Клуб з нарвежскага гарадка творыць сенсацыю ў Лізе чэмпіёнаў
- 13.03.2026, 20:32
- 1,782
«Будэ-Глімт» здабыў пятую перамогу ў турніры запар і зрабіў сур'ёзную заяўку на выхад у ¼ фіналу.
«Будэ-Глімт» упершыню выступае ў галоўным Еўракубку. Раней каманда дасягала поспехаў у прасцейшых турнірах: у сезоне 2021/22 г. даходзіла да чвэрцьфіналу Лігі канферэнцый, а летась гуляла ў паўфінале Лігі Еўропы. Цяпер клуб — у топ-16 мацнейшых галоўнага клубнага турніру Еўропы. Шлях у вясновую стадыю «Глімт» пачаў з кваліфікацыі, паспяхова прайшоў асноўны этап, а затым у раўндзе плей-оф абыграў леташняга фіналіста — «Інтэр» (5:2 па суме двух сустрэч). Каманда дамаглася поспеху дзякуючы стабільнай гульні, гнуткай тактычнай мадэлі, магутнай падтрымцы заўзятараў, але без грандыёзных выдаткаў на трансферы і інфраструктуру.
Хатняя перамога над «Інтэрам» у першым матчы — заслуга ў тым ліку 25-гадовага нападніка Каспера Хёге. На яго рахунку — тры галявыя перадачы. Дачанін — адна з галоўных зорак каманды поруч з капітанам Патрыкам Бэргам, вінгерам Енсам Пэтэрам Хёўге і абаронцам Фрэдрыкам Шэўольдам. Гэтыя чатыры прозвішчы — у топе самых дарагіх гульцоў «Глімта», але іх сумарны кошт не перавышае і 30 млн еўра. А рынкавая вартасць складу, паводле Transfermarkt, — менш за 60 млн еўра. У «Інтэра» — 666 млн. Заробкі ў «Глімце» таксама не ўражваюць: паводле Capology, у сезоне 2025 г. (у Нарвегіі гуляюць па сістэме «вясна – восень») клуб траціў на гэтыя мэты 9,16 млн еўра (паказчык «Інтэра» ў сезоне 2025/26 г. — 135,65 млн).
Пры адсутнасці багатага патрона клубам кіруе савет дырэктараў з мясцовых прадпрымальнікаў і чыноўнікаў. Аперацыйную працу вядзе Фрудэ Томассен — былы футбаліст, які прыйшоў у кіраўніцтва ў 2017 г. Пры ім «Глімт» перастаў вагацца паміж дывізіёнамі і пачаў развівацца сістэмна. Ён зрабіў стаўку на тыповую для сціплых еўрапейскіх клубаў мадэль: набыццё таленавітых і маладых гульцоў, садзейнічанне іх прагрэсу з мэтай далейшай перапродажы. «Глімт» не бярэ ў доўг і не траціць больш, чым можа сабе дазволіць. За рэалізацыю гэтай стратэгіі адказвае спартыўны дырэктар Ёр'ян Бэрг. Ён прадстаўляе вядомую ў горадзе футбольную дынастыю: сам гуляў за каманду, за яе выступалі таксама бацька (яму ўсталяваны прыжыццёвы помнік перад стадыёнам) і брат, а цяпер — сын Патрык, які атрымаў капітанскую павязку. Ёр'яна называюць ахоўнікам традыцый клуба, які імкнецца зберагчы ідэнтычнасць насуперак растучай глабалізацыі футбола. У каманду і акадэмію бяруць пераважна скандынаўскіх гульцоў. Рэдкае выключэнне — 19-гадовы нігерыец Гіфт Сандэ, які, праўда, больш гуляе па арэндзе.
Ключавая фігура ў клубе — 57-гадовы галоўны трэнер К'етыль Кнутсэн. Ён працуе ў «Глімце» з 2017 г.: спачатку быў асістэнтам, а праз некалькі месяцаў узначаліў каманду. Ён вярнуў яе ў вышэйшы нарвежскі дывізіён, а ў 2020 г. упершыню зрабіў чэмпіёнам краіны. З таго часу клуб пастаянна ў прызах. Першапачаткова Кнутсэн ставіў абарончы стыль, але паступова прывучаў футбалістаў да больш раскутай, але дысцыплінаванай гульні. «Глімт» славіцца прэсінгам: гульцы падымаюцца высока, перакрываюць зоны і імкнуцца адабраць мяч як мага бліжэй да чужой штрафной. Каманда аддае перавагу вертыкальным перадачам, рэзкаму паскарэнню флангаў і падключэнню апорнікаў. «Глімт» робіць стаўку на хуткую рэалізацыю момантаў і ловіць суперніка на контратаках, пакуль той не паспее перабудавацца. З цягам часу Кнутсэн дадаў кантроль мяча, што дазваляе камандзе часам дамінаваць на полі: мяч хутка разыгрываецца нізам, з пошукам свабодных зон і стварэннем колькаснай перавагі на пэўных участках.
Важная складнік поспеху — праца Б'ёрна Маннсверка. Былы ваенны пілот стаў псіхолагам і ў 2017 г. прыйшоў у клуб, каб змагацца з заціснутасцю гульцоў. Гульцы «Глімта» не разгубліваюцца перад моцнымі супернікамі нават у Лізе чэмпіёнаў. У «Глімце» займаюцца развіццём асобы, а не проста гульца. Клуб мае выразнае бачанне і стратэгію, і ўсе супрацоўнікі працуюць у адным кірунку. Гэты прыклад, безумоўна, натхняе. Будэ — горад з насельніцтвам усяго 50 000 чалавек. Таму ствараецца ўражанне, што калі яны змаглі гэта зрабіць, то і любы іншы клуб Нарвегіі зможа».
«Глімт» прадстаўляе горад Будэ, размешчаны за Палярным кругам. Толькі адзін клуб у вышэйшай нарвежскай лізе гуляе яшчэ паўночней — «Тромсё». Доўгія гады клімат (нават улетку сярэдняя тэмпература — +10) заставаўся галоўнай перашкодай для развіцця каманд у гэтым рэгіёне. Нарвежская футбольная асацыяцыя не дапускала іх да ўдзелу ў значных турнірах пад сваёй эгідай. Гэта было звязана з адсутнасцю якасных палёў і складанай лагістыкай. Да сярэдзіны ХХ ст. «Глімт» дамінаваў у Кубку Паўночнай Нарвегіі. Толькі ў 1963 г. клубы з Запаляр'я пачалі гуляць у нацыянальным кубку, а з 1972 г. — у чэмпіянаце. І ўжо ў 1975 г. каманда з Будэ выйграла другі па значнасці турнір, упершыню прабіўшыся ў Еўропу (прайгралі «Напалі» ў першым раўндзе Кубка ўладальнікаў кубкаў). «Клімат называюць галоўнай перашкодай для каманд з Нарвегіі і Швецыі, — кажа Вестрінг. — На працягу многіх месяцаў складана праводзіць матчы і паказваць відовішчны футбол. Але вопыт «Глімта» паказвае, што гэта магчыма. Ён цалкам можа стаць прыкладам для іншых клубаў з нашага рэгіёна».
Прабіўшыся ў ⅛ фіналу Лігі чэмпіёнаў, «Глімт» зарабіў 57 млн прызавых. Для клуба, які спансуюць толькі лакальныя партнёры, гэта істотная сума. Яшчэ ў 2017 г. увесь гадавы бюджэт «Глімта» складаў 4,2 млн еўра, а ў 2024 г. даходы клуба дарослі да 60 млн.