Не ты!

Гісторыя разсудзіць многіх.

Галоўнаму крэмлёўскаму ваеннаму злачынцу кажу: навошта ты прысвоіў сабе Перамогу ў вайне з гітлераўскай Германіяй? Не ў табе яна ўвасоблена — не табе і ўвасабляць яе, ах, не табе... Тады быў народ, насуперак уласнаму бальшавіцкаму рэжыму, насуперак сталінскім рэпрэсіям, насуперак дубалобству камандзіраў, насуперак нават самому сабе, які пераадолеў усё, што можна і немагчыма пераадолець. Заўваж, гэта быў не ты!

То былі людзі жорсткай эпохі, іншага складу, маладыя і старыя, моцныя і слабыя, добрыя і недобрыя — людзі з масай заблуд, з мноствам звярыстваў, якія чынілі ім і якія чынілі яны ўнутры дзяржавы і па-за ёй, ужо па дарогах вайны, якая, што ні кажы, была абарончай, а не той, якую задумаў ты, нягоднік. Яны былі жывымі ў тым часе, калі здзяйснялі подзвігі і ўчынялі злачынствы — на выпаўшым ім гістарычным адрэзку, у іх дадзенасці быцця. Так, як выжылі яны, табе і не снілася. Яны захавалі душу. Не ты!

Ты памятаеш час, калі твой лозунг «можам паўтарыць» немагчыма было ўявіць нават у творах савецкіх фантастаў. Тыя франтавікі, сапраўдныя, праўда ваяваўшыя, далі б табе, Пуцін, ляпаса, калі б ты, будучы яшчэ не кіраўніком хунты ў кальцы аховы, прамовіў ім гэтыя словы. Яны ніколі не маглі і падумаць, што на іх пакутах будуць спекуляваць маніпулятары, якія по́раху не нюхалі, пачынаючы з цябе. На фронце гінулі і знемагалі яны. Не ты!

Ты ведаеш, што нельга віць з святой памяці георгіеўскія стужачкі, загадваючы забіваць, — але ты гэта робіш зламысна. Нельга людскія слёзы ператвараць у замерзлыя прыступкі да ўласнай фальшывай велічы, — а ты гэта робіш свядома. Свята са слязьмі на вачах — навошта ты прымазваешся да яго? Ты разбэшчваеш душы, завабліваеш і шлеш на загубу сотні тысяч расіян — пазбаўляць жыцця грамадзян у той краіне, з таго народу, без якога была немагчыма агульная Перамога. Сённяшнія ўкраінцы, якія супрацьстаяць тваёй агрэсіі, — унукі і праўнукі тых, хто змагаўся тады. Яны — героі. Не ты!

Гісторыя разсудзіць многіх. Ёсць у цябе падданыя, якіх ты ператварыў у закладнікаў, твая ўлада навязала ім Стакгольмскі сіндром, які нараджаны табою і тваімі саўдзельнікамі — наўмысна, асабіста. Ты быў дробным адкідам са спецслужбаў, пачаў як дробны злодзей. Ты стаў ваенным злачынцам, а ў Расіі ты падстаўіў літаральна ўсіх і кожнага, уключаючы тваіх сяброў і блізкіх — яны на такое першапачаткова «не падпісваліся». У кнізе жывых ёсць месца для многіх. Ты выкрэсліў сябе з яе. Там ёсць і правыя, і вінаватыя, якім каяцца. Там ёсць многія... Не ты!

Людзі збіраюцца ў гэтыя дні за накрытымі сталамі. Яны памінаюць палеглых у той вайне. Між людзьмі лунаюць вобразы іхніх блізкіх. Ты ўмудрыўся здрадзіць усім. Ты — губіцель і праціўнік любога расіяніна, уключаючы тых, хто давярае табе. Ты — вораг Украіны. Ты ўжо шмат гадоў як ператварыўся ў ворага зямной цывілізацыі. Планета жыве — і выжыве. Цывілізацыя стане мудрэйшай. У свеце надзей ёсць розныя імёны. Ёсць — яны. Не ты! Бо нельга быць злачынцам да такой ступені. Кроў людская — на табе навекі, а бумеранг вяртаецца паводле законаў зямных і нябесных.

Аляксандр Адэльфінскі, kasparovru.com

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]