Пуцін абвясціў новую вайну на Валдаі

Вар’яцтва набірае абароты.

Кожны раз, калі расійскі дыктатар выходзіць на трыбуну са сваімі чарговымі «гістарычнымі» прамовамі, свет вымушаны назіраць за шоу з зусім іншай рэальнасці. Але апошняе пасяджэнне Валдайскага клуба пераўзышло ўсе чаканні.

Гэта было не проста чарговае шоу Шапялявага, а сапраўдны саміт у палаце №404. Яно стаяла, упіраючыся ў трыбуну, як у апошнюю надзею, з дрыготкімі тараканімі ножкамі, і амаль чатыры гадзіны несла суцэльны маразм, абсалютны цынізм і пагрозы ўсёй цывілізацыі.

Найбольш дзіўнае адбывалася не ў зале, дзе сабраліся купленыя і перакупленыя марынеткі, а па-за ім. Пакуль лысы дыктатар спрабаваў выдаваць сябе за «уладара свету», проста ў яго перад носам і па ўсёй Расіі ўспыхвалі стратэгічныя аб’екты.

Валдайскі форум давялося ганьбліва перанесці з Сочы ў Падмаскоўе — Пуцін банальна спалохаўся ўкраінскіх беспілотнікаў. Аднак уцёкі ў Істру яго не ўратавалі: зарыва ад палаючых расійскіх заводаў і НПЗ асвятляла яго ганебнае выступленне прыгажэй за любыя крамлёўскія софіты.

Валгаград, Самара, Красназаводск: як палала Расія пад бубонканне бункернага

У той самы час, калі Пуцін распавядаў пра «поспехі» і «стабільнасць», расійская нафтаперапрацоўка і ваенная прамысловасць вытрымлівалі чарговы магутны ўдар. У Валгаградзе жыхары правялі «захапляльную» ноч пад гукі выбухаў і пралётаў БПЛА, наракаючы на поўную адсутнасць паветранай трывогі. Вынік не прымусіў сябе чакаць — успыхнула полымя ў раёне Валгаградскага НПЗ (ТАА «Лукойл-Валгаграднафтаперапрацоўка») і размешчанага побач хімічнага прадпрыемства ААТ «Каустык».

Каб вы разумелі маштаб: Валгаградскі НПЗ — адзін з самых магутных нафтаперапрацоўчых заводаў Расіі, які забяспечвае каля 5% ад агульнага аб’ёму нафтаперапрацоўкі ў РФ. Разам з паражаным раней Маскоўскім НПЗ гэта ўжо мінус 10% магутнасцяў ворага. А «Каустык» — гэта ўвогуле крытычна важнае прадпрыемства хімічнай прамысловасці, якое вырабляе прадукцыю падвойнага прызначэння для расійскага ВПК. Што б там ні мармытаў мясцовы губернатар Бачараў пра «падзенне абломкаў на жылы дом», прамысловая інфраструктура гарэла так, што гэта было бачна з усіх куткоў горада.

Гарача было і ў Самары. Там пад удар трапіла лінейная вытворча-дыспетчарская станцыя (ЛПДС «Самара») — найбуйнейшы нафтавы транспартны і размеркавальны вузел у Еўропе, што належыць «Транснафце». Гэта гіганцкі аб’ект плошчай больш за 216 гектараў з 71 рэзервуарам, куды сыходзяцца чатыры магістральныя нафтаправоды з Заходняй Сібіры, Татарстана, Арэнбурга і Казахстана. Магутны выбух прагрымеў а шостай раніцы, пасля чаго ў горадзе спынілі наземны транспарт, а метрапалітэн ператварылі ў сховішча.

Але самым вытанчаным «вітанням» для дыктатара стаў выбух на Красназаводскім хімічным заводзе пад Масквой. Аб’ект размешчаны літаральна за 100 кіламетраў ад Істры, дзе Пуцін якраз вымаўляў сваю прамову. Выбухі прагрымелі дакладна ў 18:30–19:00 — у першыя хвіліны выступлення крамлёўскага бункернага дзеда. Завод, які ўваходзіць у структуру «Ростэха» і вырабляе тэрмабарычныя баявыя часткі для «Шахедаў» і баепрыпасы для сілавых ведамстваў, загарэўся на плошчы ў тысячу квадратных метраў. Цэх №4 поўнасцю абрынуўся, а мясцовыя жыхары адчулі ўдарную хвалю і спецыфічны кіслы пах. Вось вам і рэальная карцінка: Пуцін нясе лухту, а за 100 кіламетраў ад яго разлятаецца на кавалкі завод, які працуе на яго крывавую вайну.

Выступленне ў палаце №404: маразм, цынізм і дрыготкія ножкі

Уся ўступная прамова Пуціна доўжылася 46 хвілін, пасля чаго ён яшчэ амаль тры гадзіны адказваў на загадзя нарыхтаваныя пытанні. Глядзець на гэта без іроніі і агіды было немагчыма. Ён учапіўся ў трыбуну, ножкі дрыжаць, ядзерныя «бубенцы» ўжо не звіняць, а толькі выпускаюць пустыя пагрозы. Але самае смешнае — гэта спробы дыктатара выглядаць «мудрацом».

Нясучы чарговую порцыю лухты, Пуцін раптам вымавіў фразу, якая гучыць як прысуд яму самому: «Памыліцца можа кожны, але настойваць на сваёй памылцы можа толькі ідыёт». Толькі ўдумайцеся ў гэта! Гэта кажа чалавек, які ўжо больш за тры гады вядзе бессэнсоўную, крывавую вайну, страціў сотні тысяч сваіх салдат, ператварыў сваю краіну ў сусветнага ізгоя і сыравінны прыдатак Кітая, і працягвае бліцкрыг, які даўно праваліўся. Тут нават спрачацца не трэба — дыктатар сам паставіў сабе дакладны дыягназ.

А калі яго спыталі пра візіт прэзідэнта Украіны Уладзіміра Зяленскага у Бялград, Пуцін увогуле апусціўся да ўзроўню вулічнага хулігана, заявіўшы: «Гэтая дзяўчынка чамусьці непакоіць, а нас нічога не непакоіць. Мы займаемся палітыкай». Гэта кажа стварэнне, якое з-за страху перад украінскімі дронамі адмяняе парады, пераносіць форумы і хаваецца ў падземных бункерах!

«Гэта выглядае недарэчна»: Пуцін адкрыта прызнаўся, чаму яму не патрэбны мір

Вельмі паказальнымі былі словы дыктатара адносна магчымых энергетычных або транспартных перамір’яў. Апошнім часам у прэсе распаўсюджваліся чуткі пра нібыта негалосныя дамоўленасці: Украіна не наносіць удары па расійскіх НПЗ, а Расія спыняе знішчаць украінскую энергетыку і партавую інфраструктуру. Пуцін публічна і пагардліва адхіліў падобныя ідэі, прама прызнаў, што мір яму не патрэбны.

«Нам кажуць: давайце яны перастануць наносіць удары па вашых НПЗ, а вы спыніце ўдары па іх караблях. Хай яны перавозяць грамадзянскія грузы, сельскагаспадарчую прадукцыю. А як жа нашы іншыя грамадзянскія грузы, такія як нафта, нафтапрадукты? Вось яны спыняць удары, і таму стане больш дызельнага паліва, якое так патрэбна, скажам, Злучаным Штатам. У нас яго стане больш. Нам і так хапае дызельнага паліва, але на сусветныя рынкі яно не трапіць, таму што дзейнічаюць забароны, санкцыі ў дачыненні да нашай нафты і нафтапрадуктаў... А мы ў адказ на гэта павінны будзем спыніць удары па аб’ектах, важных для іх з эканамічнага пункту гледжання. Ну згадзіцеся, што гэта проста выглядае недарэчна», — заявіў крамлёўскі лідар.

Гэтай заявай Пуцін сам разбіў у пух і прах усе ілюзіі заходніх міратворцаў. Яму не патрэбныя ніякія кампрамісы. Ён прама заяўляе: вашы санкцыі перашкаджаюць мне прадаваць дызельнае паліва, таму я буду і надалей знішчаць украінскія гарады, парты і грамадзянскія караблі. Для яго вайна — гэта адзіная форма існавання.

Прывіды мінулага: Мінскія пагадненні, Меркель і татальная хлусня пра фронт

Не абышлося на Валдаі і без традыцыйных крамлёўскіх разваг і скажэння гісторыі. Пуцін зноў выцягнуў на свет жалезабетонна-трупныя Мінскія пагадненні, узгадваючы 2019 год і наракаючы на заходніх лідараў.

«Што датычыць Мінскіх пагадненняў, то сапраўды яны былі няпростымі для нашых партнёраў і для Украіны... Сэнс асобных палажэнняў зводзіўся да таго, што калі Украіна ўсё ж такі ўступіць у НАТА, то паўднёвы ўсход Украіны, па сутнасці, мае права аддзяліцца ад Украіны... Але, відавочна, менавіта гэта і не падабалася ні самому кіраўніцтву Украіны, якое ў выніку прыйшло да ўлады ў выніку перавароту, ні заходнім спонсарам. І таму яны адхілілі ўсе Мінскія пагадненні. Больш за тое, вядучыя палітыкі еўрапейскіх краін прама заявілі, што яны і не збіраліся выконваць гэтыя Мінскія пагадненні. Хоць я думаю, што насамрэч усё ж некаторыя з іх, прынамсі, хоць спадарыня Меркель і сказала, што мы не збіраліся, мне ўсё ж такі здаецца, што яна якраз спадзявалася на тое, што ўдасца неяк выйсці на мірны працэс», — уздыхнуў дыктатар.

Ён «забыўся» згадаць, як сама Расія 21 лютага 2022 года аднаасобна і канчаткова пахавала Мінскія пагадненні, прызнаўшы свае марынетачныя ўтварэнні «ДНР» і «ЛНР». Ён замоўчвае пра тое, што Украіна патрабавала толькі аднаго — бяспекі, вываду расійскіх войскаў і выбараў у адпаведнасці з украінскім заканадаўствам, а не пад дуламі аўтаматаў. Але ў свеце дыктатара вінаватая заўсёды ахвяра агрэсіі.

Таксама Пуцін беззастэнна хлусіў і пра бягучую сітуацыю на фронце. Ён заявіў, нібыта расійская армія за верасень захапіла больш за 1300 квадратных кіламетраў, і тэмпы прасоўвання «неўхільна растуць». Ніякія незалежныя крыніцы або карты гэтая бздура не пацвярджаюць. Больш за тое, дыктатар сарамліва прамаўчаў пра ўкраінскую аперацыю «Вівальдзі», у ходзе якой Сілы абароны Украіны толькі за апошні час вызвалілі 176 квадратных кіламетраў нашай зямлі. Генералы хлусяць Пуціну, Пуцін хлусіць расіянам, і ў гэтым замкнёным коле хлусні яны шчыра вераць у сваю «перамогу».

Заходні «бізнес на крыві» і тэрар супраць украінскіх мастоў

Пакуль крамлёўскі дзед брэдзіў на Валдаі, яго армія працягвала ажыццяўляць штодзённы тэрар супраць мірнага насельніцтва Украіны. Толькі за адну ноч вораг запусціў больш за 100 ударных дронаў, з якіх амаль палова — рэактыўныя. Пад ударамі апынуліся жылыя дамы ў Кіеве, Краматорску, Сумах, грамадзянскія аб’екты ў Харкаве, Херсоне, у Днепрапятроўскай і Адэскай абласцях.

Асобна варта сказаць пра мэтанакіраваныя ўдары па кіеўскіх мастах. Вораг масіравана атакаваў Паўднёвы мост у сталіцы, спрабуючы паралізаваць транспартную сістэму і запалохаць людзей. Як адзначыў ваенны карэспандэнт Багдан Мірошнікаў, расіяне ставяць сваёй мэтай заблакаваць працу «зялёнай» лініі метро, каб выклікаць транспартны калапс і прымусіць сотні людзей скапляцца на прыпынках падчас трывог — каб затым нанесці туды крывавы ўдар.

Прэзідэнт Уладзімір Зяленскі слушна падкрэсліў: як бы Масква ні спрабавала лакалізаваць сваю вытворчасць, кожны расійскі дрон і ракета крытычна залежаць ад замежных кампанентаў. Гэта мікрачыпы і платы з Еўропы, ЗША, Кітая, Японіі. Гэта тавары падвойнага прызначэння, якія праз прыватныя фірмы-пракладкі ў Казахстане або іншых краінах бесперашкодна паступаюць у Расію. Заходнія кампаніі часта робяць выгляд, што «нічога не ведаюць», гуляючы ў дурня. Але гэтую ганебную гандаль на крыві трэба спыніць. Кожны дрон можна абясшкодзіць яшчэ на канвееры, калі партнёры праявяць палітычную волю і перакрыюць ланцужкі абыходу санкцый.

Удары па балючых кропках: як зламаць хрыбет крамлёўскаму рэжыму

Спадзявацца, што расіяне паўстануць з-за пагаршэння жыцця або што Пуцін раптам пашкадуе ўласных грамадзян, — гэта небяспечная ілюзія. Расія стагоддзямі выбудоўвала сістэму, у якой цана чалавечага жыцця роўная нулю, а насельніцтва валодае бязмежным цярпеннем і абсалютнай рабскай пакорлівасцю. Пуціну начхаць, колькі сотняў тысяч расіян лягуць у ўкраінскі чарназём — 300 тысяч, мільён або пяць мільёнаў.

Адзінае, што можа спыніць гэтую вакханалію, — гэта поўнае разбурэнне расійскай эканомікі і цяжкія ваенныя паразы. Мы ўжо падарвалі і пашкодзілі каля 30% расійскіх нафтаперапрацоўчых магутнасцяў. Задача Украіны і нашых партнёраў — давесці гэтую лічбу да 70%, а лепш да 100%. Расійская нафтаперапрацоўка павінна проста перастаць існаваць.

Трэба біць па самых балючых кропках. Напрыклад, па «Ямальскім крыжы» — перасячэнні 17 ключавых газаправодаў на Ямале, якія забяспечваюць асноўныя даходы Крамля. Трэба ціснуць на ворага на моры і рыхтаваць дэакупацыю Крыму. Дарэчы, што датычыцца Керчанскага моста: ператварэнне Крыму ў паўвостраў-востраў заўсёды прыводзіла да таго, што ніводная армія — ні падчас грамадзянскай вайны, ні падчас Другой сусветнай — не магла яго ўтрымаць. Сухапутны калідор павінен быць перарэзаны, а Керчанскі мост... ну, магчыма, яго пакуль пакідаюць для таго, каб сотні тысяч расійскіх «панаехаў» і іх гауляйтэр Гоблін-Аксёнаў мелі куды бегчы, не ствараючы жывых шчытоў для ВСУ. А ўжо потым гэтую незаконную клячу канчаткова адправяць на дно.

І самае галоўнае — Украіне жыццёва неабходная ўласная балістыка. З’яўленне ўкраінскіх балістычных ракет і першыя сістэмныя, адчувальныя ўдары па Маскве радыкальна зменяць ход гэтай вайны. Расійскай эліце абсалютна абыякавыя знішчаныя салдаты. Але калі пагроза навісне над іх асабістымі маёнткамі ў Конча-Заспе падмаскоўнага размаху, калі іх звыклы ўклад жыцця будзе разбіты ў трэскі, яны вельмі хутка зразумеюць: далейшае існаванне Пуціна несумяшчальнае з іх уласным выжываннем.

Ніякія размовы, дыпламатычныя рэверансы або заявы пра занепакоенасць не спыняць дыктатара. Яго спыніць толькі спустошаны кашалёк, палаючыя НПЗ і татальны крах ваеннай машыны. І пакуль Пуцін мармыча пра свае фантомныя «перамогі» на Валдаі, наш адказ павінен быць адзін — яшчэ больш «хлопкаў», яшчэ больш дакладных удараў і штодзённая дапамога Сілам абароны Украіны. Працуйма на Перамогу і беражом сябе!

Ірына Узлова, «24 канал»

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]