«Азонавая» дзірка

Апавяданнямі пра расійскі народ эпохі «СВА» можна збіраць аншлагі.

Разгром украінскімі БПЛА 22 жніўня найбуйнейшага ў РФ лагістычнага цэнтра «Озон» для самарцаў аказаўся страшней за мабілізацыю. Дэградавалае за гады пуцінскага кіравання насельніцтва мела гарантаваныя ўладай плюшкі: танны алкаголь, дзіцячыя дапамогі для «яжмацяў» (большасць з якіх — ватнікі-прыезджыя) і пакупкі ў мас-маркетах «Валдберис» і «Озон».

Шмат якія расіяне ўяўлялі сябе паспяховым сярэднім класам, набываючы нізкапробнае адзенне і прадукты ў сеткавых рытэйлерах. Насельніцтва ўзбуджала сама працэдура — важна прыйсці ў пункт выдачы заказаў і, пагардліва пазіраючы на працаўнікоў ПВЗ, выбіраць з яскравых тавараў. Якія, па сутнасці, былі кітайскай падробкай на ўзроўні асартыменту вядомай крамы «Фікс-Прайс». Паглядзіце: у расійскім інтэрнэце маса відэааглядаў тавараў з «Валдберис» і «Озона». Прычым пакупнікі падаюць гэтыя тавары як элітныя. Пры гэтым шчаслівыя ўладальнікі «Rolex» за 599 рублёў або джынсаў «Levi’s» за 1999 рублёў не задаюцца пытаннем: чаму гэтыя гадзіннікі праз паўгода рассыпаюцца на дэталі, а джынсы за той жа час праціраюцца да дзірак. Галоўнае: бліснуць у інтэрнэце і (што яшчэ важней!) пахваліцца перад сябрамі-прыяцелямі «прэстыжнай» пакупкай. Сумніўная якасць тавараў — па барабане. Понты для рускага чалавека — галоўнае!

Знаёмыя, у якіх дзіця загінула на «СВА», аплакваюць разбураны ў горадзе Чапаеўску лагістычны цэнтр «Озона». Маўляў, шмат чаго не набылі. Грошы на пакупкі — выплата за загінулага на «СВА». Прычуды сямейных бюджэтаў расіян не растлумачыць нават геній эканомікі, прафесар Лепсіц.

Былыя вучні, што працуюць у пунктах «Озона» ў Самары, пішуць, што бізнес накрыўся, пакуль з Кітая не прывязуць новыя партыі тавару. Адначасова з Расіі ў зону «СВА» прыбываюць новыя партыі гарматнага мяса, кінутага на вайну за амбіцыі Крамля. Гэта сваё, не кітайскае — з гарматным мясам перабояў не бывае.

Расія: кантактны заапарк. «Азонавая» дзірка страшней за мабілізацыю. Спажыванне (нават танных кітайскіх тавараў) даўно зацямніла ў оркаў чалавечыя якасці.

У Ізраілі штодня іншымі вачамі гляджу на соцыум. Тут іншыя людзі. Тут кожны чалавек — асоба. Жабрак-араб на вуліцы, хасід у старадаўняй краме ў Тэгеране, пасажыры грамадскага транспарту — кожны мае свой погляд і паважае чужое меркаванне. Падобныя людзі былі ў СССР. Паглядзіце пачатак фільма «Службовы раман» (знятага самарцом Эльдарам Рязанавым), дзе героі едуць на працу. У кожным чалавеку здагадваецца асоба. Нават камуністы імкнуліся стварыць з насельніцтва homo sapiens, чалавека мыслячага.

Пуцінскі рэжым стварыў статак жывёл, што не ўмеюць самастойна думаць, і ўспрымаюць перадавіцы «салаўінага памёту» з прапагандысцкага ТБ як неабвержную ісціну.

З такім народам у РФ было вельмі цяжка камунікаваць. Народ нават раздражняў. Пастаянна даводзілася выступаць на бацькоўскіх сходах. Гэтае панібрацтва, калі на настаўнікаў бацькі вучняў глядзелі як на абслугу. Гэтыя пахлопванні па плячы, здзеклівыя рэплікі: «ну, ты што, Лёва, у адных джынсах і красоўках, новыя падарыць?» Школа ў люмпенскім раёне, народ так сабе.

Цяпер у Ізраілі ў памяці ўсплываюць усё новыя і новыя карцінкі бытавога хамства, жлобства, антысемітызму з Рашы. У Расіі лічыў гэта самім сабой зразумелым. У Ізраілі зразумеў — за такое ў прыстойным грамадстве даюць па мордзе.

Самы нейтральны прыклад. У «хрушчоўцы» чатыры кватэры на паверсе. Суседзі, падмятаючы смецце, збіралі яго не ў савок, а замяталі пад дзверы суседзяў па паверсе. Гэта звычайная практыка на кожным паверсе ў кожнай «хрушчоўцы» ў Расіі. Менталітэт? Лаўіў суседзяў на гэтым — лыбіліся ў твар, адмаўляючыся прызнавацца ў зробленым. Або адказвалі: «ну і што? Ты мне таксама можаш смецце пад дзверы замятаць». Магчыма еўрапейскае грамадства з такім насельніцтвам?

Іншы прыклад. Перад эміграцыяй быў у МФЦ. У офісе ахоўнік. Узяў талон. На табло загарэўся нумар майго талона. Падыходжу з дакументамі да акна. І тут нахабна, без чаргі, не зважаючы на ахоўніка, да гэтага ж акна падыходзяць дзве ватніцы гадоў па семдзесят. Чыноўніца ў акне занятая маімі дакументамі. Таварышкі нахабна лезуць: «мы спытаць». Інтэлігентна тлумачу, што яны па-за чаргой. Не чуюць. Крычу: «ахова!» Ахоўнік, мяркуючы па фізіяноміі, ватнік з вёскі, робіць выгляд, што не заўважае. Мне надакучыла нахабства ватніц і ў твар ім выказваю: «абарзелі? Куды прэце? Пінка не даць для хуткасці?» Размову на зразумелай мове оркі зразумелі імгненна і рэтыраваліся. Праўда, каля ўваходу ў МФЦ паспрабавалі абразіць, сказаўшы: «вельмі мудры? Жыдзёнак?» На што былі пасланыя фразай: «вон адсюль, халопы!» Для большай пераканаўчасці замацаваў эфект ненарматыўнай лексікай. А ж дзесьці гэтыя ватніцы працавалі. Магчыма, калісьці нават былі людзьмі.

Мой сябар, вядомы ізраільскі (расійскі) юмарыст, сказаў, што з аповедамі пра расійскі народ эпохі «СВА» можна збіраць аншлагі. Такія гісторыі ў Самары былі паўсюль і ўсюды. Краіна, глыбінны народ якой у сваёй нахабнасці пераходзіць межы, абражаючы па нацыянальнай прыкмеце, перастае заставацца людзьмі, не мае будучыні. Можа, таму агрэсія ватнікаў знаходзіць прымяненне ў топцы катла «СВА»? Інакш як патлумачыць маніякальнае жаданне расіян забіваць тых, хто больш паспяховы, разумнейшы, цывілізаванейшы?

У расійскай школе даўно зніклі павага і пашана да настаўнікаў. Годы вайны з Украінай дадалі неабходнасць псіхалагічнай рэабілітацыі вучняў, бацькі якіх загінулі на «СВА» або вярнуліся дадому калекамі. Істэрыя, агрэсіўнасць, злосць — асноўныя маркеры паводзінаў дзяцей з такіх сем’яў. Паводле неафіцыйнай указаўкі Мінадукацыі РФ педагогі не павінны вылучаць асацыяльныя паводзіны дзяцей з такіх сем’яў. Наадварот: трэба нават хаваць выпадкі такіх паводзінаў. Для лепшай статыстыкі. Потым дзівімся ўсплёску падлеткавай злачыннасці, выпадкам расстрэлаў школьнікамі аднакласнікаў. Такія выпадкі ў РФ з цяперашнімі прафнепрыдатнымі кадрамі будуць расці як снежны ком. Можа, педагогі думаюць, што агрэсіўная большасць навучэнцаў пойдзе ваяваць ва Украіну?

Нядзіўна, што колькасць ваенізаваных класаў у школах РФ расце: оркі прывыклі да дрэсуры і муштры паводле прынцыпу зоны. Краіна будзе, як у Даўлатава ў «Камедыі строгага рэжыму», вярнуўшыся да ўсеагульнага навасталінскага ГУЛАГу, замацаванага пасля вераснёўскіх выбараў усеагульнай мабілізацыяй.

Былая суседка па «хрушчоўцы» напісала, што пасля доўгу за камуналку ў сто тысяч да яе прыйшлі рэкруцёры па мабілізацыі і пачалі ўламываць адправіць мужа на «СВА», абяцаючы пагашэнне даўгоў. Суседка, беспрацоўная шмат гадоў, роздумвае: муж перабіваецца выпадковымі заробкамі, можа, і праўда, так будзе лепш? Галава сям’і, даведаўшыся пра перспектыву рэкруцтва, пагразіў жонцы разводам і тым, што, як Ясенін, «пойдзе брадзягаю па Русі».

Пісьменнік Уладзімір Сарокін у адной са сваіх кніг бытапісаў будучыню жыхароў маскоўскіх хмарачосаў, якія будуць з печкамі-буржуйкамі пасля апакаліпсісу.

Самарцы, што засталіся ў РФ, патроху пачынаюць працьверазець — новыя ружовыя акуляры на «Озоне» ім не купіць. Прадукты даражэюць. Медыцына бяднее, дзяцей у 10‑ы клас браць не хочуць, у вузы паступаюць па квотах удзельнікі «СВА» і іх дзеці. Праўда, пенсіянерам-сілавікам і былым бюджэтнікам у верасні выплацяць падвоеную пенсію. Сацработнікі, як распавяла Сара Ісакаўна, ужо намякаюць: прагаласаваць у падзяку за падвоеную пенсію на выбарах трэба будзе за партыю з падвойным дном. Ватнікам не прывыкаць ісці на здзелкі з сумленнем. Гэта прасцей за парэную бручку, калі душа не вартая пары кірзавых ботаў.

Леў Уладзіміраў, kasparovru.com

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]