Гэта той самы Гляйвіц 1939 года
2- Ігар Семіволос
- 1,272
Да болю знаёмы прыём.
Калі я чую, як дарадца Пуціна кажа пра тое, што Расія апярэдзіла Украіну на два тыдні і напала першай, я ўспамінаю савецкае ўварванне ў Афганістан, дзе казалі тое самае: «Калі б мы не ўвялі войскі, праз два тыдні там былі б амерыканцы» (ці «базы НАТА»). Сёння гэтую формулу паўтараюць амаль даслоўна.
Гэта класічны савецка-расійскі міф пра «прэвентыўны ўдар», які выконвае дзве фундаментальныя функцыі: здымае маральную адказнасць за агрэсію, якая легітымізуецца як «вымушаная абарона», а захопнік ператвараецца ў «ахвяру абставінаў», якая проста дзейнічала на апярэджанне, і падмяняе сапраўдныя прычыны вайны ідэалагічным канструктарам. Замест прызнання ўласных імперскіх амбіцый або спробаў кантраляваць суседнюю краіну ствараецца карціна экзістэнцыйнага «спаборніцтва са звышдзяржавай».
Паказальна, дарэчы, што і само «матэрыяльнае даказніцтва» гэтай «празорлівасці» — гэта стандартны, да болю пазнавальны прыём: «знойдзеныя дакументы ворага», нібыта выяўленыя ў закінутым штабе. Гэта не савецкае і нават не выключна расійскае ноу-хаў, а стары жанравы інструмент апраўдання агрэсіі — тая ж логіка, што і ў Гляйвіцкай правакацыі 1939 года або ў сфабрыкаваных «пратаколах», якія заўсёды «выпадкова» знаходзяцца менавіта тады, калі патрэбна алібі.
Нічога новага. Стратэгічная культура Крамля не проста не змянілася з 1979 года — яна засела ў той самай сістэме паняццяў і выкарыстоўвае тыя ж самыя рыторычныя шаблоны, бо прыдумаць новыя сэнсы або аргументы для ўласнага грамадства так і не змагла. Паказальна, што ў выпадку з Афганістанам такія размовы пачаліся тады, калі стала відавочнай фатальнасць уварвання для СССР.
Ігар Семіволос, Facebook
Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe
Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]
