Разлічваць на адэкватнасць Пуціна марна
- Ягор Чарнеў
- 13.11.2026, 19:14
- 1,064
Пасля прыходу дэмакратаў магчымасці Крамля рэзка скароцяцца.
Ці дапаможа Украіне цяперашняе змяненне канфігурацыі ў Сенаце? Калі аналізаваць у парадыгме тэзы пра тое, што асноўная ідэя Злучаных Штатаў — адарваць Расійскую Федэрацыю ад Кітая, то пэўнае паляпшэнне ўсё ж магчыма. Але я б не разлічваў, што адбудзецца кардынальная змена палітыкі ЗША. Патлумачу чаму.
У рэспубліканцаў і дэмакратаў розныя погляды на тое, як увасобіць гэтае намерэнне. Рэспубліканцы ў асобе Трампа гатовыя падаць руку дапамогі расійскаму дыктатару, эканамічна прывязаць яго да сябе, зняць санкцыі. Па-першае, каб Кітай не паглынуў слабую РФ, зрабіўшы яе сатэлітам. Па-другое, каб Расія была больш звязаная з Захадам, чым з Кітаем, і прынамсі заставалася нейтральнай у будучым супрацьстаянні ЗША і Кітая. Хоць, шчыра кажучы, разлічваць на гэта вельмі наіўна, бо за гэтыя некалькі гадоў Расія зблізілася з Кітаем значна мацней, чым нават за апошнія дзесяцігоддзі.
Дэмакраты, у сваю чаргу, хочуць аслабіць Расію да такой ступені, каб яна ўжо не магла быць моцным саюзнікам для Кітая і заставалася нейтральнай краінай, але з меншымі рэсурсамі і магчымасцямі. Пры гэтым абедзве палітычныя сілы не жадаюць поўнага развалу Расіі, бо лічаць, што гэта створыць больш турбулентнасці і праблем на Еўразійскім кантыненце, чым хай сабе слабая, але кантраляваная і зразумелая Расія.
Таму я мяркую, што пэўная ваенная дапамога ад новага Кангрэса ў наступным годзе нам можа быць аказаная. Не скажу, што ЗША зноў возьмуць на сябе ролю «донара нумар адзін» для Украіны ў ваенным плане. Думаю, таксама будуць больш жорстка кантралявацца пытанні, якія для нас адчувальныя: разведвальныя даныя, Starlink і продаж нам узбраення па праграме PURL.
А як нам быць у пераходны перыяд да пачатку студзеня, калі пачне працаваць новы склад Кангрэса? Мяркую, што ціск на нас будзе працягвацца. А магчыма, і ўзмоцніцца: пакуль што Трамп валодае поўнай уладай і да прыходу дэмакратаў можа выканаць абяцанні, якія даваў Пуціну, адносна зняцця санкцый, аднаўлення і паляпшэння іх эканамічных сувязяў, але як вынік завяршэння вайны.
Для ціску на Расію ў яго амаль няма рычагоў. Моглі б быць санкцыі, але яны гэтак жа паўплываюць і на эканоміку ЗША. Таму застаецца ціснуць на нас. І тут таксама не так шмат інструментаў. Не думаю, што яны пойдуць на адключэнне Starlink, бо ён закантрактаваны, і за яго плацяць еўрапейцы. Калі парушыць кантракты, магчымыя расследаванні Кангрэса. Ніхто ўжо не хоча дзеля «кульгавай качкі» Трампа рызыкаваць сваёй свабодай.
Разведвальныя даныя таксама маюць пэўны ахоўны механізм у Кангрэсе. Мой сябра Майк Тэрнер раней на нашу просьбу ўнёс у бюджэт абароны на 2026 год (і так павінна быць надалей) папраўку пра тое, што рашэнне Пентагона або ЦРУ аб адключэнні разведвальных даных павінна прымацца толькі пасля кансультацыі з профільным камітэтам Кангрэса. То-бок яны павінны прыйсці, патлумачыць, чаму гэта патрэбна, абгрунтаваць, і толькі потым вызначацца. Не выключаю, што Амерыка можа паспрабаваць узмацніць ціск на Еўропу, якая нам дапамагае, хоць я не бачу тут перспектыў рэальнага эфекту.
Насамрэч, калі зыходзіць з рацыё, цяперашні перыяд з’яўляецца найлепшым для выхаду Расіі з вайны менавіта таму, што пакуль Трамп валодае поўнатой улады, ён можа выканаць абяцанні, якія даваў. А прыход дэмакратаў гэтага не гарантуе. З Пуціным, у прынцыпе, ніхто з Кангрэса не будзе размаўляць пасля 3 студзеня наступнага года. Далей у яго застанецца толькі адзін выхад — працягваць вайну, што ні для яго, ні для нас не з’яўляецца аптымальным варыянтам. Але разлічваць на адэкватнасць Пуціна — справа ненадзейная.
Ягор Чарнеў, «Цензор. НЕТ»