16 красавiка 2026, Чацвер, 18:07
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Міф пра «чорную вежу»

Міф пра «чорную вежу»
Кірыл Рогаў

Гэты наратыў зручны Пуціну.

У расійскіх медыя abroad усё шырэй пашыраецца наратыў, згодна з якім адключэнні інтэрнэту і вайна з «Тэлеграмам» і ВПН — гэта, так бы мовіць, ініцыятыва ФСБ, якая, ігнаруючы меркаванне «грамадзянскай» бюракратыі рэжыму, настойвае на найжорсткім сцэнары ізаляцыі рунэта. Адпаведна, развіццём гэтага дапушчэння становяцца разважанні пра «барацьбу вежаў» (Крэмля), дзе пад «грамадзянскай» чырвонай вежай маецца на ўвазе галоўным чынам спадар Кірыенка.

У гады вялікага тэрору людзей арыштоўваў і расстрэльваў НКВД, аднак вялікі тэрор прыдумаў і ажыццяўляў не Народны камісарыят унутраных спраў. Ягоны намер і рэалізацыя цалкам належалі Сталіну. Хоць адказнасць за выяўленне «шпіёнаў» ляжала на НКВД, Сталін проста ведаў, што яны павінны быць. Дакладна так жа, натуральна, паводле свайго функцыяналу ФСБ павінна адыгрываць і адыгрывае ролю «ланцуговага пса рэжыму». Аднак гэта не азначае, што яна з’яўляецца ініцыятарам тых кампаній, якія вядзе.

Маштаб сацыяльных, эканамічных і палітычных наступстваў рашучай бітвы супраць «Тэлеграма» занадта вялікі, каб рашэнне пра яе пачатак было ведамаснай ініцыятывай. У «Тэлеграме» сядзяць 60–70 млн расійскіх грамадзян, бізнес, прапагандысцкая інфраструктура самога рэжыму, нарэшце, вайскоўцы «на перадку», як гэта прынята казаць у «інсайдараў».

З пачатку лютага, калі планы «рашучай бітвы» былі публічна абвешчаныя, да Пуціна неаднаразова спрабавалі данесці думку пра яе цяжкія наступствы для ўсіх. Але ён умела не чуў прашэнняў і папярэджанняў. Больш за тое, на сустрэчы з жанчынамі з нагоды гадавіны смерці Сталіна 5 сакавіка (жарт) Пуцін сам выступіў піяршчыкам будучай бітвы, літаральна кляшчамі выцягваючы з цёткі ў мундзіры прызнанне, што вайскоўцам нафіг не здаўся варожы «Тэлеграм», тым часам як яны цалкам забяспечаныя непераўзыдзенай засакрэчанай спецсувяззю (не жарт). Сувязістка Ірына Гадунова ніяк не магла выціснуць з сябе пацвярджэнне гэтага абсурду, якога настырліва дамагаўся ад яе «вадимвадимыч».

Вядома, розныя «хадакі» да Пуціна, што імкнуліся яго адгаварыць, не маглі прыйсці да яго са словамі «дзед, што за хрэнь ты прыдумаў, ты нам новую бітву за Данбас тут уладкоўваеш сярод нашага гаспадарства». Вядома, замест гэтых сумленных слоў яны на сустрэчах з «вадимвадимычам» сціпла і шматзначна круцілі вачыма, мармычучы «развіваюцца працэсы, наступствы якіх», «у кантэксце неабходнасці», «перагібы і не да канца прадуманыя з пункту гледжання ўсебаковага ўліку магчымых».

Наратыў пра «ініцыятыву ФСБ» — гэта нармальны ўнутрырэжымны наратыў пра «чорную вежу», які дазваляе зніжаць рызыкі аспрэчвання верхавой ініцыятывы і прапануе «мудраму сатрапу» зручныя дзверы для скасавання ўласнага рашэння, якое чэлядзь лічыць неразумным, занадта дарагім і небяспечным.

І не надта важна, ці з’яўляецца гэты наратыў «вернападданіцкага аспрэчвання» арганізаванай кампаніяй Кірыенкі ці не. Ён найперш сам сябе прыдумаў, ну, а потым ужо мог атрымаць асцярожную падтрымку. «Вернападданіцкае аспрэчванне» і яго выхад у публіку — гэта такая самастойная фішка ўнутрырэжымнай дынамікі. Такая рэжымная боня.

Кірыл Рогаў, «Фэйсбук»

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках