Палонныя акупанты распавялі шакавальныя факты пра побыт арміі РФ

Шмат расіян радуюцца палону.

Медыкі Трэцяга армейскага корпуса Узброеных сіл Украіны расказалі NV, чаму расійскія вайскоўцы радуюцца палону, што сведчаць іх раненні і як гэта — ратаваць ворагаў.

«Палонных расіян вельмі здзіўляе, што ім аказваюць медыцынскую дапамогу, што да іх ставяцца па-людску, што да іх не ўжываюць катаванняў і іх не б'юць», — патлумачыла NV Маргарыта Буркоўская, кіраўніца медыяслужбы Медыкі Тройкі з пазыўным «Мілер».

У яе ёсць багаты матэрыял для такіх назіранняў.

За тры «сезоны» аперацыі «Вівальдзі» байцы Трэцяга армейскага корпуса не толькі дзеакупавалі 176 кв. км украінскай тэрыторыі на поўначы Данецкай вобласці і забілі або паранілі больш за 5 тысяч акупантаў, але і узялі ў палон каля 250 варожых салдат і афіцэраў.

Такое значнае папаўненне абменнага фонду, паводле слоў прадстаўніцы медыцынскай службы, стала магчымым дзякуючы нечаканым атакам украінскіх штурмавікоў на варожыя пазіцыі, а таксама з-за нізкага маральнага духу пуцінскіх салдат. «Мілер» узгадала аднаго дэматываванага і дэзарыентаванага акупанта: ён знайшоў нейкую трубу, схаваўся ў ёй і чакаў магчымасці здацца ў палон.

Захоплены байцамі корпуса Андрэя Білецкага пад Ліманам расійскі капітан 3-га рангу Аляксандр Мананкоў распавёў, што ў яго і яго падначаленых не было медыкаментаў нават для параненых, а таксама катастрафічна не хапала ежы і вады. Таму расіянам даводзілася піць з лужын, а таксама таміць смагу больш экстравагантнымі спосабамі — уласнай мачой.

«У нас адзін памёр ад абязводжвання. Я ўпершыню за паўтара месяца тут, бл*дь, нармальна паеў. У палоне, маю на ўвазе», — дадаў да ягонай гісторыі іншы акупант.

Выратаванне па той бок фронту

Амаль 90% палонных ужо прайшлі агляд у Трэцім армейскім корпусе. Як распавялі NV медыкі, што яго праводзілі, у большасці сваёй расіяне былі знясіленыя і абязводжаныя, у многіх былі застарэлыя раненні канечнасцяў.

Адзін з такіх пацыентаў — 24-гадовы афіцэр. Камандзір медыцынскай роты 4-га асобнага медыцынскага батальёна Тройкі з пазыўным «Турыст», які лячыў гэтага палоннага, распавёў, што яны размаўлялі пісьмова. У расіяніна былі парваныя абедзве барабанныя перапонкі і, хутчэй за ўсё, ён застанецца глухім на ўсё жыццё. Нягледзячы на гэта, палонны афіцэр аказаўся «гаваркім» — шмат пісаў на аркушы паперы пра свой стан. Высветлілася, што ён дзве тыдні праседзеў у акопе з параненай нагой. «Па факце іх адправілі на пазіцыю на паўгода. За гэты час адзін раз падвезлі ваду і нейкую тушонку, — пераказаў словы палоннага камандзір роты „Турыст“. — Медыка ў іх узводзе не было. А на ўсе пытанні — „калі ротацыя, калі запасы?“ — адказвалі: „чакайце“».

Калі ўкраінскія байцы зайшлі на пазіцыю, акупанты добраахвотна здаліся ў палон. Медыкі выявілі ў афіцэра вострае гнойнае запаленне правай галёнкі, мноства дробных раненняў, перфарацыю барабанных перапонак і апёк твару. «Калі б расіяне не здаліся ў палон, а працягвалі заставацца на тых пазіцыях, то ён пражыў бы яшчэ, можа, некалькі дзён», — запэўніў «Турыст».

А як жа «дэнацыфікацыя»?

Большасць расіян, з якімі размаўлялі ўкраінскія медыкі, распавядалі падобныя гісторыі: яны пайшлі ваяваць супраць Украіны, каб зарабіць грошы. Некаторыя казалі, што «не думалі, што будзе вайна», а былі і такія, хто выбраў вайну замест турмы.

Да траўматолага 4-га асобнага медбатальёна з пазыўным «Люер» трапіў нават жыхар Марыупаля, які распавёў, што ў расійскую армію яго загналі акупацыйныя ўлады.

«Кожны мае нейкія свае матывы, але я ні разу не чуў нічога пра дэнацыфікацыю, — запэўніў камандзір роты „Турыст“. — Ніводнага ідэйнага палоннага, які сюды ішоў бы кагосьці вызваляць і ўсё такое іншае, я асабіста за ўвесь час не сустракаў».

І Буркоўская не сустракала палонных, якія дэманстравалі б асаблівую варожасць да Украіны. Некаторыя нават разумелі мову. Аднак, па словах суразмоўніцы NV, знаходзячыся ў палоне, чалавек апынаецца ў крайне ўразлівым становішчы і можа хаваць свае сапраўдныя матывы.

Вось і траўматолаг «Люер» перакананы, што пасля абмену ўсе гэтыя акупанты будуць распавядаць казкі пра тое, як дрэнна з імі абыходзіліся ў палоне. Хаця цяпер некаторыя з іх нават дзякуюць украінскім лекарам: «Ён нейкі час правёў у полі без ежы і вады і ледзь не памёр. А яго ўзялі ў палон, даюць яму есці, піць, курыць, спаць і гэтак далей».

Моцны шок

У асноўным расійскія палонныя паводзяць сябе стрымана. «Для ўсіх ваеннапалонных, якіх мы запісвалі [на відэа] і якім аказвалі медыцынскую дапамогу, стала вялікім шокам тое, што да іх ставяцца як да людзей і спрабуюць палегчыць іх стан», — распавяла «Мілер».

Пры гэтым камандзір роты «Турыст» адзначыў, што ні разу не бачыў «нормастатутнага» палоннага: усе яны — скура ды косці.

«Гэта абязводжаныя людзі, якія распавядаюць гісторыі пра два месяцы на пазіцыях без запасаў, без правізіі і без вады, — адзначыў ён. — Людзі здаюцца ў палон, ведаючы, што тут нармальнае стаўленне. Для многіх расіян і замежнікаў, што ваююць на баку нашых ворагаў, гэта шанец выратавацца».

Украінскія медыкі адзначылі яшчэ адну агульную для многіх палонных расіян рысу: сярод іх пераважаюць людзі з саматычнымі захворваннямі, выкліканымі сырасцю ў бліндажах і адсутнасцю гігіены. Таксама шмат людзей з артрытамі, ішыясам і праблемамі з суставамі.

«Глядзіш на такога і думаеш: як гэты дзед патрапіў у армію? А потым аказваецца, што яму 35 гадоў», — дзівіцца камандзір роты з пазыўным «Турыст». З размоў з расійскімі пацыентамі ён зразумеў, што ў арміі РФ практычна не клапоцяцца пра стан здароўя мабілізаваных і не рыхтуюць іх да баявых дзеянняў.

У той жа час сярод палонных вельмі шмат параненых.

Украінскія лекары ставяцца і да такіх расіян як да звычайных пацыентаў. Траўматолагу «Люеру» нават давялося правесці некалькі складаных аперацый.

«Звычайныя штурмавыя Іваны»

«Не магу сказаць, што нашым ваенным лекарам лёгка даецца праца па лячэнні параненых ворагаў. Але гэта іх свядомы выбар як вайскоўцаў Украіны, — патлумачыла NV Буркоўская. — Яны разумеюць, і ўсе мы разумеем: чым больш расійскіх вайскоўцаў трапляе ў палон, тым больш магчымасцяў вярнуць украінскіх вайскоўцаў, якія знаходзяцца ў расійскім палоне, у тым ліку нашых пабрацімаў».

Траўматолаг «Люер» стараецца абстрагавацца. «Я нічога не адчуваю, бо гэта звычайныя штурмавыя Іваны, якім удалося выжыць. Што з іх возьмеш? — запэўніў ён. — Эмоцыі мне тут ні да чаго. Калі думаць пра тое, што кожны з іх мог там нарабіць, або пачаць іх пра гэта распытваць, то сабе ж горш зробіш».

Таксама і камроты «Турыст» у першую чаргу думае пра тое, што ён лекар і павінен паводзіць сябе як прафесіянал. «Мы аказваем дапамогу ў поўным аб'ёме, спадзеючыся, што і нашым хлопцам нехта акажа такую ж дапамогу — якасную, кваліфікаваную, стэрыльным інструментам, прэпаратамі з нармальным тэрмінам прыдатнасці, па сучасных стандартах, з выкарыстаннем антысептыкаў, антыбіётыкаў і сучасных метадаў абязбольвання», — патлумачыў ён.

«Кожны, каго мы вылечым і падрыхтуем да абмену, будзе абменены на аднаго з нашых людзей, — падсумаваў «Люер» размову пра палонных. — Акрамя таго, мы сучасная армія, у нас ёсць пэўныя правілы, чалавечнасць і ўсё такое. На міжнароднай арэне мы павінны выглядаць як людзі, а не як варвары».

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]