Маст Эйнштэйна: у космасе ёсць нечаканыя праходы ў іншыя рэальнасці
3- 13.10.2026, 15:18
- 1,738
І туды можна трапіць.
Што, калі наш Сусвет нарадзіўся ўнутры чорнай дзіркі, размешчанай у зусім іншым Сусвеце? Фізікі дапускаюць такую магчымасць. Калі б Сусвет узнік выпадкова, дык у ім палова галактык павінна была б вярцецца ў адзін бок, а другая палова — у супрацьлеглы.
Але насамрэч дзве траціны назіраных галактык вярцяцца супраць гадзіннікавай стрэлкі, а адна траціна — па гадзіннікавай стрэлцы. Некаторыя фізікі лічаць, што гэта пацвярджае тэорыю касмалогіі чорных дзірак, згодна з якой наш Сусвет узнік унутры чорнай дзіркі з іншага Сусвету.
Але ўнутры яе знаходзяцца праходы ў іншыя рэальнасці, гэта значыць маленькія сусветы, куды можна трапіць пры пэўных абставінах, піша Popular Mechanics.
Астрафізікі выявілі асіметрыю ў вярчэнні галактык у 2011 годзе. Гэта сведчыла пра магчымае асіметрычнае размеркаванне галактык у Сусвеце. У мінулым годзе вучоныя пацвердзілі наяўнасць гэтай асіметрыі. Але прычыны ўзнікнення такой асіметрыі па-ранейшаму застаюцца загадкай.
Адно з магчымых тлумачэнняў заключаецца ў тым, што наш Сусвет уяўляе сабой унутраную вобласць чорнай дзіркі, размешчанай у іншым Сусвеце.
Цяпер лічыцца, што Сусвет узнік з неверагодна гарачай і бясконца шчыльнай кропкі сінгулярнасці ў выніку Вялікага выбуху. Але амерыканскі фізік Нікадэм Паплаўскі лічыць, што наяўнасць бясконцай шчыльнасці можа ўказваць на тое, што тэорыя паходжання космасу не зусім поўная.
Паплаўскі паказвае на тэорыю гравітацыі Эйнштэйна — Картана, здольную вырашыць гэтую праблему. Гэта пашырэнне агульнай тэорыі адноснасці, якое можа знайсці прымяненне ў касмалогіі чорных дзірак. У гэтай тэорыі ключавую ролю адыгрывае не крывізна прасторы-часу, што стварае гравітацыю, паводле Эйнштэйна, а кручэнне, гэта значыць своеасаблівае закручванне геаметрыі прасторы-часу.
Гіпотэза Паплаўскага заключаецца ў тым, што наяўнасць кручэння ў тэорыі гравітацыі Эйнштэйна — Картана ўказвае на здольнасць кожнай чорнай дзіркі ствараць у сабе мініяцюрны сусвет. Гэта азначае, што любая буйная чорная дзірка ў нашым Сусвеце ператвараецца ў чарвяточыну або маст Эйнштэйна — Розэна, якая злучае наш Сусвет з іншымі рэальнасцямі. Але ўнутры гэтых чорных дзірак існуюць сусветы, якія толькі пачалі сваю эвалюцыю.
Фізік лічыць, што пры пэўных умовах мы маглі б трапіць у іншыя сусветы. Гіпотэза мяркуе, што падарожжа ў звышмасіўную чорную дзірку больш рэальна, чым мы думаем. Хоць іншая рэальнасць мае ўласную прастору-час, не звязаную з нашай.
І ўсё ж пакуль гэтая гіпотэза ўяўляе сабой нешта з навуковай фантастыкі, бо няма ніякіх назіральных пацвярджэнняў таму, што буйныя чорныя дзіркі вядуць у паралельныя светы. Таксама няма відавочных доказаў таго, што мы жывём унутры чорнай дзіркі.