27 жнiўня 2026, Чацвер, 17:41
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

У Крамлі больш не вераць у перамогу

У Крамлі больш не вераць у перамогу

Пуцін загнаў сябе і Расію ў гістарычны тупік.

Раптоўны візіт дырэктара ЦРУ Джона Рэткліфа у Маскву прыцягнуў надзвычайную ўвагу. Яшчэ б. Кіраўнікі ЦРУ наведваюць расійскую сталіцу надзвычай рэдка і звычайна ў сувязі з крызіснымі абставінамі. Уільям Бёрнс у лістападзе 2021 года спрабаваў адгаварыць Крэмль ад украінскай авантуры, а Джон Брэннан у сакавіку 2016 года абмяркоўваў з калегамі з ФСБ сітуацыю ў Сірыі. Дзве сустрэчы за 10 вельмі бурных гадоў — пагадзіцеся, няшмат.

І вось трэцяя. Яна адбылася ва ўмовах рэзкага ахаладжэння адносін паміж ЗША і Расіяй... Дастаткова сказаць, што Стівен Уіткоф, летась бываў у Маскве шэсць разоў, у 2026-м прылятаў туды толькі адзін раз, напрыканцы студзеня, а рэгулярныя леташнія званкі Трампа з Пуціным скараціліся да двух у гэтым годзе, прычым адзін, ліпенскі, быў прымеркаваны да юбілейнага, 250-годдзя Дня незалежнасці ЗША, то бок насіў у цэлым фармальны характар.

Пуцін тым часам зрабіў стаўку на відавочную перавагу Расіі ў сродках ударнага ракетнага ўзбраення пры агульным заходнім, а тым больш украінскім, дэфіцыце супрацьракетных сродкаў і спяшаецца ператварыць гэтую перавагу ў ваенныя і палітычныя вынікі. Спяшаецца, бо гэта перавага часовая: каласальныя рэсурсы, якія ўжо прыцягнутыя да вырашэння гэтай праблемы, у пэўнай перспектыве як мінімум выраўнаюць цяперашнюю асіметрыю як за кошт нарошчвання колькасці і наменклатуры ПРА, так і за кошт узмацнення ўласнай ракетнай моцы Украіны. Трэба паспець нанесці ёй непапраўную паразу.

Падганяюць Пуціна і ўсё больш кіслыя настроі ў Расіі. Хакерская групоўка Black Mirror атрымала доступ да перапіскі Германа Грэфа, які ўзначальвае «Сбербанк» Расіі. Аналітыкі банка ў красавіку зрабілі прагноз развіцця сітуацыі ў вайне, і сярод выкладзеных сцэнарыяў верагоднасць вырашальнай перамогі Расіі ацэньвалася толькі ў 7%. 12% — на карысць міру, у якім будуць улічаныя расійскія інтарэсы. Усе астатнія варыянты так ці інакш неспрыяльныя для Расіі.

Ці трэба нагадваць, што гэтыя высновы рабіліся да ўзмацнення ўкраінскай кампаніі мідлстрайкаў, паўблакады Крыму, бензінавага крызісу і знішчэння лагістычных цэнтраў? Тут важныя не столькі прагнастычныя здольнасці расійскіх аналітыкаў, колькі тое, што яны ў дакуменце для ўнутранага карыстання не хаваюць сваёй няверы ў перамогу, пра якую столькі і максімальна катэгарычна гаворыць Пуцін.

Нядаўна, як вядома, з дзяржкарпарацыі ВЭБ быў звольнены галоўны эканаміст Андрэй Клепач, які адважыўся заявіць на тусоўцы калег, што Расія не мае шанцаў перамагчы ў канкурэнцыі з Амерыкай і Кітаем, і яе перспектывы ў чымсьці горшыя, чым у Украіны. Клепач калісьці ўзначальваў дэпартамент па макраэканамічным прагназаванні ў Міністэрстве эканамічнага развіцця, калі ім кіраваў Грэф, а потым быў намеснікам кіраўніка гэтага міністэрства, таму пра прагнозы гэты спецыяльст ведае ўсё. У маі, калі ён зрабіў свае заявы, яны асабліва нікога не ўразілі, паколькі, відаць, адлюстроўваюць меркаванне, калі не большасці, дык істотнай часткі расійскіх эканамістаў, але цяпер, калі гэтая інфармацыя стала агульнавядомай, песіміста пакаралі.

Расію рыхтуюць да яшчэ больш жорсткай бойкі, і упадніцкія настроі недапушчальныя... Захад у асобе скаўтаў з рознай прафесійнай спецыялізацыяй спрабуе зразумець, што адбываецца ў кіраўніцтве Расіі ў момант яе выхаду на новы віток эскалацыі, наколькі там усведамляюць магчымыя наступствы і ці такая ж непахісная вера ў поспех. Ды і ці наогул засталася гэтая вера нават у тых, у каго калісьці была, або гэта ідэя-бзік аднаго-адзінага былога чалавека, які загнаў сябе і сваю краіну ў гістарычны тупік?

Леанід Швец, Facebook

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках