«Дзе мае 17 тысяч?»: беларус звольніўся і здзівіўся разліку

У гэтай гісторыі важную ролю адыграла адна дата.

Дзмітрый прапрацаваў у мінскай кампаніі амаль тры гады, потым вырашыў звольніцца, але нечакана для сябе застаўся без прэміі. Здавалася б, прэмія — неабавязковая частка заробку, але мужчына разважаў інакш: прэтэнзій да яго працы не было, а гаворка ўсё ж пра 17 тысяч рублёў. Дзмітрый паспрабаваў высветліць, чаму яму не заплацілі, і ў выніку дайшоў да суда, піша «Онлайнер».

Чаму кампанія адмовілася плаціць прэмію

Дзмітрый кіраваў аддзелам продажаў, і калі кантракт заканчваўся, не захацеў яго працягваць і вырашыў звольніцца крыху раней па пагадненні бакоў. Гэта адбылося 19 верасня 2025 года, амаль напрыканцы трэцяга квартала.

Гэта дата аказалася важнай для гісторыі з прэміяй. Паводле слоў Дзмітрыя, у кампаніі яе выплачвалі па выніках квартала і года. За трэці квартал супрацоўнікі яго аддзела атрымалі прэмію з павышаным каэфіцыентам, а ён сам — не.

— Аддзел продажаў — гэта, скажам так, кроў арганізацыі, ён прыносіць прыбытак. Ёсць аддзелы суправаджэння, бухгалтэрыя, якія наўпрост да даходу кампаніі дачынення не маюць. Але калі аддзел продажаў атрымліваў прэмію з каэфіцыентам 1,35, то і бухгалтэрыя, і юрысты, і суправаджэнне атрымлівалі з дакладна такім жа каэфіцыентам. Калі ў супрацоўнікаў быў аднолькавы аклад, то і прэмія была аднолькавая да капейкі, — распавядае Дзмітрый.

Пры звальненні яму налічылі заробак за верасень і кампенсацыю за нявыкарыстаны водпуск. Мужчына звярнуўся да былога наймальніка з пісьмовай просьбай выплаціць прэмію з улікам яго працы — за квартал і за год. Ён разважаў так: калі за год прадугледжана ўзнагароджанне, а супрацоўнік адпрацаваў большую яго частку, то пры звальненні яму павінны выплаціць суму прапарцыйна адпрацаванаму часу.

У адказ яму паведамілі, што прэмію не выплацілі ў адпаведнасці з Палажэннем аб прэміраванні (копіі гэтага і іншых дакументаў, пра якія ідзе гаворка ў тэксце, ёсць у распараджэнні рэдакцыі). Мужчына настойвае: пра існаванне гэтага дакумента ён даведаўся толькі пасля звальнення.

— Я прапрацаваў там тры гады і ўпершыню пачуў пра Палажэнне аб прэміраванні, калі атрымаў адказ, — сцвярджае ён.

У кампаніі патлумачылі адмову тым, што парадак прэміравання супрацоўнікаў устаноўлены Палажэннем, зацверджаным загадам генеральнага дырэктара.

Згодна з гэтым дакументам, звольненыя супрацоўнікі могуць атрымаць квартальную прэмію не ва ўсіх выпадках. У прыватнасці, права на яе захоўваецца за работнікамі:

якія звольніліся па абставінах, не залежных ад волі бакоў, пералічаных у пунктах 1—3 і 6 артыкула 44 Працоўнага кодэкса,

а таксама за тымі, хто перайшоў да іншага наймальніка ў межах адной групы кампаній. Пры гэтым супрацоўнік павінен адпрацаваць не менш за месяц у квартале, за які налічваецца прэмія.

Для супрацоўнікаў, якія адпрацавалі ў кампаніі не менш за год, але звольніліся па іншых падставах, у Палажэнні прадугледжана асобная ўмова: іх могуць прэміяваць па выніках квартала, у якім яны сышлі, па рашэнні генеральнага дырэктара.

Дзмітрый звольніўся 19 верасня 2025 года па пагадненні бакоў. Кампанія адзначыла, што ў такой сітуацыі выплата квартальнай прэміі з’яўляецца яе правам, а не абавязкам.

То-бок, зыходзячы з адказу кампаніі, сам па сабе факт працы на працягу большай часткі квартала не азначае, што былы супрацоўнік абавязкова павінен атрымаць прэмію.

У адказе кампаніі згадваецца і пытанне аб гадавой прэміі. Парадак яе налічэння рэгулююць асобныя пункты Палажэння. Але, паколькі Дзмітрый звольніўся 19 верасня 2025 года, на гэтую дату, як указала кампанія, падстаў для прэміравання па выніках года не было.

Што адказалі ў Мінпрацы

Пасля гэтага Дзмітрый звярнуўся ў Дэпартамент дзяржаўнай інспекцыі працы Мінпрацы, а потым і ў само міністэрства. З улікам свайго заробку ён разлічыў прыблізную квартальную прэмію — 8625 рублёў, столькі ж, паводле яго ацэнак, склала б і гадавая.

У выніку ў дэпартаменце не знайшлі падстаў лічыць нявыплату прэміі парушэннем: кампанія спасылалася на Палажэнне аб прэміраванні. На прэмію маглі прэтэндаваць супрацоўнікі, якія адпрацавалі больш за 2 месяцы і не былі звольненыя на дату выплаты прэміі.

— Паколькі вы звольнены па пагадненні бакоў да прыняцця рашэння аб выплаце прэміі па выніках працы за трэці квартал 2025 года, наймальнік меў права не налічваць і не выплачваць вам прэмію па выніках за трэці квартал 2025 года.

Асобна тлумачылася, на якіх умовах выплачваецца гадавая прэмія. Паводле Палажэння яе могуць атрымаць супрацоўнікі, якія адпрацавалі ў справаздачным годзе не менш за тры месяцы і на дату выплаты яшчэ працуюць у арганізацыі.

Для тых, хто звольніўся на працягу года, прадугледжаны асобныя ўмовы. Права на прэмію захоўваецца за тымі, хто сышоў па абставінах, не залежных ад волі бакоў, альбо перайшоў да іншага наймальніка ў межах адной групы кампаній. Пры гэтым яны таксама павінны адпрацаваць у арганізацыі не менш за тры месяцы ў адпаведным годзе.

Супрацоўнікаў, якія адпрацавалі не менш за год і звольніліся па іншых падставах, могуць прэміяваць па выніках года па рашэнні генеральнага дырэктара.

Дзмітрый пісаў у дэпартамент, што не ведаў пра Палажэнне аб прэміраванні і не падпісваў дакумент аб азнаямленні з ім. У дэпартаменце пацвердзілі, што кампанія не дала яму гэты дакумент на подпіс. Але пры гэтым патлумачылі, што Палажэнне распаўсюджваецца на ўсіх супрацоўнікаў, у тым ліку на Дзмітрыя.

Пазней у спрэчцы з’явілася яшчэ адна дэталь. У Дзмітрыя захавалася копія ліста, якое дэпартамент па працы накіраваў кампаніі пасля разгляду яго звароту, — у ім ведамства звярнула ўвагу, што звольненыя да моманту выплаты супрацоўнікі не мелі безумоўнага права на прэмію.

— Лічым, што падыход да выплаты прэміі па выніках працы за справаздачны перыяд у частцы права на прэмію толькі ў тых работнікаў, якія дзейнічаюць на момант выплаты, пагаршае становішча работнікаў, — гаворыцца ў лісце.

У дэпартаменце звярнулі ўвагу, што прэмія выплачваецца за вынікі працы за пэўны перыяд — месяц, квартал або год. Таму, на думку ведамства, звальненне да даты выплаты не павінна пазбаўляць чалавека прэміі за час, які ён ужо адпрацаваў.

Суд: «Парушэнняў няма»

Суд вырашыў, што падстаў спаганяць прэмію з кампаніі няма. Выплата залежала ад рашэння генеральнага дырэктара, а такога рашэння аб прэміраванні Дзмітрыя не было.

Довады мужчыны пра тое, што да яго працы не было прэтэнзій і яго не прыцягвалі да дысцыплінарнай адказнасці, суд не палічыў доказам таго, што кампанія парушыла ўмовы кантракта або Палажэнне аб прэміраванні.

Не змяніў выснову суда і аргумент Дзмітрыя пра тое, што яго не азнаёмілі з Палажэннем. На думку суда, гэта само па сабе не азначае, што дакумент не распаўсюджваўся на адносіны паміж ім і наймальнікам.

Дзмітрый таксама патрабаваў спагнаць з кампаніі сярэдні заробак за затрымку канчатковага разліку пры звальненні. Але суд указаў, што ў дзень звальнення яму выплацілі ўсе належныя сумы, акрамя спрэчнай прэміі. Таму падстаў для такой кампенсацыі суд не знайшоў.

У выніку суд адмовіў Дзмітрыю і ва спагнанні прэміі, і ў выплате сярэдняга заробку за затрымку разліку пры звальненні.

Ён падаў апеляцыю, але рашэнне пакінулі без зменаў.

Пасля суда Дзмітрый звярнуўся ў Міністэрства працы, а затым напісаў зварот, які, паводле яго слоў, перанакіравалі ў пракуратуру. Там таксама не знайшлі падстаў для ўмяшання, у выніку ён вырашыў больш не працягваць спрэчку.

— Чаму цяпер вырашылі падзяліцца гэтай гісторыяй?

— Цікава было б даведацца меркаванне юрыста, наколькі ўсё адбылося правамерна і ці мог (ці яшчэ магу) я наогул нешта паўплываць.

Што кажа закон пра выплату прэмій

Як тлумачыць адвакат Аліна Баянава, згодна з артыкулам 63 Працоўнага кодэкса, умовы аплаты працы, у тым ліку парадак выплаты прэмій, устанаўліваюцца наймальнікам на падставе калектыўнага дагавора, лакальных прававых актаў і працоўнага дагавора.

— Паколькі Палажэннем аб прэміраванні ў дадзеным выпадку не прадугледжана выплата прэміі, то, адпаведна, падстаў для яе спагнання, на жаль, не было. Тое, што работнік не быў азнаёмлены з Палажэннем, таксама нічога не змяняе ў гэтай сітуацыі, бо Палажэнне ў такім разе не губляе сваёй юрыдычнай сілы, — тлумачыць адвакат.

Беларускія хакеры, якія ўзламалі Расстат, заявілі, што знайшлі даныя пра гібель 390 000 расійскіх салдат ва Украіне

28 хвілін таму

Да канца жніўня 2026 года на вайне ва Украіне загінулі як мінімум 393 881 расійскі вайсковец. Да такой высновы прыйшла беларуская хакерская групоўка «Кіберпартызаны» пасля вывучэння даных Расстата, атрыманых у выніку ўзлому. Пры падліку ўлічваліся толькі тыя асобы, у каго ў прычыне смерці пазначаныя ваенныя дзеянні або іх наступствы. Агульныя страты, якія ўлічваюць таксама параненых, інвалідаў і зніклых без вестак, па ацэнках групоўкі, могуць быць у 3–5 разоў большыя.

Свой падлік прадставілі і хакеры з Silent Crow. Паводле гэтых даных, з лютага 2022 года ў вайне супраць Украіны загінулі 450 100 расіян. Групоўка ў сваёй метадалогіі ўлічыла таксама смерці з пазнакай пра тэракт, 14 160 небаявых смерцяў вайскоўцаў і 13 671 смерць людзей, зарэгістраваных у Расіі і памерлых на акупаваных тэрыторыях або ва Украіне без указанай прычыны. Да гэтай лічбы дадалі ацэнку магчымых ваенных смерцяў сярод актаў без прычыны — ад 3734 да 9118. Яе разлічылі па падвышанай долі мужчын сярод памерлых на прыфрантавых тэрыторыях. Імёнаў у выгрузцы, паводле слоў хакераў, няма. «Руская служба Бі-бі-сі» сумесна з «Медыязонай» на падставе публічных даных устанавілі асобы 285 023 загінулых расійскіх вайскоўцаў станам на 30 кастрычніка.

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]