Ігар Ліпсіц: Пуцін адчувае, што «пахне гарэлым»
2- 16.04.2026, 17:44
- 7,576
«Казёл адпушчэння» знойдзены.
Расійскі дыктатар ведае пра падзенне эканомікі і рыхтуецца да яго наступстваў. Пра гэта прафесар эканомікі Ігар Ліпсіц распавёў у інтэрв’ю YouTube-каналу журналіста Яўгена Кісялёва. Сайт Charter97.org прыводзіць некаторыя цікавыя фрагменты размовы.
— Пуцін правёў нараду ў Крамлі. Такое адчуванне, што ён на мяжы нервовага зрыву?
— Ва ўсякім разе ён адчувае, што «пахне гарэлым». Эканоміка пачынае падаць. Паглядзіце, у снежні ён распавядаў нейкія дзіўныя казкі пра тое, як усё ў эканоміцы выдатна. Ужо праз пару месяцаў пачаў казаць, што ў эканоміцы падзенне, і стаў патрабаваць ад урада... Кожны месяц ён дае ім даручэнне паскорыць эканоміку, забяспечыць высокія тэмпы росту. Яны не паспяваюць адсправаздачыцца аб выкананні папярэдняга даручэння, як ім тут жа выдаюць новыя.
Гэта вельмі смешна. Даручэнне на даручэнні і даручэннем паганяе.
Зразумела, што эканоміка сыплецца. Далей за гэтым пачнуцца звальненні. Народ раптам убачыць, што жыццё пайшло неяк нядобра. Пуцін абяцаў светлую будучыню праз вайну. А светлай будучыні і не відаць. Вайна не сканчаецца, праца чамусьці скончылася. Увогуле, жыць стала яксьці невясёла. Чаму? А хто вінаваты? А чаму прэзідэнт нічога не зрабіў? Вось ён і падкладае сабе саломку, кажа, што ўсё бачыў, пра ўсё трывожыўся, ураду ўказаў, задачы паставіў. А калі яны не забяспечылі, дык значыць урад дрэнны.
Пуцін рыхтуе глебу для змены ўрада. Калі яны не выканаюць гэта даручэнне, а яны, вядома, яго не выканаюць, трэба будзе неяк насельніцтву гэта патлумачыць, дык ён заменіць урад, скажа, што не справіўся Мішусцін. Наш эканамічны блок не спрацаваў так, як трэба, адправім іх на заслужаны адпачынак.
Звычайная такая праца палітыка, які перакладае адказнасць за тое, што адбываецца ў краіне, з сябе на іншых. Гэта зразумелая мадэль.
— Дарэчы, ён намякнуў і на тое, што калі што, могуць і з кіраўніцтва Цэнтрабанка спытаць.
— Цэнтрабанк сёння такі дзяжурны казёл, на якога ўскладваюць усю віну, хаця ён — ні сном, ні духам. ЦБ проста спрабуе як-небудзь выкруціцца ў ўмовах гіперінфляцыі, якая выкліканая вайной. Таму ён спрабуе не даць гэтай гіперінфляцыі развіцца, спрабуе ўтрымліваць яе ў прымальных межах.
Гэта цяжка. Яны прымаюць нейкія крокі. Але яны мала што могуць зрабіць. Ты нібыта ў ЦБ адказваеш за грашовы абарот у краіне. Але грашовы абарот насамрэч ствараецца больш дзяржавай, чым ЦБ. А ты адказваеш за тое, што, уласна, адбываецца не па тваёй волі. І ты нічога з гэтым зрабіць не можаш. Але адказнасць жа на табе, таму ты спрабуеш хоць нейкімі інструментамі хоць нешта зрабіць, хоць неяк паправіць. Але гэта выклікае вельмі моцнае раздражненне.