13 верасня 2026, Нядзеля, 12:15
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

NYT: Невялікая краіна апынулася ў цэнтры барацьбы за будучыню Еўропы

NYT: Невялікая краіна апынулася ў цэнтры барацьбы за будучыню Еўропы

Малдове давядзецца зрабіць канчатковы выбар.

Малдова многія гады імкнулася балансаваць паміж Расіяй і Еўропай, не выбіраючы канчаткова ніводны з бакоў. Але вайна ва Украіне зрабіла такую палітыку значна складаней. Для невялікай краіны з насельніцтвам каля 2,4 млн чалавек пытанне знешнепалітычнага курсу ўсё часцей ператвараецца ў пытанне бяспекі, піша The New York Times (пераклад — сайт Charter97.org).

Пасля распаду СССР Малдова захавала цесныя сувязі і з Масквой, і з Бухарэстам. Руская мова шырока распаўсюджаная ў краіне, у многіх ёсць сваякі ў Расіі, працоўная міграцыя таксама даволі распаўсюджаная. Адначасова Малдову з Румыніяй звязваюць агульная гісторыя і мова, а ўлады ў Кішынёве ўзялі курс на ўступленне у ЕС.

«Павінен існаваць нейкі сярэдні шлях для Малдовы — проста каб быць Малдовай», — сказала журналістам жыхарка Кішынёва Кацярына Самоній.

Аднак прастора для манеўру хутка звужаецца. Расія ў мінулым уводзіла забароны на імпарт малдаўскага віна, садавіны, гародніны і мяса пасля крокаў Кішынёва ў бок ЕС. Дадатковым фактарам застаецца Прыднястроўе, дзе знаходзяцца расійскія вайскоўцы і дзе Масква выступае супраць змянення цяперашняга статусу рэгіёна.

У паўсядзённым жыцці грамадзян Малдовы вайна адчуваецца ўсё мацней. У жніўні Малдова зафіксавала 17 выпадкаў пранікнення беспілотнікаў у сваю паветраную прастору — максімум з пачатку поўнамаштабнай вайны. У паўднёвай частцы Гагаузіі многія жыхары захоўваюць прарасійскія погляды, і нават вайна ў суседняй Украіне не прымусіла іх змяніць стаўленне да Масквы або падтрымаць курс на збліжэнне з ЕС.

Яшчэ адной праблемай стала масавая эміграцыя. Пасля набыцця незалежнасці з Малдовы з’ехала мноства людзей у пошуках працы, а невялікія вёскі год за годам губляюць жыхароў. У некаторых населеных пунктах закрыццё школы ўжо ўспрымаецца як прадвеснік знікнення самага паселішча.

«Мы павінны нейкім чынам пабудаваць будучыню, не выбіраючы паміж левым і правым, чорным і белым», — кажа Андрэй Морары. «Менавіта такі выбар становіцца ўсё менш магчымым. Супрацьстаянне буйных дзяржаў прымушае невялікія краіны выбіраць бок нават тады, калі яны гэтага не хочуць.»

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках