«Ніякіх ілюзій у Лукашэнкі быць не павінна»
3- 21.05.2026, 15:28
- 11,072
Адказ ЗСУ будзе імгненным.
У Беларусі пачаліся сумесныя з Расіяй вучэнні па адпрацоўцы прымянення тактычнай ядзернай зброі. На гэтым фоне РФ перакінула ў Беларусь МіГ-31К — носьбіты гіпергукавых ракет «Кінжал», якімі Расія абстрэльвае Украіну.
Навошта Расія менавіта цяпер праводзіць ядзерныя вучэнні ў Беларусі і перакідвае туды МіГ-31К з «Кінжаламі»? Пра гэта сайт Charter97.org спытаў кандыдата філасофскіх навук, кіраўніка ўкраінскага Цэнтра беларускіх камунікацый Максіма Плешко:
— Гэта класічны камбінаваны шантаж і спроба Крэмля стварыць кантраляваную эскалацыю. Па-першае, Путіну крытычна важна запалохаць краіны НАТА на фоне размоў пра ўзмацненне заходняй ваеннай дапамогі Украіне і пашырэнне прысутнасці Альянсу на ўсходнім флангу.
Па-другое, перакід самалётаў МіГ-31К — гэта спроба адцягнуць украінскія сілы супрацьпаветранай абароны з лініі фронту на ахову паўночных межаў, бо час падлёту ракет «Кінжал» з беларускай паветранай прасторы скарачаецца да лічаных хвілін. Лукашэнка тут выконвае выключна тэхнічную ролю дырэктара расійскага ваеннага плацдарма.
— Якая яшчэ пагроза цяпер найбольш актуальная з боку Беларусі для Украіны і краін НАТА?
— Акрамя пастаяннай ракетнай і авіяцыйнай рызыкі, крытычнымі застаюцца тры фактары.
Першы — інфраструктурнае саўдзел у паветраных атаках: разгортванне расійскіх станцый кіравання БПЛА на тэрыторыі Беларусі для карэкцыі ўдараў па Украіне.
Другі — гібрыдныя атакі на межах НАТА: працяг міграцыйнага ціску, а таксама інструменты кшталту шпіёнскіх метэзондаў супраць Літвы і Польшчы, якія тэстуюць сістэмы СПА і рэакцыю Захаду.
Трэці — лагістычны хаб: назапашванне і схаванае перамяшчэнне расійскай ваеннай тэхнікі і боепрыпасаў.
— Камандуючы Сіламі беспілотных сістэм ЗСУ Роберт «Мадзьяр» Броўдзі апошнім часам некалькі разоў папярэдзіў Лукашэнку пра адказнасць. Ці магчымыя прамыя ўдары па ваенных цэлях у Беларусі, калі пацвердзіцца факт агрэсіі з яе тэрыторыі?
— Прамыя і надзвычай балючыя ўдары не проста магчымыя — яны з’яўляюцца адзіным лагічным і законным ваенным адказам з боку Украіны. Час «джэнтльменскіх пагадненняў» і дыпламатычных рыверансаў у бок Мінска даўно мінуў.
Заявы камандавання Сіл беспілотных сістэм — гэта не пустыя пагрозы, а канстатацыя факта: тэхналагічныя магчымасці ЗСУ сёння дазваляюць дасягнуць любой ваеннай базы, аэрадрома або лагістычнага вузла на тэрыторыі Беларусі.
Калі Лукашэнка чарговы раз дазволіць падтрымку расійскіх наступальных намераў або прамыя ўдары з беларускай тэрыторыі, украінскі адказ будзе імгненным. Ніякіх ілюзій пра «недатыкальнасць» у беларускага дыктатара быць не павінна.