Эксперт назвала патэнцыйных кандыдатаў у барацьбе за месца Пуціна
5- 9.08.2026, 19:32
- 13,810
Расію чакае крызіс «пераемнасці ўлады».
Расійская палітычная сістэма ўсё бліжэй падступаецца да выпрабавання, да якога, як лічаць заходнія аналітыкі, яна практычна не гатовая, — змены ўлады пасля Пуціна. Нягледзячы на тое, што прэзідэнту Расіі ўжо 73 гады, Крэмль за чвэрць стагоддзя так і не стварыў зразумелага механізму перадачы паўнамоцтваў і не падрыхтаваў пераемніка, піша часопіс Foreign Affairs (пераклад — сайт Charter97.org).
«Прывід пераемнасці пераследуе Расію», — піша эксперт Цэнтра ваенна-марскога аналізу ЗША і выкладчык Універсітэта Джорджа Вашынгтона Джуліян Уолер. Галоўная праблема палягае не толькі ў самым Пуціне, але і ў пакаленні яго найбліжэйшых саюзнікаў. Большасць людзей, якія кантралююць ключавыя дзяржаўныя інстытуты, таксама знаходзяцца ў пажылым узросце і могуць пакінуць палітычную сцэну амаль адначасова.
«Пасля сыходу Пуціна краіну можа чакаць не плаўная перадача ўлады, а жорсткая барацьба паміж рознымі групамі ўплыву», — лічыць аўтар.
Расійская Канстытуцыя прадугледжвае правядзенне прэзідэнцкіх выбараў на працягу трох месяцаў пасля вызвалення пасады кіраўніка дзяржавы. Аднак, як піша Уолер, рэальнага пераможцу, як і пасля смерці Іосіфа Сталіна ў 1953 годзе, вызначаць не фармальныя працэдуры, а дамоўленасці вузкага кола прадстаўнікоў палітычнай эліты.
«Сістэма штучна заблакавала натуральную змену пакаленняў», — перакананы аўтар. Чыноўнікі ва ўзросце 50–60 гадоў гадамі заставаліся на другарадных ролях, у той час як некаторыя прадстаўнікі новага пакалення пачалі атрымліваць высокія пасады, фактычна абмінаючы сваіх старэйшых калег.
Сярод магчымых удзельнікаў будучай барацьбы за ўладу Уолер называе прэм’ер-міністра Міхаіла Мішусціна, сакратара Дзяржсавета Аляксея Дзюміна, першага намесніка кіраўніка Адміністрацыі прэзідэнта Сяргея Кірыенку і спікера Дзярждумы Вячаслава Валодзіна. Пры гэтым ніхто з іх не мае супастаўнага з Пуціным палітычнага ўплыву.
«Чым даўжэй геронтакратыя ўтрымлівае кантроль над ключавымі інстытутамі, тым менш верагодны мірны пераход улады да наступнага прэзідэнта», — піша Уолер. Менавіта адсутнасць загадзя падрыхтаванага механізму пераемнасці можа ператварыць змену ўлады ў Расіі ў цяжкі ўнутраны крызіс.