Некалькі высноў са скандалу ў мінскім тэатры
5- 26.05.2026, 11:37
- 2,876
У тым ліку і пазітыўныя.
Гісторыя з шумнымі школьнікамі ў Драматычным тэатры Беларускай арміі напэўна атрымае працяг, калі гэтага яшчэ не адбылося. Можна здагадацца, якім ён будзе ва ўмовах сённяшняй Беларусі, піша «Салідарнасць».
Дастаткова ўспомніць, што здарылася з падлеткамі ў Магілёве, якія летась паказалі непрыстойны жэст на салют у гонар 9 мая.
Але ў любым выпадку, што б ні прыдумалі прапагандысты і чыноўнікі ад адукацыі, нагода задумацца і зрабіць высновы ўжо ёсць.
Дзеці, калі ім сапраўды цікава і захапляльна тое, што яны ўбачылі ў тэатры, паводзяць сябе інакш. Нават калі іх і прывялі туды па разнарадцы.
Вядома, у кожным класе ёсць свае парушальнікі спакою. Але ім не далі б разгуляцца іх жа аднакласнікі, калі б, паўторымся, было цікава. А гэта значыць, што пытанняў тут куды больш да дарослых, чым да дзяцей.
Гэтыя школьнікі не з’явіліся з нікуды. Гэта тыя ж дзеці, як і сотні тысяч іншых, якіх апошнія гады бясконца апранаюць у гімнасцёркі і пілоткі, мажуць твары сажай і вучаць маршіраваць.
Тыя самыя дзеці, якіх вазяць у сталінскі Дыснейленд і Хатынь, у міліцэйскія аддзяленні і вайсковыя часці. Чыю псіхіку па загадзе зверху не шкадуюць карцінкамі жахаў вайны, да якой ні яны, ні іх бацькі не маюць ніякага дачынення.
З пазітыўнага — гісторыя ў тэатры можа сведчыць пра тое, што аддача ад намаганняў прапаганды, ваенрукоў і гатовых на ўсё дзеля працы настаўнікаў блізкая да нуля. Не выключана, што рэакцыя дзяцей у мінскім тэатры — банальнае адрыньванне моцна надакучылай тэмы.
І яшчэ адзін важны момант. Нават самае невыхаванае дзіця выдатна распазнае фальш і нешчырасць дарослых. І таго, і другога ў тым, што робяць з сённяшнімі дзецьмі ў Беларусі, хапае з лішкам.
Тэатралка, якая падняла скандальную тэму, у парыве эмоцый прапанавала адправіць дзяцей у заапарк або цырк. Як мінімум, з цыркам яна прамахнулася, улічваючы тое, у што ў нас ператварылася памяць пра тую жудасную вайну.
І што асабліва сімвалічна, нават у гэтым спектаклі актрыс апранулі і загрымавалі хутчэй пад клоўнаў, чым пад гераінь той далёкай вайны.