Пуцін баіцца выбуху
- 31.07.2026, 19:53
- 1,598
Эксперт пра тое, калі чакаць калапсу расійскага паліўнага рынку.
На сённяшні момант расійская нафтавая інфраструктура і паліўны рынак знаходзяцца на мяжы калапсу. Украінскія ўдары літаральна не даюць магчымасці нармалізаваць сітуацыю. Тым не менш, казаць, што нафтавая галіна РФ канчаткова абрынулася, яшчэ рана.
Такое меркаванне ў эфіры тэлеканала FREEДОМ выказаў незалежны аналітык сусветнага энергетычнага рынку Барыс Аронштэйн.
Паводле яго слоў, на сённяшні момант можна казаць, што ўкраінскія дроны здолелі вывесці з ладу каля 35% нафтаперапрацоўчых магутнасцяў РФ.
— Адначасова былі выведзены з ладу прыблізна 35% нафтаперапрацоўчых магутнасцяў. Варта правільна інтэрпрэтаваць гэтыя даныя, паколькі сустракаецца інфармацыя, што гэтая лічба дасягае 50%. Калі лічыць сумарна, то так, каля 50% было выведзена з ладу, але не ў адзін і той жа момант, а цягам пэўнага часу, — удакладняе эксперт.
Ён адзначае, што цяпер, у сувязі з тым, што ўкраінскія дроны перасталі так часта біць па НПЗ у Расіі, пераключыўшыся на лагістыку, сітуацыю з палівам удалося крыху выраўнаваць. Але далёка не ўсюды.
— Зараз паліўны крызіс крыху аслабеў, паколькі інтэнсіўнасць удараў ЗСУ знізілася. І, прынамсі, буйныя гарады цяпер забяспечваюцца больш-менш задавальняюча. Але ў сельскай мясцовасці і аддаленых раёнах існуе даволі сур'ёзны дэфіцыт нафтапрадуктаў, — лічыць Аронштэйн.
Вяртаючыся да даных пра 35% спыненых магутнасцяў, аналітык адзначае, што ў выпадку, калі гэты парог будзе перавышаны, у РФ можа пачацца неадваротны паліўны калапс.
— Кажучы пра 35% выведзеных з ладу магутнасцяў, варта адзначыць, што гэта насамрэч своеасаблівы Рубікон: калі адначасова выведзена з ладу больш за 35% НПЗ, то пачынаецца неадваротны калапс паліўнага рынку і ў шырокім сэнсе паліўна-энергетычнага рынку, — кажа эксперт.
Цяпер расійскія ўлады ліхаманкава шукаюць шляхі выхаду з сітуацыі, што склалася. Некаторыя з гэтых ініцыятыў Аронштэйн лічыць бессэнсоўнымі. На тыя ж крокі, якія неабходна зрабіць, Крэмль ніколі не пойдзе, пабаючыся сацыяльнага выбуху.
— Ёсць рашэнні больш кароткатэрміновыя. Гэта, у першую чаргу, імпарт гаручага. Да гэтага прымаліся рашэнні, цалкам адарваныя ад рэчаіснасці. Напрыклад, стварэнне сеткі міні-НПЗ, то бок вытворчасці прамогоннага бензіну, які, безумоўна, без другаснай перапрацоўкі не можа выкарыстоўвацца як паліва. Ці зніжэнне экалагічных стандартаў да Еўра-3 і нават у некаторых выпадках да Еўра-2.
Я неаднаразова казаў, што найбольш дзейснай мерай быў бы адпуск цэн і прывядзенне балансу попыту і прапановы да новага ўзроўню, а таксама зніжэнне падатковай нагрузкі на нафтаперапрацоўчыя галіны. Але гэтага не робіцца і, хутчэй за ўсё, зроблена не будзе, — падсумоўвае аналітык.