28 жнiўня 2026, Пятніца, 8:43
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Апошні козыр Пуціна

1
Апошні козыр Пуціна

Крэмль спрабуе павысіць стаўкі ў гульні з Захадам.

Пачынаць трэба з таго, што Крэмль даўно навучыўся маніпуляваць заходнімі журналістамі. Фармулёўка «надзейныя крыніцы» і формула «я сваіх крыніц не раскрываю» адкрываюць невычэрпныя магчымасці ў кантраляванай расійскай рэчаіснасці. Як гэта працуе? Вы ведаеце, што ў Маскве працуе журналіст X з фіксерам Y. Далей — справа тэхнікі: падсунуць правільныя крыніцы. І гэтыя крыніцы даюць частку інфармацыі, якая на 100% адпавядае рэчаіснасці (зліваюць непатрэбную псеўдасакрэтную гісторыю). Але паралельна падсоўваюць і патрэбную паўпраўду, якая з’яўляецца найважнейшай часткай будучага артыкула. Гэта, безумоўна, не заўсёды спрацоўвае, бо далей ёсць фільтр у рэдакцыі, але, маючы неабмежаваныя рэсурсы для кантролю за тым, хто з кім і як сустракаецца ў Маскве, верагоднасць патрапіць у мэту больш чым высокая.

Цяпер пра артыкул пра эскалацыю і падрыхтоўку да ядзернага ўдару. Калі б журналісты прааналізавалі расійскія ўдары апошняга месяца-двух, яны б з здзіўленнем даведаліся, што эскалацыя ўжо наступіла. І гэта асабліва прыкметна на фоне адсутнасці Patriot. Ну а пра мабілізацыю толькі лянівы не пісаў. Таму, калі я чытаю пра эскалацыю ў будучыні, варта шчыра сказаць: Bloomberg спазніўся як мінімум на 30 дзён.

Што да ядзернай мантры, то мы чуем пра гэта без мала пяць гадоў, і гэта заўсёды джэкпот. Гэта тое, што заўсёды прадаецца. І галоўнае — заўсёды мае свайго адрасата, бо ўся сацыялогія паказвае, што ва Украіне, напрыклад, ёсць прыблізна 30%, якія баяцца ядзернага ўдару. Ядзерны ўдар — гэта апошні козыр загнанага ў кут Пуціна, які будзе выкарыстаны толькі ў тым выпадку, калі ён будзе разумець, што вынікам гэтага стане Ялцінская канферэнцыя-2. А ў цяперашніх умовах гэта будзе ізаляцыя, якую Пуціну вельмі не хочацца перажываць другі раз.

Не хачу быць канспіролагам, але артыкул выйшаў больш чым своечасова: якраз у той момант, калі кіраўнік ЦРУ наведаў Маскву з таямнічым і відавочна малавыніковым візітам. Я далёкі ад думкі, што Крэмль заплаціў камусьці, каб гэты артыкул выйшаў менавіта ў гэты момант. Думаю, лагіка тут была значна прасцейшая. Ёсць матэрыял, які, магчыма, патрабуе шліфоўкі, але ёсць і падзея (візіт Рэдкліфа), а значыць, ёсць магчымасць атрымаць максімальны рэзананс дзякуючы не самаму моцнаму матэрыялу. Лагіка рэдактара тут жалезабетонная.

І напрыканцы крыху пра візіт кіраўніка ЦРУ.

Мяркуючы па ўсім, тэма нейкага перамір’я (марскога, энергетычнага або яшчэ якога) там прысутнічала. Таксама можна меркаваць, што бакі гаварылі і пра падтрымку Ірана Расіяй. І, нарэшце, трэцяя (магчыма, галоўная) тэма — пагроза з боку Расіі адной з краін НАТА.

Версія, якую прапанавалі расіяне, зводзіцца да таго, што ЗША нібыта пагражаюць пашырэннем дапамогі Украіне, калі Пуцін не пойдзе на нейкія дамоўленасці. Гэтая версія поўнасцю ўпісваецца ў перадвыбарчую лагіку РФ, згодна з якой вайну нельга скончыць не з-за Пуціна, а з-за агрэсіі ЗША.

Амерыканцы пакуль не далі нейкай сваёй стройнай версіі. Звычайна такія гісторыі даволі хутка становяцца вядомыя амерыканскай прэсе. Але пакуль ЦРУ трымае марку.

У той жа час, калі мы зыходзім з найбольш рэалістычнай версіі, што Трамп папярэджвае ад удараў па краінах Балтыі і прапануе нейкі від часовага перамір’я, то Пуцін відавочна будзе цягнуць час, разумеючы, што яго гульня на павышэнне ставак пачынае працаваць. Абяцанне не нападаць на краіны Балтыі ў абмен на нешта па Украіне — гэта тая гульня, якую Пуцін задумаў некалькі месяцаў таму.

Мы павінны разумець: сустрэча Рэдкліфа з Пуціным не адбылася па адной прычыне: Пуцін хоча асабістай размовы з Трампам. У сваёй манеры Пуцін, падаецца, вырашыў зрабіць выгляд, што ён пакрыўджаны на адсутнасць званкоў і асабістых кантактаў. Трамп жа з-за выбараў можа размаўляць з Пуціным толькі пры ўмове, што ён разумее: размова будзе мець практычны вынік.

Вадзім Дзянісенка, Facebook

Напісаць каментар 1

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках