Унізлівы правал Пуціна

Дык што ж адбылося?

«Пачынае ўваходзіць у завяршальную стадыю востры перыяд ваеннага канфлікту з Захадам на палях Украіны. Вырашыўшы не пускаць у ход самае страшнае зброю, імкнучыся зберагчы як мага больш жыццяў нашых доблесных воінаў, мірнага насельніцтва, Расія, відаць, пакуль не дасягне такой перамогі, якой яна дасягнула ў вайне з арміяй Напалеона. Та вайна забяспечыла Еўропе чатыры дзесяцігоддзі міру. Не будзе, відаць, пакуль і разгрома, падобнага да разгрому гітлераўскай арміі».

Гэты жахліва коснамоўны, вырваны пад ціскам (чыім?!) тэкст Уладзіміра Пуціна, які з’явіўся раніцай 8 жніўня на старонцы крэмлёўскага афіцыёза «Расійская газета» пад псеўданімам «Сяргей Караганаў», пакуль яшчэ не толькі не ўсвядомлены, але і не пачуты ні расійскай, ні сусветнай шырокай аўдыторыяй.

Дата з’яўлення гэтага ўнікальнага дакумента (праз тры дні пасля вяртання Пуціна з Пекіна) дазваляе меркаваць, хто менавіта настойліва параіў расійскаму дыктатару адмовіцца ад стратэгіі ядзернага шантажу, якая была сутнасцю ўсяго яго знешнепалітычнага паводзінаў з 18 сакавіка 2014 года.

У сваёй знакамітай крымскай (судэцкай) прамове Пуцін увасобіў непэўныя калектыўныя геапалітычныя комплексы і фантазмы расійскай палітычнай «эліты» ў выразныя канцэпты — «раз’яднаная нацыя», «збіранне спрадвечных земляў», «Рускі свет», «нацыянал-здраднікі». Нават самая сціплая практычная рэалізацыя амбіцыйнай ідэі «збірання спрадвечных рускіх земляў» запатрабуе змянення дзяржаўных межаў, прынамсі, дзвюх краін — членаў НАТА — Латвіі і Эстоніі. Дык якія ж інструменты, акрамя сваёй знакамітай «духоўнасці», магла б задзейнічаць для паспяховай канфрантацыі з блокам НАТА і анексіі тэрыторый ягоных краін дзяржава, што ў разы саступае краінам НАТА па эканамічным развіцці, навукова-тэхналагічным узроўні, патэнцыяле канвенцыйных узброеных сіл?

Толькі ядзерная зброя.

Але, спытаеце вы, ці ж не агульнавядома, што ў сферы ядзерных узбраенняў Расія і ЗША, гэтаксама як пары «Расія і Вялікабрытанія» і «Расія і Францыя», паўстагоддзя таму знаходзяцца ў патовай сітуацыі дактрыны ўзаемнага гарантаванага знішчэння (УГЗ) і, адпаведна, ядзерны фактар можна выключыць са стратэгічных разлікаў. Справа ў тым, што гэта не зусім так, а дакладней — зусім не так. У вострай геапалітычнай сітуацыі ядзерная дзяржава, арыентаваная на змяненне сфармаванага статус-кво, якая валодае пераважнай палітычнай воляй да такога змянення, вялікай абыякавасцю да каштоўнасці чалавечых жыццяў (сваіх і чужых) і пэўнай доляй авантурызму, можа дабіцца сур’ёзных знешнепалітычных вынікаў адной толькі пагрозай прымянення ядзернай зброі. Бо ядзерная стратэгія — гэта не сухі матэматычны аналіз сцэнарыяў абмену ўдарамі, а ў значнай ступені драматычны псіхалагічны паядынак. Пуцінская павестка дня 4-й сусветнай вайны не ставіць сваёй мэтай знішчэнне ненавісных ЗША, што сапраўды сёння можна было б дасягнуць толькі цаной узаемнага самазабойства ў ходзе поўнамаштабнай ядзернай вайны. Гэта павестка пакуль значна сціплейшая: максімальнае пашырэнне Рускага свету, распад блока НАТА, дыскрэдытацыя і прыніжэнне ЗША як гаранта бяспекі Захаду. У цэлым гэта рэванш за паразу СССР у трэцяй (халоднай) сусветнай вайне, гэтак жа як Другая сусветная вайна была для Германіі спробай рэваншу за паразу ў Першай.

Праз 8 гадоў, 9 лютага 2022 года, Уладзімір Уладзіміравіч на супольнай прэс-канферэнцыі асабіста (крыху коснамоўна) пагражаў прэзідэнту Макрону, як ён будзе ваяваць з Захадам, калі той адважыцца ўступіцца за Украіну:

«Вядома, патэнцыялы аб’яднанага блока НАТА і Расіі несувымерныя. Мы разумеем, што мы саступаем у вобласці канвенцыйных узбраенняў, але мы таксама разумеем, што Расія — адна з вядучых ядзерных дзяржаў, а па некаторых кампанентах па ўзроўні сучаснасці нават многіх апярэджвае».

Элітныя пуцінскія прапагандоны, што працуюць на заходнюю экспертную аўдыторыю (Караганаў, Трэнін, Сіміс), з 24.02.22 пастаянна ўнушаюць ёй, што ў выпадку занадта актыўнай дапамогі Захаду Украіне рускія лёгка могуць перайсці да de-escalation through nuclear escalation. Таму лепш з імі не звязвацца. Могуць і ядзернай брытвай па вачах. І не звязваюцца, па вялікім рахунку, накладаючы баязлівыя абмежаванні на колькасць і наменклатуру перадаваных Украіне ўзбраенняў. Каб ні ў якім разе не дапусціць escalation.

Дык што ж адбылося? З чаго раптам такі ўнізлівы правал такой паспяховай стратэгіі?! Чаму пад подпісам самага шалёнага ядзернага тэрарыста Расія афіцыйна паведамляе urbi et orbi, што яна вырашыла не ўжываць сваю найстрашнейшую зброю?! І чаму Караганаў дагэтуль не застрэліўся?! І чаму Z-патрыёты дагэтуль не застрэлілі Пуціна?!

Андрэй Пянткоўскі, kasparov.ru

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]