Наталля Радзіна: Украіна мае найлепшага перамоўцу з Лукашэнкам
3- 26.05.2026, 10:48
- 3,262
ЗСУ пачынаюць перамагаць у вайне.
Чаму прэзідэнт Францыі Эмануэль Макрон патэлефанаваў Лукашэнку? Ці ёсць пагроза нападу на Украіну з тэрыторыі Беларусі? Чым пагражае Захаду скасаванне санкцый з «Беларуськалія»? Ці набліжаюць поспехі Украіны вызваленне Беларусі?
Пра гэта і не толькі мы пагаварылі з галоўнай рэдактаркай сайта Charter97.org Наталляй Радзінай.
— Апошнія тыдні заходнія СМІ пішуць пра пераход ініцыятывы на фронце да Украіны. ЗСУ пачалі біць па Маскве, а традыцыйны парад 9 мая стаў дэманстрацыяй слабасці Пуціна. Ці бачыце вы ў гэтых падзеях пазітыўныя сігналы для Беларусі?
— Безумоўна. Памятаю, калі год таму, выступаючы на канферэнцыі бяспекі імя Ленарта Меры ў Таліне, я казала, што для заканчэння вайны Украіна мае права наносіць ракетныя ўдары па Маскве, гэта многімі ўспрымалася як вельмі радыкальная прапанова. Цяпер жа гэта штодзённасць, і ўсё новыя і новыя ўкраінскія дроны далятаюць да расійскай сталіцы. Украіна пачынае перамагаць у вайне. Пры такім хуткім развіцці падзей я не выключаю і больш хуткага, чым мы можам сабе ўявіць, краху рэжымаў як у Расіі, так і ў Беларусі.
— Прэзідэнт Францыі Эмануэль Макрон упершыню з лютага 2022 года патэлефанаваў Лукашэнку. Французскія СМІ пішуць, што беларускі дыктатар быў папярэджаны пра наступствы ўцягвання ў вайну супраць Украіны. Напярэдадні размовы з Лукашэнкам Макрон размаўляў па тэлефоне з прэзідэнтам Украіны Уладзімірам Зяленскім, які на працягу апошніх тыдняў гаворыць пра пагрозу з тэрыторыі нашай краіны. Ці ёсць рызыка новага нападу з Беларусі?
— Канкрэтна ў гэты момант мы не назіраем у Беларусі канцэнтрацыі вялікай колькасці расійскіх войскаў і цяжкай тэхнікі, але патэнцыйна, пакуль Беларусь знаходзіцца пад расійскім уплывам, рызыка нападу з тэрыторыі Беларусі існуе заўсёды. У тым ліку верагоднасць ракетнага абстрэлу як з тэрыторыі, так і з паветранай прасторы Беларусі, што неаднаразова адбывалася падчас вайны.
Сітуацыя ўскладнілася ў сувязі з намерам Расіі размясціць у Беларусі ракеты з ядзернымі баягалоўкамі і комплекс «Арэшнік», а таксама з правядзеннем ужо другі раз за апошнія два гады расійска-беларускіх ядзерных вучэнняў. Адсюль і званок прэзідэнта Францыі Эмануэля Макрона дыктатару Лукашэнку з папярэджаннем пра наступствы ў выпадку, калі з тэрыторыі РБ нешта паляціць у той ці іншы бок, асабліва калі гэта ракеты з ядзернымі баягалоўкамі. У сітуацыі няпэўнасці амерыканскай знешняй палітыкі цяпер Францыя, хай пакуль і нефармальна, трымае ядзерны парасон над усёй Еўропай. Думаю, прэзідэнт Макрон ясна і выразна папярэдзіў Лукашэнку, што яго чакае ў выпадку нанесення ядзернага ўдару з тэрыторыі Беларусі па Украіне або суседніх краінах НАТА.
Вядома, беларуская прапаганда паспрабавала падаць гэты званок як пэўнае прызнанне легітымнасці Лукашэнкі, але гэта не так. Нагадаю, што Макрон ужо званіў Лукашэнку ў першыя дні шырокамаштабнай вайны Расіі супраць Украіны, 26 лютага 2022 года. Тады дыктатара таксама жорстка папярэдзілі, і беларуская армія так і не ўступіла ў вайну супраць суседняй краіны.
Папярэдзіла Лукашэнку і Украіна: у выпадку паўторнага наступу з беларускай тэрыторыі расійскай арміі ЗСУ нанесуць ракетныя ўдары па вядучых беларускіх прадпрыемствах, у першую чаргу — па нафтаперапрацоўчых заводах у Мазыры і Наваполацку. А гэтага рэжым сапраўды баіцца. Памятаю, некалькі гадоў таму, калі гэтая тэма яшчэ не была мэйнстрымам, у інтэрв’ю ўкраінскім СМІ я выказала думку, што ў выпадку пагрозы ЗСУ маюць права ўдарыць па беларускіх НПЗ. Лукашэнка неадкладна на гэта адрэагаваў, зрабіў публічную заяву пра недапушчальнасць такіх крокаў і даручыў усталяваць сістэмы СПА пабліжэй да завода ў Мазыры. Калі яго так напужалі словы журналісткі, то ўявіце сабе яго рэакцыю, калі да яго з такімі ж папярэджаннямі звяртаецца камандуючы Сіламі беспілотных сістэм ЗСУ Роберт «Мадзяр» Броўдзі?
— Злучаныя Штаты папрасілі Літву, Польшчу і Украіну зняць санкцыі з беларускага калію, каб дазволіць транзіт гэтай прадукцыі праз іхнюю тэрыторыю. Пра гэта сведчыць нефармальны зварот Дзярждэпартамента ЗША да трох сталіц. Выстаўлялася шмат версій, чаму адміністрацыя Трампа пайшла на перамовы з Лукашэнкам. Атрымліваецца, галоўная прычына — калійныя ўгнаенні?
— Думаю, што калійныя ўгнаенні — адна з асноўных прычын гэтых перамоваў. Мяне зусім не здзівіла навіна пра зварот Дзярждэпартамента ЗША да Літвы, Польшчы і Украіны з просьбай аб зняцці санкцый з беларускага калію. Насамрэч, наколькі я ведаю, нефармальны ціск на Літву з боку амерыканцаў аказваецца ўжо каля года. Амерыканцам неабходна, каб беларускія ўгнаенні атрымалі доступ да бліжэйшых партоў на Балтыйскім і Чорным морах, бо расійскія парты знаходзяцца значна далей і не маюць патрэбнай інфраструктуры. Таксама ўпэўненая, што на зняцці санкцый ЕС у перамовах з амерыканцамі настойвае і сам Лукашэнка, бо па ягоным рэжыме найболей б’юць не амерыканскія, а менавіта еўрапейскія абмежаванні.
Аднак не думаю, што краіны ЕС і Украіна на гэта пойдуць ва ўмовах вайны. Я ўжо размаўляла з некаторымі афіцыйнымі прадстаўнікамі гэтых краін, і пакуль стаўленне да прапановы амерыканскага боку адмоўнае. «Для амерыканаў гэта эканамічная выгода, для нас — пагроза бяспецы», — казалі мае суразмоўцы.
— У чым небяспека для Польшчы, Літвы і Украіны, калі яны пагодзяцца з прапановай ЗША і здымуць санкцыі з беларускага калію?
— Павялічыцца пагроза ваеннага нападу на гэтыя краіны з тэрыторыі Беларусі. У Крамлі адназначна ўспрымуць зняцце санкцый з Беларусі як слабасць і абавязкова скарыстаюцца ўразлівасцю гэтых краін. Па-першае, дзе гарантыя, што разам з каліем у Літву, Польшчу і Украіну не будуць завозіцца зброя, выбухоўка, дыверсійныя групы? Як бы ні правяралі, калі дарога адкрытая — спосабы знойдуцца. Па-другое, калі будзе створаны прэцэдэнт, услед за каліем пачнуць здымацца абмежаванні і з іншых беларускіх тавараў. Гэтым, вядома ж, як заўсёды, адразу скарыстаецца Расія — і вось, калі ласка, — беларускі кантрабандны хаб зноў у справе. Акрамя ўсяго іншага праз Беларусь у РФ непазбежна пойдзе і прадукцыя падвойнага прызначэння, і кампаненты для стварэння ўзбраенняў, і не выключана, што і самі ўзбраенні.
Усё гэта толькі ўмацуе расійскі і беларускі рэжымы і дазволіць ім перайсці да больш актыўнай фазы вайны як супраць Украіны, так і супраць краін Балтыі і Польшчы.
Прывяду прыклад Украіны, якая доўгія гады панавання ў Беларусі дыктатуры была адным з яе галоўных гандлёвых партнёраў. Эканамічныя санкцыі супраць рэжыму Лукашэнкі ўлады краіны не ўвялі нават пасля жорсткага падаўлення ў 2020 годзе народных выступленняў супраць фальсіфікацыі прэзідэнцкіх выбараў. У выніку — ўварванне ва Украіну з тэрыторыі Беларусі расійскіх войскаў.
А калі б тады Украіна спыніла закупляць у велізарных аб’ёмах беларускія нафтапрадукты і ўгнаенні, абклала б разам з ЕС дыктатуру санкцыямі адразу, а не праз некалькі гадоў, наступу з тэрыторыі Беларусі магло б і не быць. Альбо, як мінімум, ён быў бы чаканым і не стаў бы для ўкраінскіх уладаў «ударам нажом у спіну», як пасля наракалі прадстаўнікі офіса Уладзіміра Зяленскага.
Я ўжо не кажу пра ўнутраную сітуацыю ў Беларусі, якая толькі пагоршыцца, калі не патрабаваць ад рэжыму поўнага вызвалення ўсіх палітвязняў і спынення рэпрэсій супраць апазіцыі. У выніку перамоваў Трампа з Лукашэнкам была вызваленая толькі частка вязняў сумлення. Большасць працягваюць знаходзіцца за кратамі. Больш за тое, за апошні год рэжым набраў новых закладнікаў, імёны многіх з іх мы нават не ведаем, бо сваякоў арыштаваных запалохваюць, і яны не паведамляюць праваабаронцам пра затрыманне блізкіх. Такім чынам сілавікі не хочуць «псаваць статыстыку», каб спіс палітвязняў быў як мага карацейшы.
Таму, яшчэ раз: санкцыі з рэжыму можна пачаць здымаць толькі ў выпадку незваротных змен у самой Беларусі, вызвалення ўсіх палітвязняў, поўнага спынення рэпрэсій, магчымасці бяспечнага вяртання ў краіну палітычнай эміграцыі. І, безумоўна, выхаду Беларусі з вайны Расіі супраць Украіны.
— Які адказ на пагрозы з боку рэжыму Лукашэнкі быў бы найбольш эфектыўным?
— Захаду трэба прыняць усяго адно стратэгічнае рашэнне. Рашэнне вызваліць Беларусь ад дыктатуры і расійскага ўплыву. Перастаць баяцца і азірацца на рэакцыю Масквы, а мець рашучасць рэальна, а не на словах, дапамагчы беларусам вызваліць сваю краіну. Прычым гэта нават не пытанне падтрымкі дэмакратычных каштоўнасцяў або салідарнасці. Гэта прыгожыя словы, якія мы чуем ад заходніх палітыкаў ужо тры дзесяцігоддзі. Патрэбныя рэальныя дзеянні па абароне краінамі Еўрасаюза ўласнай бяспекі, бо Расія заўсёды будзе пагражаць яму з беларускага ваеннага плацдарму, пакуль там правіць расійскі гауляйтэр.