Цікавы артэфакт позняй стадыі агоніі
2- Сяргей Мядзведзеў
- 11.07.2026, 8:45
- 6,912
Фота з асабістага архіва
Гэта не белы сцяг і не просьба аб міры.
На ролю ценявога лідара Расіі The Economist сенсацыйна высунуў Андрэя Мельнічэнку — заядлага пуцінскага алігарха, уладальніка найбуйнейшай у свеце яхты (143 м, 600 млн долараў), буйнога пастаўшчыка СВА — у яго Новамаскоўскі хімкамбінат пад Тулай, дзе робяць азотную кіслату для выбухоўкі, ужо прылятала ўкраінская балістыка.
На фота ён паўстае ў пагрозлівых чырвона-чорных танах, у гімнасцёрцы хунвэйбіна, быццам папярэджваючы пра зарыва будучых узрушэнняў. І ўвесь яго тэкст, як і апублікаваная месяц таму ананімная споведзь «крамлёўскага інсайдара», — адна суцэльная страшылка, напісаная паводле метадычкі АП: развал краіны, хаос, пугачоўшчына, захоп Расіі Кітаем і іншыя хімеры. Гэта піск з-пад дывана, з якога чутныя адчайныя сігналы Захаду, спроба ўнесці разлад у кааліцыю ахвочых і дамагчыся перамір'я на расійскіх умовах, пакуль яшчэ не позна.

Гэта не белы сцяг і не просьба аб міры, гэта ўсё той жа пуцінскі ультыматум, від збоку — пададзены як быццам «незалежная думка». Хоць па сутнасці і гэты няўмелы ўкід, і прасторныя развагі «інсайдара» — частка адной і той жа спецаперацыі, крамлёўскай ценявой дыпламатыі, агучанай шасцёркамі рэжыму. Відавочна, што кліент яшчэ не даспеў, і патрабуецца працяг саракадзённай украінскай кампаніі па прымусе Расіі да міру — да верасня мы пачуем яшчэ і не такія песні.
Усё гэта — цікавы артэфакт позняй стадыі агоніі пуцінізму, галюцынацыя цяжкахворага пацыента, пададзеная ў пародыяльнай стылістыцы чорнай камедыі пра крамлёўскіх зладзеяў (тыпу «Смерці Сталіна»). І ўсё гэта забудзецца прыкладна праз тыдзень, застанецца толькі гэтая старая вокладка як афішка правінцыйнага тэатра з памятым трагікам.
Сяргей Мядзведзеў, Facebook