Расія ў падзенні
4- Тэлеграм-канал «Сіта Сакрата»
- 22.11.2026, 14:16
- 4,366
Маштаб катастрофы ўражвае.
Свежыя сацыялогічныя вымярэнні, якія прадставіў кіраўнік аддзела сацыякультурных даследаванняў «Левада-цэнтра» Аляксей Левінсон, абнажылі жахлівую глыбіню маральнага падзення расійскага грамадства.
Толькі 6% грамадзянаў краіны-агрэсара прызнаюць, што менавіта Масква павінна адказваць за гібель мірных жыхароў і сцёртыя з твару зямлі ўкраінскія гарады. Дзве траціны рэспандэнтаў звычайна перакладаюць віну на Злучаныя Штаты і блок НАТА, а яшчэ 11% наогул абвінавачваюць саму Украіну ў тым, што на яе напалі. Ахвяра агрэсіі нібыта сама вінаватая ў нападзе на яе. Таксама, відаць, расіяне думаюць пра Малдову, Грузію і праз такую ж аптыку пазіраюць на краіны Балтыі.
Падобнае размеркаванне адказаў падштурхнула навуковага кіраўніка цэнтра Льва Гудкова ахарактарызаваць тое, што адбываецца, як «сапраўдную маральную катастрофу»
Азвучаная статыстыка не здаецца дзіўнай, калі ўспомніць базавыя ўстаноўкі калектыўнай свядомасці расіянаў, што фармаваліся дзесяцігоддзямі.
У сацыуме, дзе, напрыклад, ахвяру бытавога гвалту дагэтуль схільныя папракаць за занадта кароткую спадніцу, абвінавачанне суседняй дзяржавы, якая пацярпела ад уварвання, становіцца лагічным працягам звыклай бытавой мадэлі паводзінаў. Асабістую датычнасць да злачынстваў уласнай арміі катэгарычна адмаўляюць 57% апытаных, і толькі 11% знаходзяць у сабе мужнасць прызнаць уласную адказнасць.
Прырода гэтай масавай слепаты, або, калі заўгодна, страусавага інфантылізму, крыецца ў абаронным механізме псіхікі, якая адмаўляецца прымаць удзел у відавочным зле дзеля захавання ўнутранага камфорту.
Прызнаць віну азначала б разбурыць звыклую карціну свету і сутыкнуцца з неабходнасцю пакаяння, на якое насельніцтва аказалася няздольным.
Замест спачування да мільёнаў уцекачоў і тысяч загінулых украінцаў у розумах расіянаў пасялілася халодная абыякавасць, а імперская пыха начыста заблакіравала здольнасць успрымаць Украіну як суверэнную дзяржаву са сваімі законнымі інтарэсамі.
Вялізную ролю ў канструяванні гэтай скажонай рэальнасці адыграла шматгадовая праца пуцінскай інфармацыйнай машыны.
Дзяржаўная прапаганда не проста навязала ілжывыя наратывы, але і майстэрска разбудзіла рэсэнтымент, страх перад вонкавым светам і звычку падпарадкоўвацца сіле, што драмалі ў грамадстве. Штодзённыя патокі хлусні з тэлеэкранаў прывучылі абываталя апраўдваць любую жорсткасць міфічнай абаронай інтарэсаў дзяржавы, ператварыўшы пачварную агрэсію ў руцінны фон паўсядзённага жыцця.
Грамадства, якое добраахвотна стала адбельвальнікам генацыду ўкраінцаў і маральным банкрутам, імкліва рухаецца да поўнай дэградацыі грамадскіх інстытутаў і расчалавечвання.
Адмова ад калектыўнай і асабістай адказнасці кансервуе аўтарытарны рэжым, пазбаўляючы краіну найменшага шанцу на маральнае аздараўленне ў агляднай будучыні. Да тых часоў, пакуль большасць працягвае верыць у ўласную бездакорнасць і вінаваціць у чужых смерцях каго заўгодна, акрамя саміх сябе, прорва паміж Расіяй і цывілізаваным светам будзе толькі паглыбляцца. Хіба нармальна, што такія дзікія «цывілізацыйныя» ўстаноўкі прэзідэнт ЗША Трамп лічыць магчымым падзяляць з краінай-агрэсарам?
Тэлеграм-канал «Сіта Сакрата»