18 лiстапада 2026, Серада, 1:33
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Крымскі мост як аргумент на перамовах

3
Крымскі мост як аргумент на перамовах
Пятро Алешчук

Украіна паступова выкарыстоўвае наяўныя ў яе сродкі ціску.

Украінская атака на Крымскі мост стала знакавай падзеяй, у тым ліку ў кантэксце перамоваў у Абу-Дабі, якія неўзабаве павінны працягнуцца. Ідзе гаворка пра трохбаковыя перамовы з удзелам украінскай, амерыканскай і расійскай дэлегацый.

Ужо на першым раўндзе стала зразумела, што Расія спрабуе дзейнічаць найперш з дапамогай прамога ціску і пагроз. Яна пастаянна павышае стаўкі і спрабуе навязаць глабальны перагляд усёй сістэмы еўрапейскай бяспекі.

Паводле расійскага задуму такі перагляд павінен уключаць адвод войскаў НАТА з Усходняй Еўропы. У цэлым гэта спроба вярнуцца да ўладкавання Еўропы часоў халоднай вайны. Такія патрабаванні абсалютна непрымальныя, але Расія відавочна выкарыстоўвае іх для павышэння ставак. Пытанне ў тым, ці мае яна для гэтага рэальныя падставы.

Па сутнасці, Расія вяртаецца да палажэнняў уласнага ультыматыву 2021 года, які яна накіравала Злучаным Штатам і НАТА перад пачаткам поўнамаштабнага ўварвання ва Украіну. Аднак за гэты час сітуацыя істотна змянілася. Нельга сказаць, што Расія безумоўна перамагае ў вайне або мае пераканаўчыя аргументы, якія прымусілі б усю Еўропу перабудоўваць сваю сістэму бяспекі пад расійскія патрабаванні. Таму спробы зноў выстаўляць той жа ультыматыў выглядаюць даволі дзіўна.

У гэтых умовах украінскія дзеянні становяцца цалкам заканамерным адказам на расійскія патрабаванні. Расія спрабуе дыктваць свае ўмовы, але мае даволі абмежаваны набор аргументаў.

Сітуацыю на фронце цяжка назваць адназначна спрыяльнай для яе. На адных участках наступаць спрабуюць расійскія войскі, на іншых наступальныя дзеянні вядзе Украіна. У цэлым становішча хутчэй нагадвае парытэт, чым безумоўную перавагу аднаго з бакоў.

Таму Расія робіць стаўку на тэрор супраць грамадзянскага насельніцтва Украіны напярэдадні зімы. Разлік у тым, што ўкраінцы застануцца без святла і ацяплення, а гэта прымусіць краіну капітуляваць. Падобную тактыку Расія ўжо спрабавала выкарыстоўваць мінулай зімой. Аднак цяпер ёсць істотная адметнасць, бо Украіна нарошчвае ўласныя магчымасці наносіць удары па Расіі. Сродкаў для адбіцця расійскіх абстрэлаў, асабліва балістычнымі ракетамі, усё яшчэ недастаткова, але магчымасці для адказных дзеянняў растуць.

Пасля пачатку расійскай кампаніі ўдараў па мастах ва ўкраінскіх гарадах Украіна адказала магутным ударам па Крымскім мосце. Расійскія атакі былі накіраваныя на тое, каб паралізаваць зносіны паміж берагамі Дняпра ў Кіеве і іншых гарадах. Украінскі ўдар, у сваю чаргу, зрабіў Крымскі мост фактычна непрыдатным для аўтамабільнага руху на працяглы час. Не выключана, што абмежаванні захаваюцца да канца вайны, бо сур'ёзны рамонт запатрабуе прыцягнення спецыяльнай тэхнікі. Выкарыстоўваць яе ва ўмовах баявых дзеянняў, што працягваюцца, будзе надзвычай складана.

Гэта яшчэ адзін аргумент на карысць спынення агню без дадатковых умоваў. У адваротным выпадку Расія працягне паглыбляць уласныя праблемы як з нафтаперапрацоўкай, так і з транспартнымі зносінамі з акупаваным Крымам. Украіна паступова выкарыстоўвае наяўныя ў яе сродкі ціску і паказвае, што не гатовая прымаць расійскія ўмовы капітуляцыі. Падставаў згаджацца на іх у Украіны няма.

Можна чакаць, што на наступным раўндзе перамоваў у Абу-Дабі Украіна паставіць пытанне менавіта такім чынам. Яна будзе патрабаваць энергетычнага перамір'я і перамір'я ў Чорным моры. Калі дамовіцца не ўдасца, узаемныя ўдары працягнуцца. І застаецца вялікае пытанне, наколькі такое працягненне будзе выгадна самой Расіі.

Пятро Алешчук, доктар палітычных навук, прафесар КНУ імя Тараса Шаўчэнкі, спецыяльна для сайта Charter97.org

Напісаць каментар 3

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках

▲