасць Расіі ад Кітая толькі ўзмацняецца. А Расіі патрэбны Кітай як крыніца практычна ўсяго, што дазваляе ёй працягваць вайну. Пры гэтым у Шэньчжэне Пуціну чарговы раз далі зразумець, якое месца яму адводзяць. Ён можа і далей ставіць сябе ў адзін шэраг з лідарамі ЗША і Кітая, але ў новым двухпалярным свеце з'яўлення трэцяга полюса ніхто не чакае. І ўжо тым больш ніхто не збіраецца дапамагаць Пуціну яго ствараць.
Пётр Алешчук, спецыяльна для Charter97.org