«Лукашэнка атрымаў сур'ёзнае папярэджанне ад украінцаў»

Чаму дыктатар рассыпаецца ў міралюбівых заявах.

Лукашэнка напярэдадні прадэманстраваў поўную міралюбнасць і гасціннасць, заявіўшы і пра жаданне накарміць усіх «бедакоў-украінцаў» тым, што расце ў нас «на балотах і ў лесе», і пра няжаданне ваяваць ні з кім.

— Мы будзем рабіць усё дзеля таго, каб быў мір. Ніякія мы не агрэсары, мы не хочам ваяваць ні з рускімі, ні з украінцамі, ні з татарамі, ні з яўрэямі. Чаму? Бо Беларусь — гэта іх дом, агульны дом, тут жывуць усе. І жывуць нармальна.

Адначасова камандуючы ВПС і войскамі СПА Узброеных Сіл Лук'яновіч пацвердзіў, што на заходняй мяжы больш няма небяспекі.

— Можам з упэўненасцю сказаць, што абстаноўка ў гэты момант стабільная, пагроз няма, — падкрэсліў Лук'яновіч і дадаў, што беларускія аператыўныя службы пастаянна ўзаемадзейнічаюць з Польшчай, Літвой і Латвіяй.

Цяжка паверыць у такую пацыфісцкую рыторыку, асабліва калі яна зыходзіць з таго ж боку, адкуль яшчэ нядаўна несліся пагрозы то ядзернай зброяй, то «Арэшнікам», ішлі напролам натоўпы мігрантаў і ляцелі дзясяткі метэазондаў з кантрабандай.

Але тлумачэнне такім пераменам ёсць. І яно даволі прымітыўнае — фізічны страх. Так лічыць палітычны аналітык інфармацыйнага агенцтва «Позірк» Аляксандр Класкоўскі. Ён пракаментаваў «Філіну» свой пункт гледжання.

— Думаю, што генералы глядзяць, у які бок дзьме вецер. Калі Лукашэнка сыпаў пагрозамі пра той жа «Арэшнік» і ядзерную зброю, і яны падтаквалі, каб абгрунтаваць, чаму мы пераўзбройваемся.

Там жа па перыметры межаў «НАТА лязгала гусеніцамі», пастаянна праходзілі вучэнні. Але ж вучэнні і ў Беларусі пастаянна праходзяць, на тое яна і армія.

То бок адны і тыя ж падзеі можна падаваць па-рознаму, у залежнасці ад палітычнай кан'юнктуры. І вось цяпер палітычная кан'юнктура змянілася.

Лукашэнка ў апошнія месяцы сапраўды рассыпаецца ў міралюбівых заявах, яго танальнасць рэзка змянілася. Гэта не выпадкова.

Нагадаю, што напрыканцы вясны ён, было, паспрабаваў заявіць у адказ на ўкраінскія «500 мэтаў», што ў яго ёсць адна «вельмі сур'ёзная з дакладнымі каардынатамі і зусім недалёка ад Беларусі».

Але пасля гэтага, хутчэй за ўсё, па неафіцыйных каналах атрымаў такое ж вельмі сур'ёзнае папярэджанне ад уладаў Украіны, бо больш не ўспамінаў пра свае пагрозы. Ні ўкраінцы, ні сам Лукашэнка не хаваюць, што маюць нейкія нефармальныя кантакты.

Думаю, што кіраўнік зразумеў: цяпер недарэчна пагражаць «ядзеркай» і «Арэшнікам». Калі раней у яго быў такі кураж на гэтай глебе, ён Беларусь называў «ядзернай дзяржавай», дык цяпер убачыў, што Пуцін, хоць і гаспадар ядзернай дзяржавы, але ніяк не можа абараніць ні свае НПЗ, ні склады Wildberries.

А калі ён нават сябе не можа абараніць, то Лукашэнку наогул недарэчна крычаць, што мы тут усіх сакрушым вакол.

То бок, у першую чаргу, на мой погляд, спрацаваў проста яго фізічны спалох і разуменне, што ўсе гэтыя «ядзерныя цацкі» не столькі перавага, колькі падстава для дадатковай пагрозы для сваёй тэрыторыі.

Дык што тут хутчэй праглядаецца ўкраінскі фактар.

— А ці не можа гэта быць падрыхтоўкай адпаведнай міралюбівай карціны да чарговай сустрэчы з прадстаўнікамі Трампа?

— Літаральна ўчора Коул заявіў, што будуць новыя вызваленні палітвязняў. Раней былі і іншыя сігналы. Лукашэнка нядаўна правёў паказальную сустрэчу з пастаянным прадстаўніком Беларусі пры ААН Рыбаковым, падчас якой яны гучна сказалі, што гэты трэк працягваецца.

Але, мне здаецца, што каманда Трампа не надта замарочваецца праблемамі еўрапейскай бяспекі. Ім самім Лукашэнка не пагражае, а яго адносіны з суседзямі для іх не такія важныя.

Аднак ёсць адзін момант, які датычыць транзіту беларускага калію. Мы памятаем, як нядаўна Дзярждэпартамент ЗША звярнуўся да Літвы, Польшчы і Украіны з заклікам дазволіць транзіт і зняць абмежаванні на імпарт калійных угнаенняў з Беларусі.

Але пакуль гэты нумар не выгарэў. Літоўцы, напрыклад, спасылаюцца на тое, што да лютага наступнага года дзейнічаюць агульнаеўрапейскія санкцыі.

Магчыма, Лукашэнка лічыць, што да таго моманту, асабліва калі адбудзецца нейкае замірэнне па Украіне і змякчыцца абстаноўка, нядрэнна было б мець лепшыя адносіны з суседзямі. Раптам тады выгарыць гэтая ідэя транзіту калійных угнаенняў.

Акрамя таго, ён, вядома, хацеў бы ў выпадку замарозкі вайны мець пэўную суб'ектнасць і ўбудавацца ў гэты мірны працэс, у перамовы аб стварэнні пасляваеннай архітэктуры Еўропы. Яшчэ і таму ён можа старацца змякчыць напружанасць у адносінах з суседзямі.

Мы ж бачым, што і нелегальная міграцыя дакладна рэгулюецца, і іншыя пытанні можна вырашыць пры жаданні.

— Але пакуль Лукашэнка стараецца змякчыць напружанасць у адносінах з суседзямі, Расія стварае пляцоўкі для запуску далёкабойных ударных дронаў уздоўж межаў з Беларуссю, адкуль можна будзе наносіць удары не толькі па Украіне, але і па Польшчы. То бок расіянам усё роўна, яны працягваюць сваю лінію эскалацыі.

— Вядома, Пуцін, здаецца, ні з кім мірыцца не збіраецца, відавочна, спадзяецца праламаць украінскую абарону. І тут, з аднаго боку, Лукашэнка — нібы васал, марыянетка, як многія кажуць, але, звернем увагу, усё ж Кіеў звяртаецца да яго: там, заглушы рэтранслятары і г.д.

То бок пэўная доля суб'ектнасці ў яго застаецца. І ён яе выкарыстоўвае, каб як-небудзь у гэтай сітуацыі вывярнуцца.

Аднак перыяд адноснага камфорту для яго скончыўся. Нагадаю, спачатку ён быў напалоханы гэтым уварваннем ва Украіну, потым змог адбіць націск, каб не пасылаць туды свае войскі.

Больш за тое, ён заняў нішу для сваёй прамысловасці на расійскім рынку, на патрэбах расійскага ВПК пачалі нядрэнна зарабляць нават тыя прадпрыемствы, якія раней ледзь дыхалі, напрыклад, «Інтэграл». На сусветным рынку ён не можа канкурыраваць са сваімі састарэлымі мікрасхемамі, але расіянам цяпер асабліва няма з чаго выбіраць, яны і гэтаму рады.

І ўкраінцы пэўны час Лукашэнку не чапалі. Але сёлета палітыка Кіева ў дачыненні да Беларусі змянілася: кіраўніка вывелі з зоны камфорту і працягваюць трымаць у пастаянным напружанні, каб ён дрыгаўся і імкнуўся з Пуціным, калі не разыйсціся, то максімальна па магчымасці дыстанцыявацца ад яго агрэсіўных планаў і дзеянняў. Украіне гэта выгадна.

Вядома, тут не варта чакаць, што ён перайдзе ў іншы лагер. Але інстынкт самазахавання ў Лукашэнкі вельмі моцны, таму, думаю, Кіеў мае мэту мінімізаваць саўдзел Мінска ў агрэсіі.

Мы бачым, што ў нейкай ступені гэта яму ўдаецца. І Мінск падобнымі міралюбівымі заявамі Лукашэнкі і яго генералаў пасылае сігнал: маўляў, мы ўсё зразумелі, стараемся паводзіць сябе ціха-мірна, давайце лепш не абвастраць адносіны.

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]