Рускі мавр зрабіў сваю справу

У другім акце яго роля ўжо не будзе галоўнай.

Паводле маіх адчуванняў, Еўропу ў межах найбліжэйшага дзесяцігоддзя накрые поўны «хіпі-ленд» (гэта як «хэпі-энд», толькі без вячэры). Ужо сёння Еўропа стала жывой ілюстрацыяй да анекдота з серыі: «Армянскае радыё спыталі, ці будзе трэцяя сусветная вайна? — Не, але будзе такая барацьба за мір, што каменя на камені не застанецца…». Усе тут будуць мець права на мір (у тым ліку грамадзянскі) без гвалту, але рэалізаваць гэта права можна будзе толькі з дапамогай гвалту. Карацей, нас чакае «мір з пазіцыі сілы» — forever і everywhere.

Скандал з узаемнымі папрокамі і байкотамі паміж ЗША і Францыяй вакол правоў чалавека ў ААН, дзе, калі заплюшчыць вочы, падасца, што дух Амерыкі ўсяліўся ў французаў, а на вызваленае месца без ордэра засяліўся дух СССР, паказаў, як далёка разышліся трансатлантычныя партнёры. Пры гэтым зусім немагчыма зразумець, хто пайшоў наперад, а хто, наадварот, адстаў.

Увогуле з правамі чалавека ўсё пачалося — правамі чалавека ўсё і скончыцца. І мы ведаем гэтага чалавека. Па-першае, ён не яўрэй. Па-другое, ён павінен быць падобны «на нас» (руская версія — «наш»). Па-трэцяе, ён павінен любіць прыроду, маці нашу. І, вядома, самае галоўнае — ён павінен быць гатовы скасаваць усе існыя забароны і абмежаванні, дзеля чаго без ваганняў увесці яшчэ большую колькасць новых забаронаў і абмежаванняў.

Калі адмотваць стужку жыцця назад, да пачатку той эпохі, якая па ўсіх прыкметах цяпер заканчваецца, то мы ўпрэмся ў бэбі-бум, у першае пасляваеннае пакаленне, што нарадзіла хіпі на Захадзе і адлігу на Усходзе, то бок у 60-я і да шасцідзясятнікаў. Менавіта тады на спіне двух папярэдніх пакаленняў, якія перажылі дзве самыя страшныя ў гісторыі чалавецтва войны і два самыя страшныя ў ёй жа марокі (нацызм і камунізм), узнік першы рух за цудоўны свет будучыні, які назваў бацькоў здраднікамі, што скралі ў іх мару.

Пакаленне шасцідзясятнікаў тады не змяніла свет, больш за тое, спачатку ён стаў нават горшы, чым быў. Але яно стварыла мару, якая, прапусціўшы адзін пакаленчы крок, увасобілася ў жыццё праз ідэалогію і палітыку вокізму. Вокізм у сваёй сутнасці — гэта адаптаваная пад патрэбы сучасных «шырнармасаў» хіпстарская сектанцкая ўтопія 60-х. Унутры гэтай адаптаванай утопіі заходні і нават часткова ўсходні свет жыў амаль чатыры дзесяцігоддзі пасля распаду СССР.

Выхад з гэтай эпохі адбываецца з рознай хуткасцю ў розных частках свету. Расія спачатку акунулася ў яе, быццам у палонку пасля лазні на Хрышчэнне: хутка нырнула, як у ледзяную ваду, у 90-я і гэтак жа хутка з матам вынырнула ў 10-я, хлебнуўшы «Пуцінкі» для настрою. ЗША, каб патушыць вокізм, спатрэбіўся «сустрэчны агонь» у асобе MAGA, які па ўсіх параметрах выглядае як вокізм, але навыварат. Еўропа ж, падаецца, вырашыла акопвацца ўнутры ўтопіі і заняць кругавую абарону супраць любой рэальнасці, што не ўпісываецца ў яе. На ўсё гэта Кітай і большая частка астатняга чалавецтва глядзяць з нарастаючым здзіўленнем, спрабуючы зразумець, «пра што базар».

Расія, як заўсёды, стала застрэльшчыкам (у прамым і пераносным сэнсе слова) гэтага новага гістарычнага трэнду. Але рускі мавр зрабіў сваю справу і, у прынцыпе, можа сыходзіць (але ён ніяк пакуль не можа гэтага зразумець і таму застряў на гістарычнай сцэне, замінае развіццю сюжэту). У другім акце яго роля ўжо не будзе галоўнай. Танга трампісцкай Амерыкі з вокісцкай Еўропай будзе да антракту галоўнай інтрыгай п’есы. Шмат што будзе залежаць ад таго, хто каго «ператанчыць». Ну, а ў трэцім акце (калі гледачы да яго дажывуць) пачнецца кітайскі тэатр ценяў.

Уладзімір Пастухоў, «Тэлеграм»

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]