Як упадзе Пуцін
12- Андрэй Піянткоўскі
- 2.07.2026, 12:09
- 20,766
Хроніка бягучага перавароту.
28 чэрвеня палкоўнік Хадарэнок на вышэйшай крэмлёўскай прапагандысцкай пляцоўцы «Вялікая гульня» прафесійна, дакладна і шчыра выклаў сваё бачанне перспектыў расійска-ўкраінскай вайны.
Дронавая рэвалюцыя зрушыла цэнтр цяжару ваеннага сутыкнення ў паветраную сферу, як у прыфрантавой паласе, так і над тэрыторыяй усёй краіны. Украіна больш ініцыятыўна скарысталася гэтай тэндэнцыяй і, акрамя таго, сёння яна абапіраецца на ўсю эканамічную магутнасць Еўропы як на свой ВПК, які на сумесных прадпрыемствах вырабляе не толькі БПЛА, але і крылатыя ракеты і балістыку. Адказаць на гэтую пагрозу апераджальным разгортваннем дарагіх сістэм СПА, што прыкрываюць усю краіну, эканамічна немагчыма.
Як парадаксальна праз 135 гадоў абярнулася адна з самых цытаваных рускімі імперцамі антызаходніх сентэнцый Аляксандра III: «Агромнасці нашай яны баяцца». Агромнасць з рэсурсу ператварылася ў сучаснай вайне ва ўразлівасць.
Але вернемся да Хадарэнка. Вядома, ён перакананы імперэц і ніколі не сябар Украіны. Мы маглі б прывесці масу яго людажэрскіх цытат. Але ён генштабіст-прафесіянал. Нагадаем яго прароцкі артыкул ад 3 лютага 2022 года «Крыважэрныя палітолагі», у якім ён дэталёва разабраў немінучы правал пуцінскага плана маланкавай вайны. Вядома, ён грэбуе Пуцінам. А як яшчэ можа ваенны прафесіянал ставіцца сёння пасля жудасных ваенных страт да жаласна какаючага стварэння з келіхам шампанскага ў дрыжачых руках, бязладна паўтараючага: «Мы долбім іх на фронце, долбім іх кожны Божы дзень».
Выступленне Хадарэнка прагучала як далучэнне генштаба да ініцыятывы «глыбінных чэкістаў» аб адхіленні Пуціна. Не выключаю, што бакі ўжо правялі перамовы аб удакладненні тэксту «постпуцінскай легенды». Першапачаткова чэкісты ўключалі ў намечаны спіс вінаватых у ваенным правале «бяздарных генералаў-злодзеяў»... Але сённяшнія спадкаемцы вечных супернікаў «ГРУ» і «КГБ» сутыкнуцца ў постпуцінскай Расіі з куды больш грознай агульнай пагрозай — мільёнам узброеных «украінцаў» з крымінальнай псіхалогіяй, што вярнуліся з мясных штурмаў і зінданаў.
Гэта прыгажынская народная стыхія здольная змесці і тых, і іншых, не кажучы ўжо пра «жыруючых на Рублёўцы алігархаў».
Але вернемся да «Вялікай гульні» ад 28 чэрвеня. Астатні пасля спіча Хадарэнка час Сіміс веранопадданіцкі вяшчаў пра найцяжэйшы пакутлівы выбар, які чакае нашага Вярхоўнага Галоўнакамандуючага, — аддаць загад аб удары па размешчаных у краінах НАТА 27 заводах, што працуюць на карысць Украіны. Хітрамудры Сіміс, які ўжо здрадзіў столькім радзімам, што сам у іх заблытаўся, выдатна ведае, што Пуцін ніколі не аддасць такога загаду. Бо ён паталагічны баязлівец, які цвёрда вырашыў дажыць, мяняючы свае органы, да 150 гадоў. Кожнае з'яўленне Пуціна (ці яго двайнікоў) на экране на фоне разбуральных украінскіх атак будзе ўзмацняць яго грамадскае адторгванне. Таму бюлетэнь пра яго сур'ёзную хваробу будзе сустрэты чакана і нават руцінна.
Імя пераемніка не прынцыповае. У постпуцінскай Расіі, прынамсі на першым этапе яе існавання, не будзе Пераемніка. Фармальна, вядома, нейкі чыноўнік будзе называцца в.а. Прэзідэнта. Кіраваць у найцяжэйшай абстаноўцы будзе спрабаваць хунта некалькіх груп сілавікоў, аб'яднаных агульнай няпростай задачай — захаваць сваю ўладу (і, адпаведна, сваю агромністую ўласнасць) у краіне, што пацярпела паразу, абвінаваціўшы ў паразе выключна былога прэзідэнта.
Зняўшы Пуціна за тое, што ён баязліва адмаўляўся нанесці ўдар па краінах НАТА, яны з жахам выявяць, што былы прэзідэнт ужо нанёс такую шкоду нашай бяспецы, што падобны ўдар толькі пагоршыць наша становішча.
У тэкст першага звароту в.а. Прэзідэнта да «нацыі» ўносяцца невялікія карэктывы: выдаляюцца інвектывы, што выкрываюць «бяздарных генералаў-злодзеяў» з улікам інкарпарацыі гэтых генералаў (уключаючы генерала Герасімава) у склад кіруючай хунты.
Застаецца нязменным выніковы тэзіс:
В.а. Прэзідэнта прымае няпростае рашэнне і аддае войскам загад спыніць агонь з заўтрашняга дня ў 00 гадзін 00 хвілін па ўсёй лініі судакранання бакоў.
Гэта будзе гістарычнай прамежкавай перамогай УКРАІНЫ. Увесь далейшы ход падзей цяпер у значнай ступені будзе вызначацца рашэннямі дзяржавы-пераможцы. І тут мы маўчым. Як грамадзяне дзяржавы-агрэсара мы не лічым сябе ўправе даваць якія-небудзь рэкамендацыі ахвярам гэтай варварскай агрэсіі.
Слава Украіне!
Андрэй Піянткоўскі, kasparovru.com