«Лукашэнка проста хапуга, хам і баязлівы хлус»

Чаму рабочыя з Узбекістана, што прыбылі ў Беларусь, запатрабавалі вярнуць іх дадому.

Лукашэнка хоча прывезці ў Беларусь рабочых з Узбекістана і прапануе ім прыязджаць сем’ямі. Але першыя прыбылыя ўзбекі ўжо заявілі пра падман і запатрабавалі адправіць іх назад.

Чаму Лукашэнка любымі спосабамі спрабуе завезці рабочых з-за мяжы, калі ў Беларусі, паводле яго слоў, сотні тысяч «тунеядаў», якія не хочуць працаваць? Куды насамрэч зніклі беларускія кадры?

Пра гэта сайт Charter97.org пагутарыў з былым палітвязнем, каардынатарам грамадзянскай кампаніі «Еўрапейская Беларусь» Андрэем Войнічам:

— Мы ўсе ведаем, куды насамрэч зніклі беларускія кадры. Пры гэтым пытанне не толькі ў кадрах як у звычайнай рабочай сіле. З’ехалі спецыялісты рознага ўзроўню. Вельмі шмат спецыялістаў высокага ўзроўню пакінулі краіну. І гэта якраз тыя кадры, якіх дыктар ніколі ў жыцці не зможа замяніць ні спецыялістамі з Узбекістана, ні якімі-небудзь іншымі спецыялістамі. Па адной простай прычыне: яны не паедуць у Беларусь.

Калі казаць пра Узбекістан, то я дакладна ведаю, што цяпер там даволі нядрэнная эканамічная сітуацыя. Спецыялісты сапраўды добра зарабляюць. Яны не будуць мяняць шыла на мыла. Ім гэта не трэба. Ім прасцей прыехаць у Беларусь адпачыць. Хаця, зноў жа, наколькі ведаю, узбекі выбіраюць іншыя напрамкі. Беларусь — не самая спрыяльная для адпачынку краіна. Сюды едуць пераважна расіяне і адзінкавыя турысты з Еўропы.

Цяпер беларускія кадры падымаюць эканомікі іншых краін: Літвы, Вялікабрытаніі, Польшчы, Германіі. Вінаваты ў гэтым толькі Лукашэнка і тое некампетэнтнае прыдворнае стада, якое ён сабраў вакол сябе.

Толькі яны ў гэтым вінаватыя. Па-першае, з-за рэпрэсій рэжыму супраць беларусаў. Прычым рэпрэсіі ў большай ступені закранулі думаючую частку насельніцтва.

Па-другое, з-за ўмоў працы ў Беларусі. Давайце казаць шчыра: яны не проста агідныя, яны непрымальныя. Ніводная цывілізаваная краіна ў свеце не можа дазволіць сабе такое здзекванне са спецыялістаў любога ўзроўню, ад рабочых да прафесараў.

Мы ўсе цудоўна ведаем, што адбываецца ў Беларусі. Нават не ведаю, якое падабраць слова, такога тэрміна няма. Гэта выцісканне спецыялістаў з краіны, і нават не з-за палітычных поглядаў, а проста таму, што ў людзей у прынцыпе ёсць сваё меркаванне.

Чалавек паводле сваёй прыроды свабодны. Калі яго спрабуюць закабаліць, а гэта адбываецца практычна на любым прадпрыемстве і ўвогуле ў дзяржаве, ён адчувае дзікі дыскамфорт. Ён кардынальна змяняе сваё стаўленне да сістэмы, збірае чамаданы і з’язджае.

Асабліва гэта тычыцца сельскай гаспадаркі, якая насамрэч знаходзіцца ў вялікім заняпадзе. У сельскай гаспадарцы добра зарабляюць адзінкі. Гэта паказушныя, вітрынныя спецыялісты: камбайнеры і гэтак далей. Іх здымаюць з года ў год, узнагароджваюць «Жыгулём», медалькамі і граматамі, прыносяць ім супчык у полі. Але гэта адзінкавыя калгасы. У большасці сваёй дзяржаўныя сельскагаспадарчыя прадпрыемствы знаходзяцца ў глыбокай дупе, прабачце за выраз. Адпаведна, людзі там атрымліваюць такую ж зарплату: як кажуць, дзірку ад бубліка.

Можна ўзяць у якасці прыкладу і прыватныя прадпрыемствы. Ёсць адзінкавыя прыватныя прадпрыемствы, якія сапраўды дасягаюць нейкіх высокіх вынікаў. Гэта альбо падкантрольныя Лукашэнку прадпрыемствы, альбо тыя, што цалуюць Лукашэнку ў задніцу, таму рэжым іх падтрымлівае. І зноў жа, выключна дзеля прыгожай вітрыны. Але гэта адзінкі.

У астатніх, калі яны пачынаюць дасягаць нейкага поспеху, адціскаюць бізнес. Супраць іх ужываюць рэпрэсіі, і неабавязкова палітычныя. Беларусь — гэта краіна, што дасягнула вялікіх вышынь у рэпрэсіях абсалютна ва ўсіх ідэалагічных і неідэалагічных напрамках. Чалавек, адпаведна, таксама плюе на ўсё. Навошта мне працаваць, калі ў мяне ўсё забіраюць? Прадпрыемствы пачынаюць паступова задыхацца, чахнуць і знікаць. Такія прыклады ёсць. Ёсць публічныя прыклады, ёсць непублічныя. Насамрэч іх нават не дзясяткі, а, магчыма, і тысячы.

— Лукашэнка абяцаў грамадзянам Узбекістана жыллё, прыстойныя заробкі і добрыя ўмовы. Чаму дыктар не ўстрымаўся і нахлусіў ім у тры скрыні? На што ён разлічваў?

— Таму што Лукашэнка — хлус. Насамрэч на гэтым можна і скончыць. Ён паталагічны хлус. Лукашэнка не можа не хлусіць. То яму Ілон Маск «Tesla» падаруе, то яшчэ што-небудзь здарыцца. Прыкладаў насамрэч процьма. Ён пастаянна хлусіць самому сабе, сваім атачэнню, народу і палітыкам з іншых краін. Гэта яго лад жыцця. Ён ніколі не зменіцца.

У дадзеным выпадку ёсць яшчэ другі фактар, апроч таго, што Лукашэнка — хлус. Амаль два мільёны беларусаў пакінулі Беларусь. А гэта не дробязі. Для нашай краіны гэта велізарная колькасць людзей. Дыктару сапраўды трэба запаўняць вакансіі хоць кімсьці, бо працаваць няма каму.

У мяне даволі шмат сяброў працуе ў медыцыне. Яны распавядаюць, што ў паліклініках замест спецыялістаў насамрэч сядзяць людзі з Індыі, Пакістана і краін Афрыкі, якія яшчэ нават не скончылі медыцынскі інстытут. Іх ужо ставяць лекарамі, бо кадраў няма. Хоць нехта павінен прымаць людзей.

І гэта Мінск. А ўявіце, што адбываецца на перыферыі. І зноў жа, ёсць два-тры паказушныя ФАПы або якая-небудзь паліклініка, куды ездзяць журналісты афіцыйнага пулу Лукашэнкі і паказваюць, як усё добра. А насамрэч усе гэтыя ўмоўныя, у двукоссі, «абасраныя кароўнікі» хаваюць за кулісамі.

Дарэчы, абяцаючы жыллё і гэтак далей, Лукашэнка схлусіў. Прычым схлусіў зусім відавочна. Вельмі шмат маладых спецыялістаў, якіх прымусова размеркоўваюць у сельскую мясцовасць, пішуць, што дамы, якія ім даюць, не проста непрыгодныя для жыцця. Часта яны непрыдатныя нават для ўтрымання жывёлы. Гэта жах.

Людзі не могуць нават распавесці пра гэты кашмар. Яны дасылаюць фатаграфіі, але іх проста нельга публікаваць, бо людзей могуць апазнаць. Тады яны проста паедуць у турмы за сваё абурэнне з нагоды таго, што іх падманулі.

— Ужо праз некалькі дзён пасля прыезду ўзбекскія рабочыя збунтаваліся і запатрабавалі вярнуць іх дадому. Пра што гэтая гісторыя сведчыць пра рэальны стан беларускай эканомікі, узровень заробкаў і ўмовы працы?

— Давайце называць рэчы сваімі імёнамі: эканоміка Беларусі на працягу больш як 30 гадоў ляціць у прорву. Не хачу лаяцца матам, таму скажу так. Яна ляціць, ляціць і ляціць, рэгулярна ўдараючыся аб нешта, што нагадвае дно. Але кожны раз аказваецца, што сапраўднае дно яшчэ далёка.

Нейкім чынам сістэма працягвае выплываць коштам расійскіх і кітайскіх крэдытаў, коштам таго, што беларускі народ загоняць у даўгі. Эканомікі ў Беларусі як такой няма. Ёсць толькі пераліванне сродкаў унутры краіны з пустога ў парожняе. Не больш за тое. Іван ды Марыя, груба кажучы, штодня прадаюць адзін аднаму які-небудзь іржавы ланцуг. Сёння ён прадае Марыі, заўтра Марыя прадае яму. Менавіта так выглядае эканоміка Беларусі.

Выратаваць яе можна толькі адным спосабам: прыбраць усю гэтую сістэму, якая не працуе. Нават Лукашэнка ведае, што яна не працуе. Яму галоўнае нахапаць паболей грошай, каб забяспечыць сваю сям’ю, калі яго не будзе.

Ёсць яшчэ адзін вельмі важны момант: дыктар робіць з сябе героя. Ніякі ён не герой. Ён проста хапуга, хам і баязлівы хлус, які прыйшоў да ўлады ў момант развалу Савецкага Саюза, скарыстаўшыся слабасцю і даверлівасцю народа.

Гэта гісторыя шмат пра што кажа. Тут можна гаварыць бясконца. Вельмі шкада ўзбекскіх рабочых, але ўсё гэта было прадказальна. Яны павінны былі разумець, куды едуць. Я ўвогуле лічу, што ва ўсіх аэрапортах, адкуль лётаюць у Беларусь, трэба павесіць таблічку: «Не ездзіце, бо там вас падмануць. У горшым выпадку яшчэ і пасадзяць».

Што да ўмоў працы, то іх проста няма. Кантрактная сістэма ў Беларусі не прадугледжвае нармальных умоў працы. Яна прадугледжвае нашыйнік са слізкай пятлёй. Крок улева, крок управа — і цябе прыдушылі. Ніхто не хоча гэта цярпець, але многім даводзіцца.

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас [email protected]