Спыніць Пуціна

Украіна — адзіная краіна ў Еўропе, якая выконвае асноўную місію НАТА.

Пуцін адхіліў нядаўнюю прапанову пасланцоў Трампа аб завяршэнні вайны ва Украіне, бо ўпэўнены, што Захад настолькі слабы, што ён можа дасягнуць яшчэ большага поспеху.

На пачатку тыдня ён адкрыта заявіў, што Расія гатовая весці вайну, калі Еўропа гэтага хоча. Пад гэтым ён разумее, што любая нагода, якую яго прапагандысцкая машына зможа прадставіць як правакацыю, стане падставай для ваенных дзеянняў, што выйдуць за межы Украіны.

Гэта, вядома, ніколі не было сакрэтам; заўсёды было ясна, што пасля капітуляцыі Украіны, калі яна не зможа ўтрымацца ў сваёй мужнай абароне Захаду, вайна не скончыцца. Замест гэтага Пуцін пяройдзе да сваёй наступнай мэты, бо, як я неаднаразова папярэджваў, у гэтай вайне ніколі не ішла гаворка пра захоп украінскіх тэрыторый або рэсурсаў; для Пуціна гэта заўсёды была вайна за перадзел свету. Чаму інакш цэнтральнай часткай патрабаванняў у абсурдным мірным плане, які быў прадстаўлены пасланцамі Трампа і Крамлём, спачатку было ўмацаванне пазіцый рускай мовы і Рускай праваслаўнай царквы ва Украіне?

Пуцін вядзе барацьбу за ідэалагічнае бачанне, у якім Расія выступае дамінуючай сусветнай сілай-супрацьвагай, якая ўвасабляе традыцыйныя каштоўнасці, супрацьпастаўленыя каштоўнасцям вольнага і дэмакратычнага свету. У гэтым бачанні Расія захоўвае сваю сферу ўплыву і ўрэшце яе аўтарытарная, рэакцыйная светапоглядная мадэль перамагае.

Кантраст паміж заявамі Пуціна і пазіцыяй Еўропы застаецца разючым. Пакуль Пуцін ва Украіне адкрыта здзяйсняе ваенныя злачынствы, парушае паветраную прастору НАТА і марскія межы, еўрапейскія лідары спакойна стаяць побач, робяць заявы і працягваюць абмяркоўваць паступовыя далейшыя крокі.

Нядаўна я ўдзельнічаў у канферэнцыі па бяспецы ў Галіфаксе і быў удзельнікам яе ўступнай панэлі: у пэўны момант дыскусіі я не вытрымаў і стаў эмацыйным. Я сцвярджаў, што Украіна — адзіная краіна ў Еўропе, якая выконвае асноўную місію НАТА; яна адна абараняе Захад ад агрэсіі Пуціна і захоўвае будучыню дэмакратычнага свету. Тым часам еўрапейскія лідары маюць нахабства абмяркоўваць, ці варта наогул уключаць Украіну ў перамовы аб спыненні баёў.

Гэта сітуацыя, якая яшчэ некалькі гадоў таму была б немыслімай: Амерыка не толькі адмаўляецца ад сваёй глабальнай адказнасці, але і актыўна падтрымлівае агрэсара. Мая кароткая тырада стала віруснай, бо, на маю думку, закранула нерв; настроі пачынаюць мяняцца. Людзі бачаць абсурднасць сітуацыі, той факт, што дыктатарскі рэжым вядзе адкрытую вайну з Захадам, у той час як заходнія лідары ўсё яшчэ адмаўляюцца прызнаць відавочную рэальнасць.

Формула поспеху Пуціна сёння, як і заўсёды, — гэта атрутная сумесь еўрапейскага бяссілля і амерыканскай карупцыі. Каманда Трампа фактычна прадае Украіну за перамоўным сталом, пакуль Еўропа адварочваецца. Апошнім часам Еўропа завязла ў жалкіх узаемных абвінавачваннях, бо Бельгія, дзе месціцца Euroclear — найбуйнейшы ў свеце клірынгавы фінансавы цэнтр, — цягне з канфіскацыяй замарожаных дзяржаўных расійскіх актываў. Такі крок можа выклікаць юрыдычныя праблемы, не кажучы ўжо пра тое, што ён адпудзіў бы буйных міжнародных кліентаў, такіх як Кітай і Саудаўская Аравія.

Канцлер Мерц раскрытыкаваў прэм’ер-міністра Бельгіі дэ Вевера за бяздзеянне, такім чынам пераклаўшы адказнасць за еўрапейскую слабасць са свайго ўрада на зручнага казла адпушчэння. Але якія рашучыя меры прадпрыняла Германія апошнім часам, адпаведныя ўзроўню пагрозы і цяперашнім патрэбам Украіны? Дзе абяцаныя ракеты Taurus? У Мерца няма маральных падстаў [кагосьці папракаць], пакуль ён не выканае ўласныя абяцанні і не дапаможа Украіне атрымаць тое, што ёй жыццёва неабходна, каб заставацца канкурэнтаздольнай на полі бою.

Украіна не можа вечна абараняць Еўропу, тым больш — з недастатковымі рэсурсамі. Пакуль Еўропа марудзіць з пастаўкамі, паўночнакарэйскія і кубінскія салдаты ваююць на фронце, каб падтрымаць рэжым Пуціна. Чаму ва Украіне няма салдат НАТА? Калі Еўропа не гатовая накіраваць сухапутныя войскі, а як наконт пілотаў, якія маглі б дапамагчы абараняць украінскую паветраную прастору? Чаму яна не можа хаця б абараніць уласнае неба ад расійскіх уварванняў? Еўропа мае ўсе неабходныя рэсурсы (і нават больш) — фінансавыя, ваенныя, тэхналагічныя — каб выйграць гэтую вайну; застаецца толькі пытанне палітычнай волі, якая вызначыць ход баявых дзеянняў.

Калі Украіна будзе вымушаная падпарадкавацца расійскім патрабаванням — плану, які замацоўвае акупацыю Пуціна і ўзнагароджвае яго агрэсію, — значыць, Еўропа як ідэя і як палітычны суб’ект даўно мёртвая. Калі Пуцін дасягне сваіх мэтаў ва Украіне і прасунецца далей, наступная фаза ягонай вайны не абавязкова будзе выглядаць як традыцыйныя ваенныя дзеянні, якія мы назіралі апошнія чатыры гады. Яна можа ўключаць іх, але таксама разгорнецца на іншых узроўнях — як гібрыдная вайна, якую Пуцін вядзе дзесяцігоддзямі: у кіберпрасторы, у медыя, праз маніпуляванне заходнімі палітычнымі партыямі і праз разнастайныя праксі-канфлікты па ўсім свеце.

Розніца будзе ў маштабе: атакі больш не будуць маскіравацца ўдзелам у міжнародным парадку, а стануць нападамі бессаромнага і беспакаранага агрэсара. Вайна за перабудову сусветнай сістэмы больш не будзе весціся схавана, а ператворыцца ў каардынаваныя, усебаковыя намаганні па сабатажы Захаду і адкату дэмакратычнага прагрэсу. Калі мы не хочам жыць у такім свеце, гэта наш апошні шанец. Украіне патрэбныя грошы і зброя, каб пераламаць сітуацыю ў баі, і ёй патрэбнае рэальнае месца за перамоўным сталом, каб забяспечыць мір, які захавае яе годнасць і суверэнітэт.

Як для чалавека, што вырас за «жалезнай заслонай», тое, што адбываецца сёння, для мяне асабліва неўцямна. Амерыканскі прэзідэнт, які падтрымлівае расійскага дыктатара дзеля выгады; еўрапейскія лідары, якія бяздзейнічаюць, пакуль вайна бушуе ў іх на парозе. Гэта ўжо пытанне не гадоў, а месяцаў. Вайна перакінецца на Еўропу, у сэрца вольнага свету, калі Пуціна не спыніць. Еўропа працягвае дзейнічаць паводле свайго старога бюракратычнага сцэнарыя, але прыйшоў час пераключыцца на іншую перадачу. Вайна развіваецца ў іншым тэмпе і па іншай логіцы.

Пуцін і яго саюзнікі выкарыстоўваюць кожны даступны ім рычаг: Венгрыя і Славакія прасоўваюць расійскую павестку праз афіцыйныя каналы ЕС. Еўропа павінна перакрыць гэтыя шляхі ворагу і прыняць уласныя ваенныя меры. Кошт барацьбы з агрэсіяй Пуціна штодня расце з пачатку вайны і будзе працягваць расці. Еўропа можа прынесці неабходныя ахвяры цяпер — або ў недалёкай будучыні весці яшчэ больш жорсткую вайну на ўласнай зямлі

Гары Каспараў, BILD

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]