СМІ: Расія наступае на тыя ж граблі, якія ўжо аднойчы ўдарылі па ёй
7- 19.07.2026, 22:25
- 15,508
Гісторыя паўтараецца.
Цяперашняя вайна супраць Украіны можа стаць для Расіі гістарычнай вяхой, за якой пачнецца працяглы заняпад яе геапалітычнага значэння, падобна да таго, як параза ў Крымскай вайне 1853–1856 гадоў надоўга вывела Расійскую імперыю з ліку перадавых дзяржаў свету. Такое меркаванне ў аўтарскім артыкуле для італа-амерыканскага выдання La Voce di New York выказвае журналіст-міжнароднік Рэнца Чыанфанеллі.
Аўтар адзначае, што больш за 170 гадоў таму ваенная няўдача агаліла эканамічную адсталасць, дыпламатычную ізаляцыю і крызіс дзяржаўнага кіравання ў Расіі. Наступныя рэформы імператара Аляксандра II толькі часткова мадэрнізавалі краіну, але адначасова запусцілі працэсы, якія ў выніку падарвалі саму сістэму расійскага царызму.
Паводле аўтара, уварванне Уладзіміра Пуціна ва Украіну можа мець падобныя гістарычныя наступствы. Крэмль разлічваў на хуткую перамогу, аднак замест гэтага апынуўся ўцягнутым у знясільвальную вайну без відавочнага шляху да вырашальнага поспеху. Па словах Чыанфанеллі, расійскія войскі амаль не прасунуліся на фронце з мінулага года, пры гэтым нясуць значныя страты. У той жа час Украіна актывізуе ўдары беспілотнікамі па тэрыторыі Расіі, паражаючы мэты нават у Сібіры.
Аўтар падкрэслівае, што цяперашні канфлікт ужо мае далёкасяжныя геапалітычныя наступствы.
«Надзеі Пуціна на аднаўленне велічы Расіі як ядзернай звышдзяржавы, што ўзаемадзейнічае з ЗША і Кітаем на роўных, з’яўляюцца міражом», — піша журналіст.
Як адзначаецца ў артыкуле, Масква ўсё больш залежыць ад Кітая як у пытаннях гандлю, так і ў дыпламатычнай падтрымцы, хоць афіцыйна гэтыя адносіны па-ранейшаму называюць партнёрствам роўных.
Чыанфанеллі таксама лічыць, што, у адрозненне ад XIX стагоддзя, цяперашняе расійскае кіраўніцтва не адрэагуе на няўдачу маштабнымі рэформамі. Замест гэтага Крэмль, піша аўтар, робіць стаўку на ўзмацненне кантролю, цэнтралізацыю ўлады і частковую мабілізацыю. На яго думку, такая палітыка можа захаваць дзеючы рэжым яшчэ на доўгі час, але наўрад ці забяспечыць аднаўленне эканамічнай жыццяздольнасці або стратэгічнай самастойнасці краіны.
«Гісторыя сведчыць, што доўгія, безвыніковыя войны рэдка бязмежна ўмацоўваюць аўтарытарныя сістэмы», — падкрэслівае аглядальнік. Паводле яго слоў, такія канфлікты вычэрпваюць рэсурсы краіны, звужаюць палітычны выбар і паступова падрываюць давер, на якім трымаецца аўтарытарная ўлада.
Падсумоўваючы, Чыанфанеллі мяркуе, што нават калі вайна не скончыцца фармальным ваенным паражэннем Расіі, яна ўсё адно можа стаць пераломным момантам у гісторыі краіны.
«Другая Крымская вайна можа і не скончыцца ваенным паражэннем. Аднак яна ўсё адно можа стаць момантам, калі гісторыкі прыйдуць да высновы, што Расія перастала быць незалежнай вялікай дзяржавай і ўступіла ў працяглую эпоху стратэгічнай залежнасці ад Кітая», — рэзюмуе журналіст.