Пастка для Крамля захлопнулася
10- Telegram-канал «Сіта Сакрата»
- 9.04.2026, 22:54
- 39,748
Пуцін прайграў па ўсіх фронтах.
Глабальная геапалітыка зноў адчула тэктанічны зрух, які яшчэ некалькі дзён таму здаваўся немагчымым. У той час як аналітыкі ў Вашынгтоне і Ерусаліме спрачаліся пра маштабы непазбежных удараў па «іранскай цывілізацыі», Дональд Трамп у сваёй улюбёнай манеры зрабіў «паварот на 180 градусаў». Замест «агню і лютасці» свет атрымаў «Ісламабадскае пагадненне», г.зн. нечаканую здзелку, якая змяняе правілы гульні не толькі на Блізкім Усходзе, але, падаецца, і ў калідорах Крамля.
Прэзідэнт Трамп яшчэ ў сакавіку пагражаў сцерці востраў Харг з твару зямлі і зноў даказаў, што для яго знешняя палітыка — нешта кшталту бізнес-кейса. Лідар ЗША пайшоў на здзелку пасля атрымання іранскай «прапановы з 10 пунктаў». Трамп прагматычна ацаніў рызыкі зацягнутай вайны, здольнай пахаваць яго перадвыбарчыя абяцанні пра стабільную эканоміку. Абвясціўшы ў Truth пра «двухбаковае спыненне агню», ён фактычна прызнаў: таргавацца з Тэгеранам выгадней, чым ваяваць. Для Масквы, якая разлічвала на поўнае ўцягненне ЗША ў «іранскае балота», гэта стала першым халодным душам.
Галоўнай сенсацыяй стала тое, хто менавіта запаліў факел міру. Не Брусель, не Пекін і ўжо дакладна не Масква. Ролю «новай Жэневы» ўзяў на сябе Ісламабад. Прэм'ер-міністр Шахбаз Шарыф і генерал Асім Мунір прадэманстравалі філігранную дыпламатыю, стаўшы адзіным працуючым каналам сувязі паміж Трампам і аятоламі. Пакістан не проста «перадаў ліст», ён распрацаваў каркас пагаднення, якое гарантуе адкрыццё Армузскага праліва для суднаходства. Як адзначаюць арабскія СМІ: згаданы поспех Пакістана фактычна абнуляў прэтэнзіі Расіі на ролю ключавога пасярэдніка ў рэгіёне.
Эканамічны эфект перамір'я аказаўся імгненным. Нафтавы рынак адрэагаваў на навіны пра адкрыццё Армузскага праліва абвалам нафтавых каціровак. Цана на Brent, яшчэ нядаўна штурмавала адзнаку ў $115, абрынулася ніжэй за $95 за барэль. Прагнозы паказваюць, што вяртанне іранскай нафты ў легальнае поле азначае канец паласы звышдаходаў ад дэфіцыту чорнага золата. Для расійскага бюджэту, складзенага пад умовы ваеннай інфляцыі і высокіх коштаў на энерганосьбіты, такі сігнал азначае непазбежнае секвестраванне выдаткаў.
У Маскве ад убачанага літаральна кусаюць локці. Крэмль у гэтай сітуацыі прайграў па ўсіх фронтах. Расія перажыла страту рычагоў уплыву, бо Іран, пачаўшы дыялог з ЗША, больш не патрэбна Масква як адзіны «адвакат» і пастаўшчык разведзвестак. Паказальна, як Трамп адкрыта і цынічна адхіліў прапанову Пуціна аб пасярэдніцтве, параіўшы яму «лепш заняцца Украінай».
Увесь разлік на тое, што вайна на Блізкім Усходзе адцягне рэсурсы Захаду ад Кіева, рассыпаўся. Наадварот, Вашынгтон вызваляе рукі, а «вось зла» дае трэшчыну ў самым важным месцы. Іран становіцца «пачаткам канца расійскага ўплыву на Глабальным Поўдні».
Тэгеран выбраў шлях выжывання праз здзелку, таму Расія застаецца сам-насам з міжнароднымі санкцыямі і зацягнутай вайной супраць Украіны. Пастка захлопнулася: саюзнік, у многім здраджаны Пуціным, на якога Масква раней ставіла ўсё, выбраў прагматычны мір, пакінуўшы Крэмль у ролі старонняга назіральніка за чужым поспехам.
Telegram-канал «Сіта Сакрата»