4 лiстапада 2026, Серада, 2:00
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Пуцін выглядаў карлікам

21
Пуцін выглядаў карлікам

Крэмль пайшоў на трэці круг пустых дэкларацый.

У Маскве завяршыліся маштабныя мерапрыемствы трэцяга саміту Расія — Афрыка, прысвечаныя супрацоўніцтву з дзяржавамі Чорнага кантынента. Замест абяцанай сустрэчы ў адной з афрыканскіх краін, кшталту Эфіопіі або Танзаніі, пляцоўкай для сустрэч стала Масква. У гэтым кантэксце, у тым ліку на фоне гэтага правалу, незалежныя замежныя выданні звярнулі ўвагу, што за яскравай тэлевізійнай карцінкай Пуціна ў атачэнні шэрагу афрыканскіх лідараў хаваецца толькі геапалітычная пустэча.

Як адзначаюць уплывовыя аглядальнікі еўрапейскіх газет, крамлёўская дыпламатыя спрабуе кампенсаваць міжнародную ізаляцыю гучнымі заявамі, якія не падмацоўваюцца рэальнымі эканамічнымі рэсурсамі, бо Пуцін завяз у вайне супраць Украіны. З-за гэтага падобныя сустрэчы даўно ператварыліся ў рытуальныя танцы, дзе гучаць пышныя лозунгі пра шматпалярны свет, але на практыцы ніякага прарыву не адбываецца.

Сапраўды варта адзначыць, што маштабныя абяцанні Масквы адносна паставак харчоў і ўкаранення перадавых тэхналогій застаюцца толькі пацёмкінскай рыторыкай, разлічанай на стварэнне ілюзіі глабальнага ўплыву. Прэзідэнт Пуцін навязвае афрапартнёрам ідэю супрацьстаяння заходняму свету, хоць апошнія выдатна ўсведамляюць усю абмежаванасць расійскіх магчымасцяў. Аб’ём валавога тавараабароту паміж Расійскай Федэрацыяй і краінамі Афрыкі выглядае вельмі сціпла, у разы меншы на фоне паказчыкаў Еўрапейскага саюза або Кітая, што робіць усе размовы пра стратэгічнае партнёрства неабгрунтаванымі.

Аналітыкі і знаўцы Афрыкі адзначаюць, што Крэмль актыўна выкарыстоўвае інфармацыйныя маніпуляцыі і розныя падстаўныя структуры для прасоўвання свайго ўплыву, які на справе абарочваецца толькі нестабільнасцю ў рэгіёнах прысутнасці расійскіх наймітаў, асабліва ў Сахелі. Калі расійскі бок заяўляе пра імкненне абараняць суверэнітэт афрыканскіх дзяржаў, паўстаюць карціны рэальных наступстваў дзейнасці паўвайсковых фармаванняў — ад «вагнераў» да «Афрыканскага корпуса», — якія прыносяць мясцоваму насельніцтву толькі новыя канфлікты і рабаванне прыродных рэсурсаў расіянамі. Такім чынам, пафасныя дэкларацыі служаць толькі дымавай заслонай для прыкрыцця агрэсіўнай знешняй палітыкі.

У той час як расійская прапаганда хваліцца поспехамі ў пашырэнні сеткі філіялаў універсітэтаў і павелічэнні квот для студэнтаў, сапраўдныя патрэбы кантынента застаюцца без належнай увагі з боку Масквы, якая сама перажывае глыбокі крызіс з-за санкцыйнага ціску.

Кіраўнікі афрыканскіх краін, накшталт Бурундзі, Кеніі або Мазамбіка (на фоне прэзідэнта Мазамбіка, Даніэла Шапу, Пуцін выглядае карлікавым), якія прыязджаюць на падобныя мерапрыемствы, пераследуюць уласныя прагматычныя мэты, імкнучыся вытаргаваць сабе дыпламатычныя дывідэнды або фінансавыя прэферэнцыі, але ў выніку атрымліваюць толькі чарговую порцыю невыканальных абяцанняў. Унутраная лагіка падобных самітаў паказвае, што расійскае кіраўніцтва не здольнае прапанаваць афрыканскім партнёрам нічога, акрамя рэанімацыі старых савецкіх міфаў і прыгожых слоў.

Нават пытанні рэфармавання Савета Бяспекі ААН, якія так актыўна ўздымаліся на сустрэчах у Маскве, выкарыстоўваюцца расійскімі ўладамі выключна дзеля стварэння бачнасці шырокай міжнароднай кааліцыі.

Аднак рэальная палітыка Крамля дэманструе поўную пагарду да міжнароднага права, што робіць любыя размовы пра справядлівасць і раўнапраўнае партнёрства з афрыканцамі ліцэмерствам. Пакуль расійскія дыпламаты працягваюць распавядаць пра светлую будучыню шматпалярнасці, сама Расія і яе рэжым знаходзяцца ў стане глухой ізаляцыі і думаюць толькі пра тое, як утрымацца на плыву цяпер, а не пра перспектыву абяцаных афрыканцам умазорных праектаў 2027–2029 гадоў.

Тэлеграм-канал «Сіта Сакрата»

Напісаць каментар 21

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках

▲