12 верасня 2026, Субота, 6:47
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

У Крамля заканчваюцца аргументы

У Крамля заканчваюцца аргументы

У ход пайшлі мошчы.

Крамль нарэшце знайшоў рэзерв, які яшчэ не паспелі вычарпаць за чатыры з паловай гады вайны.

На фронт адправілі часцінку дэсніцы Дзмітрыя Данскога.

РПЦ паведамляе, што святы князь павінен «нябачна стаць у адзін баявы строй» з расійскімі вайскоўцамі, а прынясенне мошчаў дапаможа «здабыць перамогу над супастатам».

Каўчэг ужо даставілі на Саўр-Магілу і павязуць далей па лініі фронту.

Здаецца, усё. Адмоўны цывілізацыйны рывок адбыўся.

Калі заканчваюцца рэальныя вайсковыя поспехі, у справу ўводзіцца правая рука нябожчыка XIV стагоддзя.

Можна доўга распавядаць пра гіпергук, штучны інтэлект, «Арэшнік» і армію будучыні.

Але калі праз чатыры з паловай гады да вырашэння аператыўных задач падключаюць рэшткі сярэднявечнага князя, тэхналагічны бляск імперыі набывае крыху іншы адценак.

Пры гэтым сама фармулёўка РПЦ выдатная: Дзмітрый Данскі павінен нябачна ўстаць у строй.

Ідэальны штурмавік пуцінскай арміі.

Яго не трэба карміць, экіпаваць, ротыраваць і нават паказваць на карце. Ён нябачны, затое палітычна бездакорны і гарантавана не напіша ў Telegram, што начальства зноў хлусіць пра ўзяты горад.

Гэта ўжо нават не рэлігія, а дзяржаўнае цемрашальства, аформленае як элемент ваеннай палітыкі.

Вера прадугледжвае духоўнае жыццё чалавека, а тут са святыні робяць франтавы рэквізіт: каўчэг вязуць па пазіцыях і абвешваюць цалкам зямной дзяржаўнай прапагандай пра перамогу, Айчыну і чарговага «супастата».

У нармальнай арміі поспех забяспечваюць разведка, сувязь, лагістыка, падрыхтаваныя камандзіры і дакладнае разуменне таго, што адбываецца на фронце.

У арміі эпохі звар'яцелага Вожда можна спачатку паведаміць яму пра захоп Святагорска, якога не захоплівалі, а потым адправіць да войскаў мошчы князя, які памёр у 1389 годзе.

Атрымліваецца суцэльная сістэма.

Генералы пастаўляюць дыктатару прыдуманыя перамогі. Царква — замагільнае падмацаванне. Пуцін — краіне вайну без канца.

І кожны абслугоўвае фантазію другога.

Асабліва забавна, што мошчы Дзмітрыя Данскога «адшукалі» толькі ў жніўні — і практычна адразу знайшлі для іх дзяржаўна карыснае прымяненне.

У познім пуцінізме наогул нічога не павінна проста існаваць.

Гісторыя абавязаная ваяваць.

Царква — агітаваць.

Рэшткі князёў — мабілізавацца.

Бо ўся гэтая канструкцыя даўно жыве не ў XXI стагоддзі, а ў галаве аднаго старэючага чалавека, дзе НАТА змяшана з печанегамі, Украіна — з бандэраўцамі, а ўласная вайна паступова набывае рысы містычнага крыжовага паходу.

Рацыянальна патлумачыць яе ўсё цяжэй.

Значыць, патрабуецца ірацыянальнае.

Нікога там уверсе ўжо не бянтэжыць, што ядзерная дзяржава публічна спрабуе злучыць сучасную вайну з магічным мысленнем эпохі жыціяў і летапісаў.

Наадварот, усё выглядае цалкам арганічна.

У Крамля заканчваюцца аргументы — і ён пачынае ўскрываць грабніцы.

Пры такім тэмпе наступны рэзерв для расійскай акупацыйнай арміі давядзецца шукаць ужо археолагам.

Telegram-канал «Забароненае меркаванне»

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках