Што ж ты, фраер, даў задні ход
- Андрэй Піянткоўскі
- 28.09.2026, 15:04
- 3,512
Пуцін упершыню па-сапраўднаму напалоханы.
Штогадовы тыдзень высокай палітыкі на сесіі ААН быў насычаны драматычнымі інфармацыйнымі нагодамі. Вострая палеміка на пасяджэннях Генеральнай Асамблеі і Савета Бяспекі, супярэчлівыя ўцечкі інфармацыі з закрытых перамоваў кіраўнікоў дзяржаў.
Але для мяне кульмінацыйным момантам напружанага тыдня стала даволі сціплая падзея, што адбылася познім вечарам у пятніцу, 25 верасня, у далёкім ад Нью-Ёрка Санкт-Пецярбургу. А менавіта — выхад да прэсы маленькага чалавечка ў туфлях на велізарных абцасах, які толькі што зноў набыў агульнанародны давер на парламенцкіх выбарах.
Паглядзіце ўважліва гэты невялікі кліп. Пажылы стомлены дыктатар, які блытае словы і даты, хлусіць без іскрынкі, без уздыму, з нейкай жаласлівай апраўдальнай інтанацыяй. Ну, гэта манера выкладу. Мы апошнім часам пачынаем да яе прызвычайвацца. Але значна больш уражвае змест яго цьмянага блеяння.
За некалькі гадзін да таго, выступаючы ў Савеце Бяспекі, яго сумны Конь катэгарычна адхіліў ідэю любога перамір'я — энергетычнага, паветранага, марскога — як хітрамудры задум кіяўскага рэжыму і яго заходніх спонсараў, прызваны перашкодзіць Вялікай Расіі знішчаць брацкі ёй народ у індустрыяльных маштабах.
Пу ж, наадварот, паведаміў гораду і свету, што ўсе гэтыя разнастайныя планы ляжаць у яго на стале і будуць уважліва разгледжаныя. Больш за тое, яны ўжо даўно маглі б быць рэалізаваныя, калі б не злачыннае супрацьдзеянне таго самага кіяўскага рэжыму.
На гэтым вераснёўская «пуцінская адліга» не скончылася. Лепшыя крэмлёўскія прапагандысты ўжо некалькі месяцаў унушаюць нам думку, маўляў, мы ваюем не з якой там Украінай, а з калектыўным Захадам, блокам з 50 дзяржаў, перадусім еўрапейскіх. Краіны Еўропы прадастаўляюць Украіне зброю, разведдадзеныя, экспертаў, інструктараў. Адпаведна, яны з'яўляюцца законнай мішэнню для нашых знішчальных удараў справядлівай адплаты.
Сумленне нацыі, сучасныя Швондэры — Салаўёў і Сіміс — пастаянна падграваюць і без таго разагрэтую патрыятычную аўдыторыю натхняльнымі малюнкамі таго, як вось-вось па загадзе вярхоўнага будуць сцёрты з твару зямлі еўрапейскія сталіцы.
Але што ж, нарэшце, вымаўляе з гэтай нагоды наша вярхоўнае чмо на выхадзе да свайго пулу вечарам 25 верасня? Прыслухайцеся ўважліва да немагчымага: «У нас няма ніякіх падстаў ці пабуджальных матываў наносіць удары па еўрапейскіх краінах».
«Гэта нейкі сорам!», як слушна сказаў у аналагічнай сітуацыі класічны Швондер. Паглядзім, што скажуць у сваіх прапагандысцкіх праграмах дзве хадзячыя антысеміцкія карэкатуры.
Пуцін упершыню па-сапраўднаму напалоханы. Па-першае, незвыклай для яго ледзяной рашучасцю кааліцыі ахвотнікаў, НАТА 2.0. Амаль аднолькавымі словамі іх узгодненая пазіцыя была максімальна адкрыта агучаная на гэтым тыдні міністрам замежных спраў Польшчы Сікорскім з трыбуны ААН і асабліва вытанчана — генсэкам НАТА Рутэ ў прыватнай гутарцы ў кулуарах ААН.
«Нам добра вядомыя планы ўжо распачатай Расіяй гібрыднай вайны супраць нашых краін. У выпадку яе працягнення мы нанесем ужо запланаваны калектыўны адказ у адпаведнасці са Статутам НАТА. Нашы канвенцыйныя сродкі, у прыватнасці авіяцыя, значна пераўзыходзяць расійскія», — заявіў Сікорскі.
Слова «канвенцыйныя» невыпадкова прагучала ў рэпліцы Рутэ. Акрамя канстатацыі відавочнага факту, у ёй утрымліваўся і ядзерны падтэкст.
Рутэ заявіў, што вы, маўляў, дваццаць гадоў займаецеся ядзерным шантажом Захаду і перш за ўсё Еўропы. Але, па-першае, Кітай, краіна, ад якой вы ўжо абсалютна залежыце тэхналагічна і эканамічна, катэгарычна забараніў вам працягваць гэты шантаж; а па-другое, вы цудоўна ведаеце, што калі ўсё ж такі адважыцеся прымяніць ядзерную зброю, то вас асабіста, спадар Пуцін, неадкладна заб'юць. Таму давайце засяродзімся на параметрах нашага магчымога канвенцыйнага сутыкнення.
Што да Кітая, то я ўжо не раз адзначаў нарастальны цягам апошніх трох–чатырох месяцаў паток відавочна недабразычлівых да пуцінскай Расіі заяў, жэстаў і дзеянняў кітайскага кіраўніцтва.
Дзяржаўны візіт старшыні Сі ў ЗША, які толькі што завяршыўся, пераканаўча прадэманстраваў, што гаворка ідзе пра вельмі сур'ёзную карэкціроўку знешнепалітычнага курса КНР, якая выходзіць далёка за рамкі расійска-кітайскіх адносін. Сі максімальна адкрыта заявіў пра сваё жаданне вярнуцца да завяшчанай Дэн Сяапінам выключна паспяховай для Кітая стратэгіі канструктыўнага эканамічнага ўзаемадзеяння з ЗША.
Ганебная карціна бегства ЗША з Афганістана, бяссілле НАТА ў прадухіленні агрэсіі Расіі ва Украіне ў свой час надзвычай натхнілі многіх недабразычліўцаў Захаду па ўсім свеце, у тым ліку і ў Кітаі. І яны амаль аказаліся правыя.
Лёс усяго свету вісёў на валаску ў Гастомельскай бітве. На Дняпры здарыўся цуд. Украінцы адкінулі ворага ад сваёй сталіцы. У выпадку падзення Кіева прэстыж ЗША ва ўсім свеце, у тым ліку ў Ціхаакіянскім рэгіёне, цалкам абрынуўся б.
Пяты год, трацячы кроў, Украіна змагаецца з рашысцкай ардой. Яна яшчэ не здабыла сваю Перамогу. Але яна ўжо падарыла Захаду дзве яго гістарычныя Перамогі, асадзіўшы Пу і кітайцаў, якія стаялі за ім на пачатку вайны. Украіна:
дазволіла ЗША захаваць статус сусветнай дзяржавы;
фізічна прыкрыла і працягвае прыкрываць еўрапейцаў ад уварвання рашыстаў, якія ўльтыматымна патрабавалі, каб краіны НАТА адступілі на лінію Батыя–Джугашвілі (максімальнае прасоўванне улуса Джучы на Захад у 1245 і 1945 гадах).
Прыйшоў час вяртаць даўгі.
Андрэй Піянткоўскі, 24tv.ua