СМІ распавялі пра сакрэтную місію Буданава
- 2.11.2026, 9:50
- 4,472
Кіраўнік офіса Зяленскага папярэдзіў Балгарыю.
Візіт кіраўніка офіса прэзідэнта Украіны Кірыла Буданава у Сафію застаецца адной з галоўных загадкаў нядаўніх падзей у Чорным моры. Што менавіта ён казаў прэм’ер-міністру Балгарыі Румену Радэву, дакладна невядома, але балгарскае выданне bg-24.com вылучае версію: Украіна папярэджвала, а Балгарыя не пачула.
Храналогія выглядае так. 6 кастрычніка расійскія беспілотнікі атакавалі два судны, якія належалі турэцкім суднаўладальнікам. Паводле сцвярджэнняў аўтара матэрыялу, напад адбыўся ў тэрытарыяльных водах Балгарыі. Ужо праз два дні, 8 кастрычніка, Буданаў прыбыў у Сафію з экстрэнным канфідэнцыйным візітам і асабіста сустрэўся з Радэвым.
Афіцыйнае тлумачэнне прагучала будзённа: перамовы былі прысвечаныя пастаўкам газу ў Украіну і магчымай продажы ядзерных рэактараў. Аднак аўтар публікацыі лічыць гэтую версію непераканаўчай. У ваенны час такія гандлёвыя і тэхнічныя пытанні, на яго думку, вырашаюць профільныя міністры або абмяркоўваюць па тэлефоне. Накіроўваць у краіну з моцным прарасійскім лабі кіраўніка офіса прэзідэнта, ды яшчэ таемна і тэрмінова, дзеля гэтага не трэба.
Адзіным праўдападобным тлумачэннем аўтар называе патрэбу тэрмінова перадаць крытычна важную інфармацыю. Ён мяркуе, што Буданаў, які да таго ўзначальваў украінскую ваенную разведку, мог падзяліцца разведдадзенымі пра падрыхтоўку новых расійскіх атак на грамадзянскія судны каля балгарскага ўзбярэжжа. Гэта толькі дапушчэнне: пацверджанняў таму, што такая размова адбылася, няма.
Калі версія праўдзівая, папярэджанне засталося без наступстваў. 9 кастрычніка Радэў публічна зменшыў значэнне таго, што здарылася: «Некаторыя лагічныя прыкметы паказваюць на адзін з бакоў, але доказаў, якія дазваляюць сцвярджаць гэта з упэўненасцю, няма».
13 кастрычніка паследавалі новыя ўдары. Расійскія беспілотнікі атакавалі яшчэ два судны ў тэрытарыяльных водах Балгарыі: мальтыйскі Chelsea 3 атрымаў пашкоджанні, а HS Dignity затануў. Праз больш за два тыдні 11 членаў экіпажа заставаліся зніклымі без вестак і, па ацэнцы аўтара, фактычна лічыліся загінулымі.
Рэакцыя Радэва, паводле версіі выдання, не адпавядала маштабу трагедыі. Савет бяспекі ён не збіраў і механізмы НАТА не задзейнічаў, а расійскага пасла Элеанору Мітрафанаву толькі запрасіў «на чай» без афіцыйных абвінавачванняў.