«Бацька моцна перажываў, а ён двойчы забіў»
- 19.04.2026, 13:51
- 2,418
Журналіст пабываў на матчы «Рэала» ў Мадрыдзе і ўбачыў гульню беларускага вундэркінда.
Пра 14‑гадовага Аляксея Маёрава цяпер ведаюць не толькі балельшчыкі «Рэала» і
прасунутыя аматары футбола, але і вышэйшае кіраўніцтва Іспаніі. Журналісты «Зеркала» з’ездзілі ў Мадрыд і ўбачылі матч Маёрава. Апярэджваючы падзеі, скажам, што Алекс, як называюць беларуса ў камандзе, стаў галоўнай дзеючай асобай гульні.

Забароны і з’яўленне аховы
У гэтым тэксце, на жаль, вы не знойдзеце каментароў самога Аляксея або яго трэнераў. «Рэал» гэта строга забараняе. Нават з фатаграфіямі Маёрава ў клубе адмовіліся дапамагчы з прычыны «абароны непаўналетніх». У «Рэале» лічаць, што сам факт выступлення за легендарны клуб ужо моцна абавязвае ігрокаў, таму дадатковы ціск або шуміха вакол юных футбалістаў, на іх думку, можа нашкодзіць.
Журналістам дазволена наведваць матчы каманд моладзевай акадэміі клуба толькі ў якасці звычайных гледачоў. Фатаграфіі або невялікія відэа былі дазволеныя толькі на мабільны тэлефон.
І за выкананнем забаронаў строга сочаць. Instagram-акаўнт Маёрава, дзе ўжо 145 тысяч падпісчыкаў, цяпер вядзе прафесіяналка ў гэтай галіне — раней сацсеткай у асноўным займаўся бацька футбаліста. У першым тайме матча, пра які далей пойдзе аповед, спецыялістка па SMM зрабіла некалькі фотаздымкаў на камеру, пасля чаго да дзяўчыны падышоў ахоўнік. Ён ветліва, але пераканаўча папрасіў яе пакласці фотаапарат у заплечнік, нагадаўшы, што здымкі можна рабіць толькі на тэлефон.
Дарэчы, калегі з іспанскіх медыя запэўніваюць, што «Рэал» у прынцыпе мала дапамагае медыя. Хутчэй наадварот. З падачы адзіознага прэзідэнта клуба Фларэнціна Перэса «вяршковыя» балюча рэагуюць на любую крытыку. Напрыклад, адмовіць у акрэдытацыі на матч могуць лёгка і без усякіх прычын, не кажучы ўжо пра магчымасць узяць эксклюзіўнае інтэрв’ю.

«Дом для цэлага пакалення мадрыдзістаў»
«Рэал» лічыць сябе асаблівым клубам. І база «вяршковых», афіцыйна адкрытая ў 2005 годзе, — таму сведчанне.
«Горад «Рэал Мадрыд» — найбуйнейшы спартыўны комплекс, калі-небудзь пабудаваны футбольным клубам. Нават значна больш: гэта дом для цэлага пакалення
мадрыдзістаў, дом «Рэала» XXI стагоддзя. Тут ёсць месца для любой мары», — такімі словамі прэзентуе сваю базу клубны сайт.

Плошча Горада складае 1 200 000 м² — гэта ў 40 разоў больш за культавы стадыён «Санцьяга Бернабеу». На велізарнай тэрыторыі недалёка ад аэрапорта Барахас знаходзяцца 12 палёў з натуральным і штучным пакрыццём. Тут трэніруецца аснова, а таксама гуляюць каманды акадэміі «Рэала». Акрамя таго, на тэрыторыі комплексу размешчаны стадыён імя Альфрэда ды Сцяфана ўмяшчальнасцю каля 6000 гледачоў. На гэтай арэне праводзяць хатнія матчы жаночая каманда і «Рэал Мадрыд Кастылья» (другая каманда мужчынскага «Рэала»). Вядома ж, у Горадзе маецца ўся неабходная інфраструктура для клуба топ-узроўню — ад медыцынскага цэнтра да канферэнц-залаў.
На адным з гэтых палёў комплексу, а дакладней на полі нумар шэсць, і блішчаў у суботу, 18 красавіка, Аляксей Маёраў.

Барацьба за тытул з «Атлетыкай»
Перш чым перайсці да аповеду пра падзеі матча, нагадаем, што Маёраў стаў ігрокам знакамітага іспанскага клуба ў жніўні 2024 года. Да гэтага юны вундэркінд гуляў за каталонскую «Серданьолу».
«Умовы, якія прапанаваў «Рэал», па запэўненнях самога клуба, не маюць аналагаў для такога юнага футбаліста. І мы вельмі цэнім давер», — казаў бацька ігрока Аляксей пра выбар на карысць мадрыдцаў. Паводле слоў Маёрава-старэйшага, у яго былі кантакты наконт сына і з французскім ПСЖ, і з англійскім «Манчэстэрам Сіці». Аляксей спачатку трэніраваўся і гуляў за калектыў U-13 (узрост ігрокаў не перавышаў 13 гадоў), а з лютага мінулага года атакоўнага паўабаронцу пачалі падключаць да працы з футбалістамі на год старэйшымі.
Навіна пра беларускага футбаліста, які аформіў покер у матчы за «Рэал», выклікала бурныя абмеркаванні сярод іспанцаў. Вось у чым справа
Цяперашняя каманда Аляксея мае назву Infantil A — узрост футбалістаў не перавышае 14 гадоў. Дарэчы, беларусу споўнілася 14 гадоў зусім нядаўна — 11 красавіка. Infantil A выступае ў чэмпіянаце Мадрыда сярод равеснікаў. Усяго ў турніры ўдзельнічаюць 16 калектываў, якія іграюць кожны з кожным дома і ў гасцях.
Зараз каманды ўступілі ў завяршальную стадыю сезона. «Рэал» змагаецца за першынство з другім знакамітым клубам з Мадрыда — «Атлетыкай». У іх аднолькавая колькасць ачкоў, але калектыў беларуса двойчы быў слабейшы ў асабістых сустрэчах: 0:4 і 0:3. Хоць ва ўсіх астатніх матчах чэмпіянату «Рэал» перамагаў.

Два галы і два нявыкарыстаныя моманты
18 красавіка «Рэал» прымаў «Перысо» — каманду з ніжняй часткі табліцы. У Мадрыдзе ў гэты дзень было горача. Гульня пачыналася роўна апоўдні, і слупок тэрмометра тады паказваў 21 градус. У час матча сонца прыпякала яшчэ мацней, і ў сярэдзіне другога тайма суддзя (матч абслугоўвала адна суддзя) спыніла сустрэчу, каб юныя футбалісты папілі вады.
У гэтай узроставай катэгорыі граюць два таймы па 35 хвілін. «Рэал» дамінаваў увесь матч, і футбалісты «Перысо» рэдка выбіраліся на чужую палову поля. Як запэўніў супрацоўнік прэс-службы «Рэала», такая карціна характэрная для большасці матчаў з удзелам яго каманды. Затое балельшчыкі гасцей паводзілі сябе больш эмацыйна, чым прыхільнікі гаспадароў, перыядычна выказваючы незадаволенасць судзействам.
Ужо ў пачатку матча Маёраў апынуўся ў цэнтры ўвагі. Ён застаўся адзін перад варотамі ў выдатнай пазіцыі, але моцна ўдарыў проста ў галкіпера. Мяч трапіў таму ў горла. Хлопцу спатрэбілася паўза, каб прыйсці ў сябе, і футбаліста замянілі.
Новы галкіпер «Перысо» бачна нерваваўся. На 15-й хвіліне ён адбіў перад сабой удар са штрафнога, і Маёраў быў першым на дабіванні — 1:0. Яшчэ да перапынку Аляксей мог зноў адзначыцца, калі біў галавой — на гэты раз галкіпер выратаваў сваю каманду. Пры гэтым «Рэал» павялічыў перавагу на 34-й хвіліне. А ў другой палове матча беларус устанавіў канчатковы лік. Мяч адскочыў да Маёрава пасля рыкашэта, і ён быў трапны — 3:0.
«Ідзі на дабіванне»
На трыбунах, акрамя спецыялісткі па сацсетках, Аляксея падтрымліваў яго бацька. Маёраў-старэйшы ні разу не прысеў за матч. Ён хадзіў уздоўж крэслаў і перыядычна даваў лаканічныя ўказанні сыну, калі той апынаўся ў межах чутнасці: «Адзін», «Забягай», «Бі ты», «Ідзі на дабіванне», «Сам гуляй», «Палі галаву [вадай]».
Аляксей фактычна быў вызвалены ад абаронных абавязкаў, правёўшы матч на левым фланзе і ў цэнтры атакі. Менавіта Маёраў адказваў у камандзе за крэатыў. Напрыклад, аднойчы ён аддаў пас «чарпаком», але яго партнёр не здолеў паразіць мэту. Пару разоў Маёраў бліснуў дрыблінгам. Двойчы падаў вуглавыя.
Адзіным недахопам беларуса пакуль што здаецца сціплая антрапаметрыя — нявысокаму Маёраву часам цяжка фізічна супрацьстаяць супернікам. Абадранае калена і локаць у гэтым матчы — лішняе сведчанне таго, што з Аляксеем тут ніхто не цырымоніцца. Але ў плане тэхнікі і ўмення знайсці партнёраў на абмежаванай прасторы з беларусам мала хто можа параўнацца.
Усяго ў чэмпіянаце на рахунку Маёрава ўжо 13 галоў (адзін з іх з пенальці). Гэта агульнае 11-е месца ў спрэчцы бамбардзіраў. На жаль, улік асістэнцкіх балаў не вядзецца — было б цікава паглядзець на статыстыку беларуса. Да фінішу турніру камандам засталося правесці па чатыры матчы.

Акцэнт — на вучобе
Бацька Аляксея таксама пазбягае інтэрв’ю, але, як нам удалося даведацца, у цэлым у 14‑гадовага Маёрава ў «Рэале» ўсё ў парадку: ён добра вучыцца, няма праблем і з камунікацыяй у калектыве. Стандартны штотыднёвы расклад у беларуса такі: пяць трэніровак, гульня і дзень адпачынку. Пасля заканчэння чэмпіянату Аляксей напэўна працягне займацца з бацькам у індывідуальным рэжыме.
Дарэчы, некаторых бацькоў, паводле іх слоў, здзіўляе, што перакос у бок вучобы ў футбалістаў акадэміі «Рэала» большы, чым спорту. Але гэта ўжо залежыць ад клубнай палітыкі. Магчыма, у наступным сезоне будзе інакш, ды і ніхто не ведае, колькі будзе доўжыцца кар’ера таго ці іншага спартсмена. Нават такога вялікага таленту, як Аляксей Маёраў.